बारतिमै कना आँधर मनैया
46 यरुशलेम शहर जाइबेर येशू और हुँकार चेलनके यरिहो नगरमे पुग्लाँ। जसिके येशू और हुँकार चेलनके और दोसुर मनैनके एकथो बरवार भीड़ नगरमेसे जाइतिहिँत, तब्बेहेँ एकथो बारतिमै नाउँक आँधर भिखारी मनैया डग्रिक आँरितिर बैठल रहे। ऊ तिमैक छावा रहे। 47 जब ऊ मनैनसे सुनल कि नासरत गाउँक येशू यहे डगर जाइतताँ। तब उ भिखारी मनैया जोरसे गोहराइल, "हे येशू, दाऊद रज्वक सन्तान, महिन्हे दया करी!" 48 बहुत्ते मनै उहिहे चुप लाग कहिके डँत्लाँ। पर ऊ आकुर जोरसे गोहराई लागल, "हे येशू, दाऊद रज्वक सन्तान, महिन्हे दया करी!" 49 जब येशू सुन्लाँ ते ऊ ठरह्यागिलाँ, और पंज्रेक मनैनहे उहिहे नाने कलाँ। ओइने उ आँधर मनैयाहे बलैलाँ और कलाँ, "ना घबराऊ! आऊ! येशू तुहिन्हे बलाइतताँ।" 50 तब् आँधर मनैया अपन घल्लक लुग्गा फेँकल, और येशूक थेन गैल। 51 येशू उहिहे पुँछ्लाँ, "तुँ का चहथो कि मै तोहाँर लग का करदिऊँ?" उ आँधर मनैया जवाफ देहल, "गुरुजी, मै देख्नाहाँ हुई चहथुँ।" 52 तब् येशू उहिहे कलाँ, "तुँ अब्बेहेँ अपन घरे जाई सेक्थो, मै तुहिन्हे चोख्वा देले बतुँ। काकरेकी तुँ महिन्हे विश्वास करथो।"