सुखल हाँथक मनैया चोखैना
1 एकचो फेनदोस्रे येशू एकथो यहूदिनके बैठक भवनमे गैलाँ। वहाँ एकथो मनैया रहे, जेकर हाँथ सुखल रहिस। 2 फरिसी दलके मनै यी हेरे लग्लाँ कि येशू सुखल हाँथ रहल मनैयाहे यहूदिनके बिँसैना दिनमे चोख्वैथाँ कि नाई, ताकि ओइने हुँकारमे दोष लगाई सेकिँत। 3 येशू उ सुखल हाँथ रहल मनैयाहे कलाँ, "आऊ, और यहाँ सक्कुहुनके आघे ठरह्याजाऊ।" 4 फेनदोस्रे येशू कलाँ, "बिँसैना दिनमे मोशक कानुन हम्रिहिन्हे मजा करे कहत कि गलत करे कहत? केक्रो जिन्गीहे बँचाई कहत कि उहिहे मुवादेना कहत?" पर ओइने चुपागिलाँ। 5 येशू गजब रिसाइल रहिँत, और ऊ ओइन्के चारु ओहोँर हेरलाँ, ऊ गजब दुखि होगिलाँ। काकरेकी ओइने गजब जिद्दीह्या रहिँत। तब् येशू सुखल हाँथ रहल उ मनैयाहे कलाँ, "अपन हाँथ पसारो।" ऊ अपन हाँथ आघे पसारल, और ओकर हाँथ फट्से चोखागिलिस।