1 Und Jehova bestellte einen großen Fisch, um Jona zu verschlingen; und Jona war im Bauche des Fisches drei Tage und drei Nächte. 2 Und Jona betete zu Jehova, seinem Gott, aus dem Bauche des Fisches und sprach: 3 Ich rief aus meiner Bedrängnis zu Jehova, und er antwortete mir; ich schrie aus dem Schoße des Scheols, du hörtest meine Stimme. 4 Denn du hattest mich in die Tiefe, in das Herz der Meere geworfen, und der Strom umschloß mich; alle deine Wogen und deine Wellen fuhren über mich hin. 5 Und ich sprach *Eig. Ich zwar sprach :Verstoßen bin ich aus deinen Augen; dennoch werde ich wieder hinschauen nach deinem heiligen Tempel. 6 Die Wasser umfingen mich bis an die Seele, die Tiefe umschloß mich, das Meergras schlang sich um mein Haupt. 7 Ich fuhr hinab zu den Gründen der Berge; der Erde Riegel waren hinter mir auf ewig. Da führtest du mein Leben aus der Grube herauf, Jehova, mein Gott. 8 Als meine Seele in mir verschmachtete, gedachte ich Jehovas, und zu dir kam mein Gebet in deinen heiligen Tempel. *O. Palast9 Die auf nichtige Götzen achten, verlassen ihre Gnade *O. ihre Güte, d. h. den, der ihre Güte ist; vergl. Ps. 144,2.

10 Ich aber werde dir opfern mit der Stimme des Lobes *O. Dankes; was ich gelobt habe, werde ich bezahlen. Bei Jehova *Eig. Jehovas ist die Rettung. Und Jehova befahl dem Fische, und er spie Jona an das Land aus.

1 Kaj Jona ekpreĝis al la Eternulo, sia Dio, el la interno de la fiŝo. 2 Kaj li diris:

Kiam mi suferis, mi vokis al la Eternulo,

Kaj Li respondis al mi;

El la ventro de ŝeol mi kriis,

Kaj Vi aŭskultis mian voĉon.

3 Vi ĵetis min en la profundegon, en la internon de la maro,

Kaj fluego min ĉirkaŭis;

Ĉiuj Viaj ondegoj kaj ondoj iris super min.

4 Kaj mi pensis: Mi estas forpuŝita de antaŭ Viaj okuloj;

Tamen mi rigardos ankoraŭ Vian sanktan templon.

5 Ĉirkaŭis min akvo ĝis la animo;

Abismo min ĉirkaŭis;

Junko kovris mian kapon.

6 Mi falis malsupren ĝis la fundamento de la montoj;

La tero baris min por ĉiam per siaj rigliloj;

Sed Vi, ho Eternulo, mia Dio, elirigis mian vivon el la pereo.

7 Kiam mia animo senfortiĝis en mi, mi rememoris la Eternulon;

Kaj mia preĝo alvenis al Vi en Vian sanktan templon.

8 Tiuj, kiuj servas al vantaĵoj,

Senigas sin je favorkoreco.

9 Sed mi kun danka voĉo alportos al Vi oferon;

Kion mi promesis, tion mi plenumos;

Savo estas ĉe la Eternulo. 10 Kaj la Eternulo ordonis al la fiŝo, kaj ĝi elvomis Jonan sur la sekteron.