Pular para o conteúdo
Publicidade

Romanos 15

MRI2012

1 Wir aber, die Starken, sind schuldig, die Schwachheiten der Schwachen zu tragen und nicht uns selbst zu gefallen. 2 Ein jeder von uns gefalle dem Nächsten zum Guten, zur Erbauung. 3 Denn auch der Christus hat nicht sich selbst gefallen, sondern wie geschrieben steht: "Die Schmähungen derer, die dich schmähen, sind auf mich gefallen." Ps. 69,94 Denn alles, was zuvor geschrieben ist, ist zu unserer Belehrung geschrieben, auf daß wir durch das Ausharren und durch die Ermunterung O. Tröstung der Schriften die Hoffnung haben.

5 Der Gott des Ausharrens und der Ermunterung O. Tröstung aber gebe euch, gleichgesinnt zu sein untereinander, Christo Jesu gemäß, 6 auf daß ihr einmütig mit einem Munde den Gott und Vater unseres Herrn Jesu Christi verherrlichet.

7 Deshalb nehmet einander auf, gleichwie auch der Christus euch aufgenommen hat, zu Gottes Herrlichkeit. 8 Denn ich sage, daß Jesus Christus ein Diener der Beschneidung geworden ist um der Wahrheit Gottes willen, um die Verheißungen der Väter zu bestätigen; 9 auf daß die Nationen aber Gott verherrlichen möchten um der Begnadigung willen, wie geschrieben steht: "Darum werde ich dich bekennen unter den Nationen und deinem Namen lobsingen". Ps. 18,4910 Und wiederum sagt er: "Seid fröhlich, ihr Nationen, mit seinem Volke!" 5. Mose 32,4311 Und wiederum: "Lobet den Herrn, alle Nationen, und alle Völker sollen ihn preisen!" Ps. 117,112 Und wiederum sagt Jesaias: "Es wird sein die Wurzel Jesses und der da aufsteht, über die Nationen zu herrschen, -auf den werden die Nationen hoffen". Jes. 11,10

13 Der Gott der Hoffnung aber erfülle euch mit aller Freude und allem Frieden im Glauben, damit ihr überreich seiet O. um euch überströmen zu lassen in der Hoffnung durch die Kraft des Heiligen Geistes.

14 Ich bin aber, meine Brüder, auch selbst betreffs euer überzeugt, daß auch ihr selbst voll Gütigkeit seid, erfüllt mit aller Erkenntnis und fähig, auch einander zu ermahnen. 15 Ich habe aber zum Teil euch freimütiger geschrieben, Brüder, um euch zu erinnern, W. als euch erinnernd wegen der Gnade, die mir von Gott gegeben ist, 16 um ein Diener Eig. ein im öffentlichen Dienst Angestellter Christi Jesu zu sein für die Nationen, priesterlich dienend an dem Evangelium Gottes, auf daß das Opfer der Nationen angenehm werde, geheiligt durch den Heiligen Geist.

17 Ich habe also etwas zum Rühmen in Christo Jesu in den Dingen, die Gott angehen. 18 Denn ich werde nicht wagen, etwas von dem zu reden, was Christus nicht durch mich gewirkt hat zum Gehorsam der Nationen durch Wort und Werk, 19 in der Kraft der Zeichen und Wunder, in der Kraft des Geistes Gottes , so daß ich von Jerusalem an und ringsumher bis nach Illyrikum das Evangelium des Christus völlig verkündigt W. erfüllt habe, 20 und mich also beeifere, das Evangelium zu predigen, nicht da, wo Christus genannt worden ist, auf daß ich nicht auf eines anderen Grund baue; 21 sondern wie geschrieben steht: "Denen nicht von ihm verkündigt wurde, die sollen sehen, und die nicht gehört haben, sollen verstehen". Jes. 52,15

22 Deshalb bin ich auch oftmals verhindert worden, zu euch zu kommen. 23 Nun aber, da ich nicht mehr Raum habe in diesen Gegenden und großes Verlangen, zu euch zu kommen, seit vielen Jahren 24 falls ich nach Spanien reise; denn ich hoffe, auf der Durchreise euch zu sehen und von euch dorthin geleitet zu werden, wenn ich euch zuvor etwas genossen Eig. mich teilweise an euch gesättigt habe. 25 Jetzt aber reise ich nach Jerusalem im Dienste für die Heiligen. 26 Denn es hat Macedonien und Achaja wohlgefallen, eine gewisse Beisteuer zu leisten für die Dürftigen unter den Heiligen, die in Jerusalem sind. 27 Es hat ihnen nämlich wohlgefallen, auch sind sie ihre Schuldner. Denn wenn die Nationen ihrer geistlichen Güter teilhaftig geworden sind, so sind sie schuldig, ihnen auch in den leiblichen Eig. fleischlichen zu dienen. 28 Wenn ich dies nun vollbracht und diese Frucht ihnen versiegelt habe, so will ich über Eig. durch euch nach Spanien abreisen. 29 Ich weiß aber, daß, wenn ich zu euch komme, ich in der Fülle des Segens Christi kommen werde.

30 Ich bitte euch aber, Brüder, durch unseren Herrn Jesum Christum und durch die Liebe des Geistes, mit mir zu kämpfen in den Gebeten für mich zu Gott, 31 auf daß ich von den Ungläubigen O. Ungehorsamen in Judäa errettet werde, und auf daß mein Dienst für Jerusalem den Heiligen angenehm sei; 32 auf daß ich durch den Willen Gottes mit Freuden zu euch komme und mich mit euch erquicke. 33 Der Gott des Friedens aber sei mit euch allen! Amen.

Kia Āhuareka ētahi atu i a Koe, Kaua ko Koe anō

1 Ko te mahi tika tātou, te hunga kaha, he pīkau i ngā ngoikoretanga o te hunga kaha kore; kaua hoki e whai i tātou ake i āhuareka ai. 2 Me whai tēnā, tēnā o tātou kia āhuareka mai tōna hoa, tōna hoa te mea e pai ana hei hanga i tōna whakapono. 3 Kīhai hoki a te Karaiti i whai ki tāna ake i āhuareka ai; engari, i rite ki te mea kua oti te tuhituhi, "Ko ngā tāwainga a te hunga e tāwai ana i a koe kua tau ki ahau." 4 Ko ngā mea katoa hoki i tuhituhia i mua he mea tuhituhi hei whakaako i a tātou, kia whai tūmanakohanga ai tātou, i te mea ka whakamanawanui ka whakamārietia hoki e ngā karaipiture.

5 Heoi, te Atua o te manawanui, o te whakamārie, e hoatu ki a koutou kia kotahi te whakaaro o tētahi ki tētahi, kia rite ki Karaiti Īhu; 6 kia kotahi ai te whakaaro, kia kotahi ai te māngai, e whakakorōria ai koutou i te Atua, arā i te Matua o tātou Ariki, o Īhu Karaiti.

Te Rongopai ki ngā Tauiwi

7 , me whakahoa koutou tētahi ki tētahi, kia rite ki a te Karaiti i mea nei i a tātou hei hoa mōna, kia whai korōria ai te Atua. 8 Ko tāku kupu hoki tēnei, i meinga a te Karaiti hei minita ki te kotinga, he whakaaro ki te pono o te Atua, kia ū ai ngā mea i whakaaria ki ngā mātua. 9 Kia whakakorōria ai hoki ngā tauiwi i te Atua tāna mahi tohu, kia pērā ai me te mea i tuhituhia:

"konei ka whakawhetai ahau ki a koe i waenganui o ngā tauiwi,

ka hīmene ki tōu ingoa."

10 Tēnei anō tētahi kupu ana,

"Kia hari tahi, e ngā tauiwi, me tāna iwi."

11 Tēnei anō hoki,

"Whakamoemititia te Ariki, e ngā tauiwi katoa;

whakamoemititia anō ia, e ngā iwi katoa."

12 E mea ana hoki a Ihāia,

"Tērā e whai pakiaka a Hehe,

me tētahi e whakatika ake ana hei rangatira ngā tauiwi;

ko ia hei tūmanakohanga ngā tauiwi."

13 , te Atua, nāna nei te tūmanako, e whakakī koutou ki te hari katoa, ki te rangimārie, i runga i te whakapono, kia hua ai koutou tūmanako, i runga i te kaha o te Wairua Tapu.

Te Take o Pāora e Tuhituhi Mārakerake nei

14 , e ū ana tōku ake whakaaro ki a koutou, e ōku tēina, e ana koutou i te pai, whawhao rawa ki te mātauranga katoa, ā, e taea anō e koutou te tohutohu tētahi i tētahi. 15 Otiia, i nui ake ai tōku māia ki te tuhituhi pēnei ki a koutou, e ōku tēina, he whakamahara anō i a koutou, he mea te aroha noa kua hōmai nei ki ahau e te Atua. 16 I meinga ai ahau hei minita Īhu Karaiti ki ngā tauiwi, hei minita i te rongopai o te Atua, kia manakohia ai te whakahere o ngā tauiwi, he mea whakatapu te Wairua Tapu.

17 , kua whai whakamanamanatanga nei ahau i roto i a Karaiti Īhu i ngā mea a te Atua. 18 E kore hoki ahau e māia ki te kōrero ki ētahi mea, ko ngā mea anake kua mahia e te Karaiti roto i ahau, hei mea kia ngohengohe mai ngā tauiwi, arā, tāku kupu, tāku mahi, 19 i runga i te kaha o ngā tohu, o ngā mea whakamīharo, i runga i te kaha o te Wairua Tapu; ka whakapaua e ahau te kauwhau i te rongopai o te Karaiti atu i Hiruhārama, ā taka noa, ki Iririkuma rawa. 20 Āe , ko ia tēnei tāku tohe ki te kauwhau i te rongopai, ehara i te mea ki ngā wāhi kua whakahuatia nei a te Karaiti ki reira, kei hanga whare ahau ki runga ki a tētahi atu tūranga. 21 Engari, kia rite ki te mea i tuhituhia:

"E kite te hunga kīhai nei i kōrerotia ia ki a rātou, ā,

e mātau te hunga kīhai i rongo."

Pāora Whakaaro ki te Toro ki Rōma

22 , konei anō i maha ai ōku whakawarenga, te tae atu ai ahau ki a koutou. 23 Otiia ināianei, kua kore nei he wāhi mōku i ēnei whenua, ā, i te mea he maha ngā tau i wawata ai ahau kia tae atu ki a koutou, 24 ina tūpono tāku haere ki Hipania. E tūmanako ana hoki ahau kia kite i a koutou i taua haerenga ōku, ā, kia kawea pērātia atu ahau e koutou, ina anō ia kia mātua rite tētahi wāhi o tōku ngākau i te kitenga i a koutou. 25 Ināianei ia, e mea ana ahau, e haere ana tēnei ahau ki Hiruhārama, ki te mahi mea te hunga tapu. 26 Kua pai hoki a Makeronia rāua ko Akāia kia meinga tētahi kohikohi ngā mea rawakore o te hunga tapu i Hiruhārama. 27 Āe , i pai anō rātou ki te pērā, ā, e tika ana anō kia hoatu ki a rātou. I te mea kua uru nei ngā tauiwi ki ā rātou mea o te wairua, waihoki he tika anō kia mahia e ēnei ētahi mea o te kikokiko rātou. 28 , kia oti tēnei i ahau, ā, hīri rawa tēnei hua hei mea rātou, ka tika atu ahau koutou ki Hipania. 29 Ā, e mātau ana ahau, ka haere atu ahau ki a koutou, tērā ahau e haere atu i runga i te hua noa iho o te manaakitanga o te rongopai o te Karaiti.

30 , he tohe tēnei nāku ki a koutou, e ōku tēina, he whakaaro ki tātou Ariki, ki a Īhu Karaiti, te aroha hoki o te Wairua, kia tohe tahi koutou me ahau i ā koutou īnoi ki te Atua mōku; 31 kia whakaorangia ahau i te hunga whakateka i Hūria; kia manakohia anō e te hunga tapu tāku minitatanga Hiruhārama; 32 kia haere hari atu ai ahau ki a koutou, ki te pai te Atua, kia whakatā tahi ai me koutou. 33 , kia noho te Atua o te rangimārie ki a koutou katoa. Āmine.

Veja também