Jonas 1

1 Aperis vorto de la Eternulo al Jona, filo de Amitaj, dirante: 2 Leviĝu, iru en la grandan urbon Nineve, kaj prediku kontraŭ ĝi; ĉar iliaj malbonagoj leviĝis antaŭ Min. 3 Sed Jona leviĝis, por forkuri de antaŭ la Eternulo en Tarŝiŝon; li iris en Jafon, trovis ŝipon, forirontan al arŝiŝ, pagis pro la vojaĝo, kaj eniris en ĝin, por veturi kun ili al Tarŝiŝ, for de la Eternulo. 4 Sed la Eternulo sendis grandan venton sur la maron, kaj sur la maro fariĝis granda ventego, kaj oni pensis, ke la ŝipo pereos. 5 La ŝipanoj ektimis kaj komencis voki ĉiu al sia dio; kaj la objektojn, kiuj troviĝis en la ŝipo, oni ĵetis en la maron, por malpligrandigi la pezon. Sed Jona iris malsupren, en la internon de la ŝipo, kuŝiĝis, kaj endormiĝis. 6 Kaj aliris al li la ŝipestro, kaj diris al li: Kial vi dormas? leviĝu, kaj voku al via Dio; eble Dio rememoros pri ni, kaj ni ne pereos. 7 Kaj oni diris unu al alia: Ni lotu, por ke ni eksciu, pro kiu trafis nin ĉi tiu malfeliĉo. Ili lotis, kaj la loto trafis Jonan. 8 Tiam ili diris al li: Vi, pro kiu nin trafis ĉi tiu malfeliĉo, diru al ni, per kio vi vin okupas? de kie vi venis? kie estas via lando? kaj el kiu popolo vi estas? 9 Kaj li respondis al ili: Mi estas Hebreo: mi respektas la Eternulon, Dion de la ĉielo, kiu kreis la maron kaj la sekteron. 10 Tiam tiuj homoj ektimis per granda timo, kaj diris al li: Kion vi faris? ĉar tiuj homoj eksciis, ke li forkuris de antaŭ la Eternulo, kiel li mem diris al ili. 11 Kaj ili diris al li: Kion ni faru kun vi, por ke la maro kvietiĝu por ni? ĉar la maro fariĝis ĉiam pli kaj pli malkvieta. 12 Li respondis al ili: Prenu min, kaj ĵetu min en la maron; tiam la maro kvietiĝos por vi; ĉar mi scias, ke pro mi trafis vin ĉi tiu granda ventego. 13 La homoj forte ekremis, por reveni sur la sekteron; sed ili nenion povis fari, ĉar la maro fariĝadis ĉiam pli kaj pli malkvieta kontraŭ ili. 14 Tiam ili ekvokis al la Eternulo, kaj diris: Ni petas Vin, ho Eternulo, ne do lasu nin perei pro la animo de ĉi tiu homo, kaj ne metu sur nin la sangon de senkulpulo; ĉar Vi, ho Eternulo, povas fari ĉion, kion Vi volas. 15 Kaj ili prenis Jonan kaj ĵetis lin en la maron; tiam la maro ĉesis koleri. 16 Tiam tiuj homoj eksentis grandan timon antaŭ la Eternulo; kaj ili buĉis oferon al la Eternulo kaj faris sanktajn promesojn. 17 Kaj la Eternulo pretigis grandan fiŝon, ke ĝi englutu Jonan; kaj Jona restis en la interno de la fiŝo dum tri tagoj kaj tri noktoj.

约拿违命

1 耶和华的话临到亚米太的儿子约拿，说：2 "起来！到尼尼微大城去，警告其中的居民，因为他们的恶行已经达到我面前。"3 可是约拿却起来，要逃往他施去，躲避耶和华；他下到约帕，找到了一只要开往他施去的船；他给了钱，就上船*"上船"原文作"下船"，要和他们同往他施去，离开耶和华。

海起大风

4 但是耶和华在海上忽然刮起大风，于是海中狂风大作，船几乎要破裂了。5 水手都很惧怕，各人向自己的神大声呼求；他们为了减轻船的重量，就把船上的东西拋在海里，可是约拿却下了船舱，躺着熟睡了。6 船长走到他面前，对他说："你怎么啦！睡得那么熟？快起来，求告你的　神吧！或者　神会记念我们，使我们不至于丧命！"

约拿受罚

7 水手就彼此说："来吧！让我们抽签，好知道这场灾祸临到我们，是因谁的缘故。"于是他们抽签，结果抽中了约拿。8 他们就对约拿说："请告诉我们，这场灾祸临到我们，是因谁的缘故？你是作甚么的？你从哪里来？你是哪一国的人？哪一族的人？"9 他回答说："我是希伯来人，我敬畏耶和华天上的　神，就是那创造海洋和陆地的。"

10 众人就大大惧怕，对他说："你为甚么这样作呢？*"你为甚么这样作呢？"或译："你作的是甚么呢？""那些人知道他躲避耶和华，原来约拿告诉了他们。11 因为海浪越来越汹涌，他们又对他说："我们该怎样处置你，才能叫海浪平静呢？"12 他回答说："你们把我抬起来，投在海里，海浪就会平静，因为我知道，这场大风暴临到你们，是为了我的缘故。"13 那些人虽然破浪挣扎，要把船靠岸，却是不能，因为海浪不断汹涌扑来。14 他们就呼求耶和华，说："耶和华啊！我们恳求你，不要因这人叫我们丧命；不要把无辜人的血归在我们身上，因为你耶和华是照自己所喜悦的行事。"

15 于是他们把约拿抬起来，投在海里，怒涛就平息了。16 那些人就大大敬畏耶和华，向他献祭和许愿。

17 耶和华却安排了一条大鱼，把约拿吞下。约拿就在鱼腹中三日三夜。*本节在《马索拉文本》为2:1