Isaías 15

1 Profetaĵo pri Moab:

En nokto ruiniga pereis Ar-Moab, en nokto ruiniga pereis Kir-Moab. 2 Ili iris en la domon kaj sur la altaĵojn de Dibon, por plori; pri Nebo kaj Medba ĝemploras Moab; ĉiuj kapoj estas kalvaj, ĉiuj barboj estas razitaj. 3 Sur siaj stratoj ili ĉirkaŭzonis sin per sakaĵoj; sur iliaj tegmentoj kaj placoj ĉiuj ĝemkrias, konsumiĝas per plorado. 4 Krias Ĥeŝbon kaj Eleale, ĝis Jahac oni aŭdas ilian voĉon; tial ĝemploras la armitoj de Moab, lia animo tremas en li. 5 Mia koro krias pro Moab; liaj forkurintoj kuras ĝis Coar, ĝis la tria Eglat; ĉar laŭ la vojo supren al Luĥit ili iras plorante, ĉar sur la vojo al Ĥoronaim leviĝas kriado de malfeliĉo. 6 Ĉar la akvo de Nimrim sekforiĝis, ĉar sekiĝis la herbo, malaperis kreskaĵoj, verdaĵo jam ne ekzistas. 7 Tial la abundaĵon, kiun ili kolektis, kaj sian ŝparitaĵon ili transportas trans la riveron de la salikoj. 8 Ĉar la kriado ĉirkaŭas la limojn de Moab, ĝis Eglaim atingas lia plorado, kaj ĝis Beer-Elim atingas lia plorado. 9 Ĉar la akvo de Dimon estas plena de sango; ĉar Mi ankoraŭ pli multe venigos sur Dimonon, leonon sur la saviĝintojn de Moab kaj sur la restaĵon de la lando.

Prophétie contre Moab

1 *Jé 48:1.Éz 25:8.Am 2:1.Oracle sur Moab.

La nuit même où elle est ravagée, Ar-Moab est détruite!

La nuit même où elle est ravagée, Kir-Moab est détruite!…

2 On monte au temple et à Dibon,

Sur les hauts lieux, pour pleurer;

Moab est en lamentations, sur Nebo et sur Médeba:

*Jé 48:37.Éz 7:18.Toutes les têtes sont rasées,

Toutes les barbes sont coupées.

3 Dans les rues, ils sont couverts de sacs;

Sur les toits et dans les places,

Tout gémit et fond en larmes.

4 Hesbon et Élealé poussent des cris,

On entend leur voix jusqu’à Jahats;

Même les guerriers de Moab se lamentent,

Ils ont l’effroi dans l’âme.

5 Mon cœur gémit sur Moab,

Dont les fugitifs se sauvent jusqu’à Tsoar,

Jusqu’à Églath-Schelischija;

Car ils font, en pleurant, la montée de Luchith,

Et ils jettent des cris de détresse sur le chemin de Choronaïm;

6 Car les eaux de Nimrim sont ravagées,

L’herbe est desséchée, le gazon est détruit,

La verdure a disparu.

7 C’est pourquoi ils ramassent ce qui leur reste,

Et ils transportent leurs biens au-delà du torrent des saules.

8 Car les cris environnent les frontières de Moab;

Ses lamentations retentissent jusqu’à Églaïm,

Ses lamentations retentissent jusqu’à Beer-Élim.

9 Les eaux de Dimon sont pleines de sang,

Et j’enverrai sur Dimon de nouveaux malheurs,

Un lion contre les réchappés de Moab,

Contre le reste du pays.