1 Crônicas 21

1 Satano leviĝis kontraŭ Izraelon kaj instigis Davidon kalkuli Izraelon. 2 Kaj David diris al Joab kaj al la estroj de la popolo: Iru, kalkulu la Izraelidojn, de Beer-Ŝeba ĝis Dan, kaj raportu al mi, por ke mi sciu ilian nombron. 3 Joab diris: La Eternulo multigu Sian popolon centoble; ili ĉiuj, ho reĝo, mia sinjoro, estas ja servantoj por mia sinjoro; por kio do mia sinjoro tion postulas? por kio tio fariĝu kulpo sur Izrael? 4 Sed la vorto de la reĝo superfortis Joabon; tial Joab iris, trairis la tutan Izraelidaron, kaj venis Jerusalemon. 5 Kaj Joab transdonis al David la rezulton de la kalkulado de la popolo; kaj montriĝis, ke da Izraelidoj estas miliono kaj cent mil viroj povantaj eltiri glavon, kaj da Jehudaidoj kvarcent sepdek mil povantaj eltiri glavon. 6 La Levidojn kaj la Benjamenidojn li ne kalkulis inter ili, ĉar antipatia estis al Joab la vorto de la reĝo. 7 Kaj tiu afero malplaĉis al Dio, kaj Li frapis Izraelon. 8 Tiam David diris al Dio: Mi forte pekis, farante tiun aferon. Sed nun, pardonu do la malbonagon de Via servanto; ĉar mi agis tre malsaĝe. 9 Kaj la Eternulo parolis al Gad, la viziisto de David, dirante: 10 Iru kaj diru al David: Tiele diras la Eternulo: Tri punojn Mi proponas al vi; elektu al vi unu el ili, ke Mi ĝin faru al vi. 11 Kaj Gad venis al David, kaj diris al li: Tiele diras la Eternulo: Akceptu por vi: 12 aŭ dum tri jaroj estos malsato en la lando; aŭ dum tri monatoj vi estos premata de viaj kontraŭuloj kaj vin atingos la glavo de viaj malamikoj; aŭ dum tri tagoj regos en la lando la glavo de la Eternulo kaj pesto, kaj anĝelo de la Eternulo ekstermados en ĉiuj regionoj de Izrael. Pripensu do nun, kion mi respondu al mia Sendinto. 13 Tiam David diris al Gad: Estas al mi tre malfacile; sed mi falu en la manon de la Eternulo, ĉar tre granda estas Lia kompatemeco; nur mi ne falu en manon homan. 14 Kaj la Eternulo venigis peston sur Izraelon, kaj falis el la Izraelidoj sepdek mil homoj. 15 Kaj Dio sendis anĝelon al Jerusalem, por fari en ĝi ekstermon. Sed kiam li komencis la ekstermadon, la Eternulo rigardis, kaj bedaŭris la malbonon, kaj diris al la anĝelo-ekstermanto: Sufiĉe! nun haltigu vian manon! La anĝelo de la Eternulo staris tiam apud la draŝejo de Ornan, la Jebusido. 16 David levis siajn okulojn, kaj ekvidis la anĝelon de la Eternulo, starantan inter la tero kaj la ĉielo, kaj tenantan en sia mano eltiritan glavon, etenditan super Jerusalem. Tiam David kaj la plejaĝuloj, kovritaj per sakaĵoj, ĵetis sin vizaĝaltere. 17 Kaj David diris al Dio: Mi estas ja tiu, kiu ordonis kalkuli la popolon; mi estas tiu, kiu pekis kaj faris la malbonaĵon; sed kion faris ĉi tiuj ŝafoj? Ho Eternulo, mia Dio, Via mano estu sur mi kaj sur la domo de mia patro; sed Vian popolon ne plagu. 18 La anĝelo de la Eternulo diris al Gad, ke li diru al David, ke David iru kaj starigu altaron al la Eternulo sur la draŝejo de Ornan, la Jebusido. 19 Tiam David iris, konforme al la vorto de Gad, kiun li eldiris en la nomo de la Eternulo. 20 Kiam Ornan sin returnis kaj ekvidis la anĝelon, li kaj liaj kvar filoj kun li sin kaŝis. Ornan tiam estis draŝanta tritikon. 21 Kaj David venis al Ornan. Ornan ekrigardis kaj ekvidis Davidon, kaj li eliris el la draŝejo kaj adorkliniĝis antaŭ David vizaĝaltere. 22 David diris al Ornan: Donu al mi la lokon de la draŝejo, por ke mi konstruu sur ĝi altaron al la Eternulo; pro ĝia plena prezo donu ĝin al mi, por ke ĉesiĝu la pesto inter la popolo. 23 Kaj Ornan diris al David: Prenu al vi; mia sinjoro la reĝo faru tion, kio plaĉas al li; vidu, mi fordonas la bovojn por bruloferoj, la draŝilojn por ligno, kaj la tritikon por farunofero; ĉion mi fordonas. 24 Sed la reĝo David diris al Ornan: Ne; mi volas aĉeti pro plena prezo; ĉar mi ne oferportos vian propraĵon al la Eternulo, kaj mi ne alportos bruloferon senpagan. 25 Kaj David donis al Ornan pro la loko sescent siklojn da oro. 26 Kaj David konstruis tie altaron al la Eternulo, kaj alportis bruloferojn kaj pacoferojn, kaj ekvokis al la Eternulo; kaj Li respondis al li per fajro el la ĉielo sur la altaron de la brulofero. 27 Kaj la Eternulo ordonis al la anĝelo, ke li remetu sian glavon en ĝian ingon.

28 En tiu tempo, vidante, ke la Eternulo respondis al li sur la draŝejo de Ornan, la Jebusido, David alportis tie oferon. 29 La tabernaklo de la Eternulo, kiun faris Moseo en la dezerto, kaj la altaro de bruloferoj, estis en tiu tempo sur altaĵo en Gibeon. 30 Sed David ne povis iri antaŭ ĝin por demandi Dion; ĉar lin timigis la glavo de la anĝelo de la Eternulo.

Te Tatau me te Urutā

1 Nā, ka tū a Hātana hei hoariri mō Īharaira, ā, ka whakakīkī a Rāwiri ki te tatau i a Īharaira. 2 Nā, ka kī a Rāwiri ki a Ioapa rātou ko ngā rangatira o te iwi, "Tīkina taua a Īharaira, o Peerehepa atu ā tae noa ki Rāna, ka kawe mai ai i tō rātou tokomaha ki ahau, kia mōhio ai ahau."

3 Anō rā ko Ioapa, "Mā Ihowā e mea tāna iwi kia rau noa atu i a rātou e noho nei, otiia, e tōku ariki, e te kīngi, ehara ianei rātou katoa i te pononga nā tōku ariki? He aha rā tēnei i whāia ai e tōku ariki? He aha i waiho ai hei, take hē mō Īharaira?"

4 Otiia kaha tonu tā te kīngi kupu i tā Ioapa. Heoi, ka tūria atu e Ioapa, hāereerea ana e ia a Īharaira katoa, kua tae ki Hiruhārama. 5 Nā, ka hōmai e Ioapa te tokomaha o te iwi i taua ki a Rāwiri. Nā, a Īharaira katoa, he mano ngā mano me ngā mano kotahi rau, he hunga unu hoari; nā, a Hūrā, e whā rau e whitu tekau mano ngā tāngata unu hoari.

6 Ko Rīwai ia rāua ko Pineamine, kīhai i taua e ia i roto i a rātou; he mea whakarihariha hoki ki a Ioapa te kupu a te kīngi. 7 Nā, ka riri te Atua ki tēnei mea; ā, patua ana a Īharaira e ia.

8 Nā, ka mea a Rāwiri ki te Atua, "Nui atu tōku hara i ahau i mea i tēnei mea. Nā, tēnā, kia whakarērea noatia iho te hē o tāu pononga, nui atu hoki tōku kūware."

9 Nā, ka puta te kupu a Ihowā ki tā Rāwiri matakite, ki a Kara; i kī ia, 10 "Haere, kī atu ki a Rāwiri, mea atu, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: E toru ēnei mea ka whakaaria atu nei e ahau ki a koe, whiriwhiria tētahi o ēnei māu ā ka meatia e ahau ki a koe.’ "

11 Heoi, ko te taenga o Kara ki a Rāwiri, ka mea ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Ihowā, ‘Whiriwhiria māu: 12 kia toru rānei ngā tau matekai; kia toru rānei ngā marama e whakangaromia ai koe i te aroaro o ōu hoariri, me te hoari a ōu hoa whawhai e hopu ana i a koe? Kia toru rānei ngā rā o te hoari a Ihowā, arā o te mate urutā ki te whenua, me te anahera a Ihowā e whakangaro ana, i ngā rohe katoa o Īharaira.’ Nā, whakaaroa te kupu e whakahokia e ahau ki tōku kaitono mai."

13 Anō rā ko Rāwiri ki a Kara, "He noa iho ōku whakaaro; nā, kia taka ahau ki te ringa o Ihowā, he nui hoki āna mahi aroha; kaua hoki ahau e taka ki te ringa tangata."

14 Heoi, whakapāngia ana e Ihowā he mate urutā ki a Īharaira; ā, hinga iho o Īharaira e whitu tekau mano tāngata. 15 I tonoa anō e te Atua he anahera ki Hiruhārama whakangaro ai; ā, i a ia e mea ana ki te whakangaro, ka titiro a Ihowā. Nā, ka puta kē tō Ihowā whakaaro mō te kino, ā, ka mea ki te anahera whakangaro, "Kua nui! Kati tōu ringa." Nā, tū ana te anahera a Ihowā i te patunga wīti a Oronana Iepuhi.

16 Nā, ka ara ngā kanohi o Rāwiri, ka kite i te anahera a Ihowā e tū ana i te takiwā o te whenua, o te rangi, me tāna hoari, unu rawa, i tōna ringa, e totoro ana ki runga i Hiruhārama. Kātahi ka tāpapa a Rāwiri rātou ko ngā kaumātua, he kākahu taratara te hīpoki.

17 Ka mea a Rāwiri ki te Atua, "He teka ianei nāku i kī kia taua te iwi? Ko ahau tēnei te mea i hara, i mahi nei i te hē; ko ēnei hipi ia, i aha rātou? E Ihowā, e tōku Atua, kia pā rā tōu ringa ki ahau, ki te whare anō o tōku pāpā; kauaka ia ki tāu iwi, hei whiu mō rātou."

18 Kātahi ka kōrero te anahera a Ihowā ki a Kara kia mea ia ki a Rāwiri, kia haere a Rāwiri ki runga, ki te whakaara i tētahi āta ki a Ihowā ki te patunga wīti a Oronana Iepuhi. 19 Nā, haere ana a Rāwiri i tā Kara kōrero i kōrero ai ia i runga i te ingoa o Ihowā.

20 Nā, ka tahuri ake a Oronana, ka kite i te anahera; ā, piri ana ia, rātou ko āna tama tokowhā. Nā, i te patu wīti a Oronana. 21 Nā, i a Rāwiri e haere ana ki a Oronana, ka titiro a Oronana, ā, ka kite i a Rāwiri, nā, puta ana ia i te patunga wīti, piko ana ki a Rāwiri, tāpapa ana ki te whenua.

22 Kātahi ka mea a Rāwiri ki a Oronana, "Hōmai ki ahau te wāhi i tēnei patunga wīti, kia hangā ai e ahau he āta ki a Ihowā; kia tino rite te utu ka hōmai ai e koe ki ahau, kia mutu ai te whiunga o te iwi."

23 Nā, ka mea a Oronana ki a Rāwiri, "Me tango māu; ā, mā tōku ariki, mā te kīngi e mea te mea e pai ana ki tāna titiro. Nanā, ka hoatu e ahau ki a koe ngā kau hei tahunga tinana, me ngā patu wīti hei wahie, me te wīti anō hei whakahere totokore; ka hoatu katoa e ahau."

24 Nā, ka mea a Kīngi Rāwiri ki a Oronana, "Kāhore; engari ka hokona e ahau kia rite anō ngā utu. E kore hoki ahau e tango i tāu mā Ihowā, e kore hoki e whakaeke i ngā mea kīhai i utua hei tahunga tinana."

25 Heoi, e ono rau ngā hekere kōura, he mea pāuna, i hoatu e Rāwiri ki a Oronana mō taua wāhi. 26 Ā, hangā ana e Rāwiri he āta ki reira mā Ihowā, whakaekea ana he tahunga tinana, he whakahere mō te pai, ā, karanga ana ki a Ihowā. Nā, ka whakahokia tāna i te rangi, he ahi ki runga ki te āta tahunga tinana.

27 Nā, ka kōrero a Ihowā ki te anahera, ā, whakahokia ana e ia tāna hoari ki tōna takotoranga. 28 I taua wā anō, i te kitenga o Rāwiri kua whakarongo a Ihowā ki a ia i te patunga wīti a Oronana Iepuhi, ka mea patunga tapu ia ki reira. 29 Ko te tapenākara hoki o Ihowā i hangā nei e Mohi ki te koraha, me te āta tahunga tinana, i te wāhi tiketike i Kipeono i taua wā. 30 Kīhai ia a Rāwiri i āhei te haere ki mua o taua āta ki te rapu i tā te Atua, i wehi hoki ia i te hoari a te anahera a Ihowā.