1 Saul diris al sia filo Jonatan kaj al ĉiuj siaj servantoj, ke ili mortigu Davidon. 2 Sed Jonatan, filo de Saul, tre amis Davidon. Kaj Jonatan sciigis al David, dirante: Mia patro Saul intencas mortigi vin; tial gardu vin, mi petas, morgaŭ matene: iru en sekretan lokon kaj kaŝu vin. 3 Kaj mi eliros kaj stariĝos apud mia patro sur tiu kampo, kie vi estos, kaj mi parolos pri vi al mia patro; kaj kiam mi vidos, kiel la afero staras, mi diros al vi. 4 Kaj Jonatan parolis pri David bonon al sia patro Saul, kaj diris al li: La reĝo ne peku kontraŭ sia sklavo David, ĉar li ne pekis kontraŭ vi kaj ĉar liaj agoj estas tre bonaj por vi; 5 li riskis sian vivon kaj mortigis la Filiŝton, kaj la Eternulo faris grandan savon al la tuta Izrael; vi tion vidis, kaj vi ĝojis; kial do vi volas peki kontraŭ senkulpa sango kaj mortigi Davidon senkaŭze? 6 Kaj Saul aŭskultis la voĉon de Jonatan, kaj Saul ĵuris: Mi ĵuras per la Eternulo, li ne mortos. 7 Tiam Jonatan alvokis Davidon, kaj Jonatan rakontis al li ĉion ĉi tion; kaj Jonatan alkondukis Davidon al Saul, ke li estu antaŭ ĉi tiu kiel antaŭe.
8 Komenciĝis denove milito; kaj David eliris kaj batalis kontraŭ la Filiŝtoj, kaj frapis ilin per granda frapo, kaj ili forkuris de li. 9 Sed la malbona spirito, sendita de la Eternulo, denove venis sur Saulon, kiam li sidis en sia domo kaj lia lanco estis en lia mano kaj David ludis per la mano. 10 Kaj Saul intencis alpiki per la lanco Davidon al la muro; sed David forsaltis de Saul, kaj la lanco enpikiĝis en la muron, kaj David forkuris kaj saviĝis en tiu nokto. 11 Tiam Saul sendis senditojn al la domo de David, por fari gardon kontraŭ li kaj mortigi lin matene. Sed al David diris lia edzino Miĥal jene: Se vi ne savos vian animon en ĉi tiu nokto, vi morgaŭ estos mortigita. 12 Kaj Miĥal malsuprenigis Davidon per la fenestro, kaj li foriris, forkuris, kaj saviĝis. 13 Poste Miĥal prenis doman dion, metis ĝin sur la liton, ĉirkaŭ ĝian kapon ŝi metis tapiŝon el kapra felo, kaj kovris ĝin per vesto. 14 Kiam Saul sendis senditojn, por preni Davidon, ŝi diris: Li estas malsana. 15 Saul sendis la senditojn, ke ili rigardu Davidon, kaj li diris al ili: Alportu lin al mi kun la lito, por ke oni mortigu lin. 16 La senditoj venis, kaj vidis, ke sur la lito estas doma dio kaj ĉirkaŭ ĝia kapo estas tapiŝo el kapra felo. 17 Kaj Saul diris al Miĥal: Kial vi tiel trompis min kaj foririgis mian malamikon, ke li saviĝu? Kaj Miĥal diris al Saul: Li diris al mi: Foririgu min, ĉar alie mi vin mortigos.
18 Dume David forkuris kaj saviĝis, kaj venis al Samuel en Raman, kaj rakontis al li ĉion, kion faris al li Saul. Kaj li kaj Samuel iris kaj restis en Najot. 19 Kaj oni raportis al Saul, dirante: Jen David estas nun en Najot, en la regiono de Rama. 20 Tiam Saul sendis senditojn, por preni Davidon. Sed ili ekvidis aron da profetoj, kiuj estis profetantaj, kaj Samuelon, kiu staris super ili; kaj venis sur la senditojn de Saul la spirito de Dio, kaj ili ankaŭ ekprofetis. 21 Kiam oni tion raportis al Saul, li sendis aliajn senditojn; sed ankaŭ ili ekprofetis. Kaj Saul plue sendis triajn senditojn, sed ankaŭ ili ekprofetis. 22 Tiam li mem iris en Raman, kaj venis al la granda puto, kiu estas en Seĥu, kaj demandis: Kie estas Samuel kaj David? Kaj oni respondis: En Najot, en la regiono de Rama. 23 Kaj li iris tien, en Najoton en la Rama regiono; sed tiam ankaŭ sur lin venis la spirito de Dio, kaj li iris ĉiam profetante, ĝis li venis en Najoton en la Rama regiono. 24 Kaj li ankaŭ demetis siajn vestojn, kaj li ankaŭ profetis antaŭ Samuel, kaj li kuŝis senveste dum tiu tuta tago kaj dum la tuta nokto. Tial oni diras: Ĉu ankaŭ Saul estas inter la profetoj?
Ka Whakawhiua a Rāwiri e Haora
1 Nā, ka kōrero a Haora ki a Honatana, ki tāna tama, rātou ko āna tāngata katoa, kia whakamatea a Rāwiri. 2 Otiia nui atu te whakaahuareka o Honatana, tama a Haora, ki a Rāwiri. Nā, ka kōrero a Honatana ki a Rāwiri, ka mea, "E whai ana tōku pāpā, a Haora kia whakamatea koe; nā, kia tūpato ki a koe i te ata, me noho ki te wāhi ngaro, ka huna ai i a koe. 3 Ā, ka puta atu ahau, ka tū ki te taha o tōku pāpā i te māra kei reira nei koe, nā, ka kōrerotia koe e ahau ki tōku pāpā, ā, ko tāku e kite ai ka kōrerotia e ahau ki a koe."
4 Nā, ka kōrerotia paitia a Rāwiri e Honatana ki tōna pāpā, ki a Haora; i mea ia ki a ia, "Kei hara te kīngi ki tāna pononga, ki a Rāwiri; kāhore hoki ōna hara ki a koe, he nui rawa hoki te pai o āna mahi ki a koe. 5 I whakamomori atu nā hoki ia ki te mate, ā, patua iho te Pirihitini, nā, he nui te whakaoranga i whakaora ai a Ihowā i a Īharaira katoa. I kite koe, i koa hoki, ā, he aha rā koe ka hara ai ki ngā toto harakore, ka whakamate noa iho ai i a Rāwiri?"
6 Nā, ka whakarongo a Haora ki te reo o Honatana; ā, ka oati a Haora, "E ora ana a Ihowā, e kore ia e whakamatea."
7 Nā, ka karangatia a Rāwiri e Honatana, ā, whakaaturia ana e Honatana ēnei mea katoa ki a ia. Nā, kawea ana a Rāwiri e Honatana ki a Haora; ā, noho ana ia ki tōna aroaro, pērā i mua.
Ka Āwhina a Miraka i a Rawiri kia Whakarere mai i a Haora
8 Nā, he whawhai anō tērā; ā, haere ana a Rāwiri ki te whawhai ki ngā Pirihitini, ā, patua iho rātou e ia, he nui te parekura, ā, whati ana rātou i tōna aroaro.
9 Nā, kua puta he wairua kino i a Ihowā ki a Haora, i a ia e noho ana i tōna whare, me tāna tao i tōna ringa; ā, ko Rāwiri i whakatangi i te hāpa ki tōna ringa. 10 Nā, ka whai a Haora kia werohia a Rāwiri ki te tao, kia titi pū ki te pakitara. Otiia, i whakahipa ia i te aroaro o Haora, ā, ākina kautia ana e tērā te tao ki te pakitara; ko Rāwiri ia i rere, i mawhiti i taua pō.
11 Nā, ka tono karere a Haora ki te whare o Rāwiri, ki te whanga ki a ia, kia whakamatea ia i te ata. Nā, ka kōrerotia ki a Rāwiri e Mikara, e tāna wahine; i mea, "Ki te kāhore koe e whakaora i a koe i tēnei pō, āpōpō koe whakamatea ai." 12 Heoi, ka tukua iho a Rāwiri e Mikara nā te matapihi; ā, ka haere ia, ka rere, ka ora. 13 Nā, ka mau a Mikara ki tētahi whakapakoko, ā, whakatakotoria ana e ia ki te moenga, i whakatakotoria iho anō e ia tētahi urunga huruhuru koati ki tō tērā urunga, hīpokina iho ki te kākahu.
14 Ā, nō te tononga a Haora i ngā tāngata ki te tiki i a Rāwiri, ka mea tērā, "E mate ana ia."
15 Nā, ka tono anō a Haora i ngā karere kia kite i a Rāwiri, ka mea, "Kawea mai ki ahau i runga i te moenga, kia whakamatea ia e ahau." 16 Ā, i te taenga atu o ngā karere, nā, ko te whakapakoko i te moenga, me te urunga huruhuru koati i te wāhi ki tōna pane.
17 Nā, ka mea a Haora ki a Mikara, "Nā te aha koe i tinihanga nei ki ahau, i tuku nei i tōku hoariri kia haere, ā, mawhiti atu ana ia?"
Anō rā ko Mikara ki a Haora, "Nāna rā i kī mai ki ahau, ‘Tukua ahau kia haere; kia whakamate ahau i a koe hei aha?’ "
Ka Haere a Rāwiri ki a Hamuera kei Rama
18 Heoi, ka rere a Rāwiri, ā, mawhiti atu ana; tae tonu atu ki a Hamuera, ki Rama, ā, kōrerotia ana ki a ia ngā mea katoa i mea ai a Haora ki a ia. Nā, ka haere rāua ko Hamuera, ā, noho ana rāua ki Naioto. 19 Ā, i kōrerotia te kōrero ki a Haora, "Ko Rāwiri tērā kei Naioto o Rama e noho ana." 20 Nā, ka tono tāngata a Haora ki te hopu i a Rāwiri; nā, i tō rātou kitenga i te rōpū poropiti e poropiti ana, me Hamuera e tū ana hei tumuaki mō rātou, ka tau iho te Wairua o te Atua ki ngā tāngata a Haora, ā, poropiti ana hoki rātou. 21 Ā, nō ka kōrerotia ki a Haora, ka tono ia i ētahi atu tāngata, ā, ka poropiti anō rātou. Nā, ko te toru o ngā tononga tāngata anō a Haora, ā, poropiti ana anō hoki rātou. 22 Kātahi ka haere ko ia hoki ki Rama, ā, ka tae ki te puna nui i Heku; ā, ka ui ia, ka mea, "Kei hea a Hamuera rāua ko Rāwiri?"
Ka mea ko tētahi, "Nanā, kei Naioto o Rama."
23 Nā, ka haere ia ki reira, ki Naioto o Rama; ā, ka tau iho te Wairua o te Atua ki a ia anō hoki; nā, ka haere ia, me te poropiti haere, ā tae noa ki Naioto o Rama. 24 Ā, i huia hoki e ia ōna kākahu, ā, poropiti ana anō ia i te aroaro o Hamuera; ā, takoto tahanga ana ia i taua rā katoa, me taua pō katoa. Nā reira tā rātou kupu, "Kei roto anō koia a Haora i ngā poropiti?"