2 Coríntios 4

1 Pro tio, ke ni havas ĉi tiun administradon, kiel ni ricevis kompaton, ni ne senkuraĝiĝas; 2 sed ni formetis la kaŝitajn aferojn de honto, ne irante kun ruzeco kaj ne falsante la vorton de Dio, sed per elmontro de la vero rekomendante nin al ĉies konscienco antaŭ Dio. 3 Sed se nia evangelio eble estas vualita, ĝi estas vualita rilate al tiuj, kiuj pereas; 4 en kiuj la dio de ĉi tiu mondo blindigis la animojn de la nekredantoj, por ke la lumo de la evangelio de la gloro de Kristo, kiu estas la bildo de Dio, ne brilu sur ilin. 5 Ĉar ni predikadas ne nin mem, sed Kriston Jesuon kiel Sinjoron, kaj nin mem kiel viajn servistojn pro Jesuo. 6 Ĉar Dio, kiu diris: El mallumo lumo brilos, Tiu brilis en niaj koroj, por doni lumon de la scio de la gloro de Dio en la vizaĝo de Jesuo Kristo.

7 Sed ni havas ĉi tiun trezoron en argilaj vazoj, por ke la treega grandeco de la potenco estu de Dio, kaj ne de ni mem; 8 ni estas premegataj ĉe ĉiu flanko, tamen ne enanguligitaj; embarasataj, sed ne konsternataj; 9 persekutataj, sed ne forlasataj; faligataj, sed ne detruataj; 10 ĉiam portante en la korpo la mortiĝon de Jesuo, por ke la vivo ankaŭ de Jesuo elmontriĝu en nia korpo. 11 Ĉar ni, la vivantoj, ĉiam estas submetataj al morto pro Jesuo, por ke la vivo ankaŭ de Jesuo elmontriĝu en nia morta karno. 12 La morto do energias en ni, sed la vivo en vi. 13 Sed havante la saman spiriton de fido laŭ la skribo: Mi kredis, kaj tial mi parolis; ni ankaŭ kredas, kaj tial ankaŭ ni parolas; 14 sciante, ke Tiu, kiu levis la Sinjoron Jesuo, levos nin ankaŭ kun Jesuo kaj prezentos nin kun vi. 15 Ĉar ĉio estas pro vi, por ke la graco, multobligita per multaj, abundigu la dankon al la gloro de Dio.

16 Pro tio ni ne senkuraĝiĝas; sed kvankam nia ekstera homo kadukiĝas, tamen nia interna homo renoviĝas tagon post tago. 17 Ĉar nia malpeza kaj momenta sufero elfaras por ni, pli kaj pli ekster mezuro, eternan pezon da gloro; 18 dum ni rigardas ne la vidataĵojn, sed la nevidataĵojn; ĉar la vidataĵoj estas tempaj, sed la nevidataĵoj estas eternaj.

He Taonga Wairua kei roto i ngā Oko Oneone

1 Nā konei, i te mea kei a mātou tēnei mahi minita, i te mea ka tohungia nei mātou, kāhore mātou e ngākaukore, 2 Engari kua whakarērea e mātou ngā mea huna o te whakamā, kore ake mātou e haere i runga i te tinihanga, kāhore hoki e māminga ki te kupu a te Atua; ka waiho ia ko te whakapuakanga o te pono hei whakaatu i tō mātou pai ki te hinengaro tangata i te aroaro o te Atua. 3 Nā, ki te mea he mea hīpoki tā mātou rongopai, he mea hīpoki ki te hunga e whakangaromia ana. 4 I roto nei i a rātou te atua o tēnei ao, e whakamatapō ana i ngā whakaaro o te hunga kore whakapono, kei whitingia rātou e te mārama o te rongopai o te korōria o te Karaiti, ko ia nei te āhua o te Atua. 5 He teka hoki ko mātou te kauwhautia nei e mātou, engari, ko Karaiti Īhu hei Ariki, ā, ko mātou nei hei pononga mā koutou, he whakaaro ki a Īhu. 6 Ko te Atua hoki nāna nei i kī te mārama kia whiti i roto i te pōuri, kua whiti ki roto ki ō mātou ngākau, hei hōmai i te mārama o te mātauranga o te korōria o te Atua i te mata o Īhu Karaiti.

7 Ko tēnei taonga ia o mātou kei roto i te oko oneone, kia kīia ai te kaha nui whakaharahara nō te Atua, ehara hoki i a mātou. 8 E ākina ana mātou i ngā taha katoa, heoi kāhore e pau te whakaaro; e raruraru ana, heoi kāhore e ngākaukore; 9 e whakatoia ana, heoi kāhore i whakarērea; e tāia ana ki raro, heoi kāhore i whakangaromia; 10 e mau tonu ana hoki te matenga o Īhu ki ō mātou tinana, i a mātou e hāereere nei; kia mārama ai tō Īhu ora i roto i ō mātou tinana. 11 Ko mātou hoki e ora nei, e tukua tonutia ana ki te mate mō te whakaaro ki a Īhu, kia mārama ai hoki tō Īhu ora i roto i ō mātou kikokiko matemate. 12 Nā, ko te mate te mahi ana i roto i a mātou, ko te ora ia i roto i a koutou.

13 Otirā, i te mea kei a mātou taua wairua rā anō o te whakapono, te mea i tuhituhia rā, "I whakapono ahau, koia ahau i kōrero ai," whakapono ana anō mātou, koia hoki mātou ka kōrero nei; 14 e mātau ana hoki mātou, tērā te kaiwhakaara o te Ariki, o Īhu, e whakaara anō hoki i a mātou me Īhu, e whakatū ngātahi anō i a mātou me koutou. 15 Hei painga hoki ki a koutou ngā mea katoa, kia waiho ai mā te aroha noa, e whakanuia nei e te tokomaha, e whakawhetai, kia hira rawa ai te korōria o te Atua.

E Ora ana i te Whakapono

16 Koia hoki tātou tē ngākaukore ai; heoi, ahakoa haere iho tātou ki te pirau, arā tō waho tangata, e whakahoutia ana anō tō roto i tēnei rā, i tēnei rā. 17 Ko tō tātou mamae māmā nei hoki, rangitahi kau nei, hei whakawhiwhi i a tātou kia tino nui haere rawa atu te taimaha o te korōria, he mea mau tonu; 18 i a tātou kāhore nei e titiro ki ngā mea e kitea ana, engari ki ngā mea kāhore e kitea. He mea nō nāianei noa hoki ngā mea e kitea ana; he mea mau tonu ia ngā mea kāhore e kitea.