Efésios 2

1 Kaj vin li vivigis, kiam vi estis malvivaj per eraroj kaj pekoj, 2 en kiuj vi iam iradis laŭ la vojo de ĉi tiu mondo, laŭ la estro de la potenco de la aero, de la spirito, kiu nun energias en la filoj de malobeo; 3 inter kiuj ni ĉiuj iam ankaŭ vivis, plenumante la dezirojn de nia karno, farante la volojn de la karno kaj de la menso, kaj ni estis laŭ naturo infanoj de kolerego, kiel ankaŭ la aliaj. 4 Sed Dio, estante riĉa en kompateco, pro Sia granda amo, per kiu Li amis nin, 5 eĉ kiam ni estis malvivaj en niaj eraroj, nin vivigis en Kristo (per graco vi saviĝis), 6 kaj nin levis, kaj nin kunsidigis en la ĉielejoj en Kristo Jesuo; 7 por montri en la mondaĝoj estontaj la superabundan riĉecon de Sia graco en korfavoro al ni en Kristo Jesuo: 8 ĉar per graco vi saviĝis per fido; ne per vi mem: ĝi estas dono de Dio; 9 ne el faroj, por ke neniu fanfaronu. 10 Ĉar ni estas Lia faritaĵo, kreitaj en Kristo Jesuo por bonaj faroj, kiujn antaŭaranĝis Dio, por ke ni iradu en ili.

11 Kaj pro tio rememoru, ke iam vi, nacianoj laŭ la karno, nomataj la Necirkumcido ĉe la tiel nomata Cirkumcido, mane farita sur la karno — 12 ke vi estis tiam sen Kristo, fremdigitaj for de la komunumo de Izrael, kaj eksteruloj de la interligoj de la promeso, esperon ne havantaj kaj sen Dio en la mondo. 13 Sed nun en Kristo Jesuo vi, iam malproksimaj, proksimiĝis en la sango de Kristo. 14 Ĉar nia paco estas li, kiu unuigis ambaŭ kaj rompis la intermuron de disigo, 15 en sia karno neniiginte la malamon, la leĝon de ordonoj en dekretoj; por krei en si el la du unu novan homon, tiel farante pacon; 16 kaj por kunakordigi ambaŭ en unu korpo al Dio per la kruco, mortiginte per tio la malamon; 17 kaj li venis kaj predikis pacon al vi malproksimaj kaj al la proksimaj; 18 ĉar per li ni ambaŭ havas en unu Spirito alkondukon al la Patro. 19 Sekve vi jam estas ne fremduloj kaj pasloĝantoj, sed samregnanoj kun la sanktuloj, kaj el la domanaro de Dio, 20 konstruitaj sur la fundamento de la apostoloj kaj profetoj, kies bazangula ŝtono estas Kristo Jesuo mem; 21 en kiu ĉiu aparta konstruaĵo, bone kunigita, kreske fariĝas sankta templo en Kristo; 22 en kiu vi ankaŭ estas kunkonstruitaj por sanktejo de Dio en la Spirito.

Mai te Mate ki te Ora

1 Me koutou anō nāna i whakaora, i te mea he tūpāpaku i ngā hē, i ngā hara, 2 i hāereerea rā e koutou i mua i runga i tā tēnei ao tikanga, i tā te rangatira o te kaha o ngā kapua, o te wairua e mahi nei ināianei i roto i ngā tama a te tutū. 3 Arā, i ērā hoa o tātou katoa i mua, i a tātou e noho ana i runga i ngā hiahia o tō tātou kikokiko, e mahi ana i ngā mea e paingia ana e te kikokiko, e te whakaaro, i te māoritanga hoki he tamariki nā te riri, he pērā me ērā atu.

4 Ko tā te Atua ia tēnei, ranea rawa hoki tāna mahi tohu, nui atu tōna aroha i arohaina mai ai tātou e ia, 5 i te mea he tūpāpaku tātou i ngā hē, whakaorangia ngātahitia ana tātou e ia me te Karaiti, he aroha noa i whakaorangia ai koutou; 6 ā, whakaarahia ngātahitia ana e ia, whakanohoia ngātahitia ana ki ngā wāhi o te rangi i roto i a Karaiti Īhu; 7 kia whakakitea ai e ia i ngā wā e haere ake nei te hira o te taonga a tōna aroha noa, i a ia ka manaaki i a tātou i roto i a Karaiti Īhu. 8 Nā te aroha noa hoki koutou i whakaorangia ai i runga i te whakapono; ehara anō hoki tēnei i te mea nō koutou; he mea hōmai noa nā te Atua. 9 Ehara i ngā mahi, kei whakamanamana te tangata. 10 He mahinga hoki tātou nāna, he mea hanga i roto i a Karaiti Īhu mō ngā mahi pai i whakaritea e te Atua i mua hei hāereerenga mō tātou.

Kotahi i roto i te Karaiti

11 Nā, kia mahara he tauiwi koutou i mua nō te wāhi ki te kikokiko, e kīia ana hoki ko "te Kotingakore" e tēnei e kīia nei ko "te Kotinga" – arā tō te kikokiko, he mea nā te ringa – 12 i taua wā he mea motu kē atu koutou i a te Karaiti, ehara i te tangata whenua nō Īharaira, he tangata kē ki ngā kawenata o te mea i whakaaria mai i mua, kāhore he tūmanakotanga atu, he hunga Atuakore i te ao. 13 Nā, ināianei i roto i a Karaiti Īhu, ko koutou, ko te hunga i tawhiti i mua, kua meinga e ngā toto o te Karaiti kia tata.

14 Ko ia hoki tō tātou maunga rongo, nāna i mea ngā mea e rua kia kotahi, whakahoroa iho e ia te pātū e ārai ana i waenga. 15 Whaka­kāhore­tia ana hoki e ia ki tōna kiko­kiko te mauā­hara, arā te ture i ngā kupu ako, i ngā tikanga; kia hangā ai i roto i a ia te toko­rua hei tangata kotahi, hei tangata hou, kia mau ai te rongo i a ia; 16 kia houhia ai anō hoki e ia te rongo a te toko­rua ki te Atua i roto i te tinana kotahi, he mea­tanga nā te rīpeka, mā reira hoki e whaka­mate te mauā­hara. 17 Ā, haere mai ana ia, kauwhau ana i te maunga rongo ki a koutou i tawhiti, ki te hunga hoki e tata ana. 18 Nāna hoki tātou, te toko­rua nei, i whai ta­ta­nga atu ai i roto i te Wairua kotahi ki te Matua.

19 Nā reira, ehara koutou i te tāngata kē, i te manene rānei; engari he tāngata whenua koutou tahi ko te hunga tapu, nō te whare hoki o te Atua; 20 he mea hanga ki runga ki te tū­ranga o ngā āpō­toro rātou ko ngā poro­piti, ko Īhu Karaiti anō hei tino kāmaka mō te koko­nga; 21 kei roto nei i a ia tēnā whare, tēnā whare, he mea āta tātai mārie, ka tupu hei whare tapu i roto i te Ariki; 22 me koutou anō e hangā tahi­tia ana i roto i a ia, hei nohoa­nga mō te Atua, he mea nā te Wairua.