Ester 4

1 Kiam Mordeĥaj eksciis ĉion, kio fariĝis, tiam Mordeĥaj disŝiris siajn vestojn, metis sur sin sakaĵon kaj cindron, eliris en la mezon de la urbo, kaj kriis per laŭta kaj maldolĉa voĉo. 2 Kaj li venis ĝis antaŭ la pordego de la reĝo, ĉar estis malpermesite eniri en sakaĵo en la pordegon de la reĝo. 3 Kaj en ĉiu lando, sur ĉiu loko, kien venis la ordono de la reĝo kaj lia dekreto, estis granda malĝojo ĉe la Judoj, fastado, plorado, kaj ĝemado; kaj multaj kuŝis en sakaĵo kaj cindro. 4 Kaj venis la servistinoj de Ester kaj ŝiaj eŭnukoj, kaj rakontis al ŝi. Kaj la reĝino forte konsterniĝis. Kaj ŝi sendis vestojn, por vesti Mordeĥajon kaj depreni de li la sakaĵon; sed li ne akceptis. 5 Kaj Ester alvokis Hataĥon, unu el la eŭnukoj de la reĝo, kiun ĉi tiu destinis por servado al ŝi, kaj ŝi sendis lin al Mordeĥaj, por ekscii, kio kaj pro kio tio estas. 6 Hataĥ eliris al Mordeĥaj sur la urban placon, kiu estis antaŭ la pordego de la reĝo. 7 Kaj Mordeĥaj rakontis al li ĉion, kio okazis al li, kaj pri la difinita sumo da mono, kiun Haman promesis doni pese en la kason de la reĝo pro la Judoj, por ekstermi ilin. 8 Kaj kopion de la letera ordono, kiu estis donita en Ŝuŝan, por ilin ekstermi, li donis al li, por montri al Ester kaj sciigi al ŝi, ordonante al ŝi iri al la reĝo, por petegi lin pri ŝia popolo. 9 Hataĥ venis kaj transdonis al Ester la vortojn de Mordeĥaj. 10 Kaj Ester diris al Hataĥ, ordonante, ke li diru al Mordeĥaj: 11 Ĉiuj servantoj de la reĝo kaj la popolo en la landoj de la reĝo scias, ke por ĉiu viro aŭ virino, kiu eniris al la reĝo en la internan korton ne vokite, ekzistas nur unu leĝo, nome la morto, krom nur en la okazo, se la reĝo etendas al li sian oran sceptron — tiam li restas vivanta; kaj mi ne estas vokita iri al la reĝo jam de tridek tagoj. 12 Kiam oni raportis al Mordeĥaj la vortojn de Ester, 13 tiam Mordeĥaj sendis respondon al Ester: Ne pensu en via animo, ke en la reĝa domo vi saviĝos sola el ĉiuj Judoj. 14 Se vi silentos en ĉi tiu tempo, tiam liberigo kaj savo venos al la Judoj de alia loko; sed vi kaj la domo de via patro pereos. Kaj kiu scias, ĉu ne por tia tempo vi atingis reĝinecon? 15 Tiam Ester diris, ke oni respondu al Mordeĥaj: 16 Iru, kunvenigu ĉiujn Judojn, kiuj troviĝas en Ŝuŝan, fastu por mi, ne manĝu kaj ne trinku dum tri tagoj, tage kaj nokte; ankaŭ mi kaj miaj servistinoj fastos tiel same; poste mi iros al la reĝo, kvankam tio estas kontraŭleĝa; kaj se mi pereos, mi pereu. 17 Kaj Mordeĥaj iris, kaj faris ĉion, kion komisiis al li Ester.

Ka Whakaae a Ehetere ki te Āwhina i ngā Hūrai

1 Nō te mōhiotanga o Mororekai ki ngā mea katoa i meatia, haehaea ana e Mororekai ōna kākahu, kei te kākahu i te kākahu taratara, kei te mea i te pungarehu ki a ia, haere ana ki waenganui o te pā, he nui, he tīwerawera tāna tangi. 2 Nā, haere ana ia ki mua i te Kūwaha o te Kīngi, e kore hoki e āhei kia haere ki roto i te Kūwaha o te Kīngi ki te mea he taratara te kākahu. 3 Nā, i ngā kāwanatanga katoa, i ngā wāhi i tae atu ai te kupu a te kīngi me tāna ture, nui atu te tangi o ngā Hūrai, te nohopuku, te auē, me te uhunga; ā, he tokomaha he kākahu taratara tō rātou whāriki, he pungarehu.

4 Nā, kua tae ngā kōtiro a Ehetere me āna rangatira rūma, kei te whakaatu ki a ia. Nā, tino mamae rawa te kuīni; hoatu ana e ia he kākahu kia kawea hei kākahu mō Mororekai, kia tangohia hoki ōna kākahu taratara i a ia; otiia kīhai ia i tango atu. 5 Kātahi a Ehetere ka karanga ki a Hataka, ki tētahi o ngā rangatira rūma a te kīngi i whakaritea nei e ia kia tū ki tōna aroaro, ā, ka whakahau i a ia kia haere ki a Mororekai, kia mōhiotia he aha rā tēnei mea, ā, nā te aha hoki.

6 Heoi, haere ana a Hataka ki a Mororekai, ki te waharoa o te pā, arā ki te aronga o te Kūwaha o te Kīngi. 7 Ā, whakaaturia ana e Mororekai ki a ia ngā mea katoa i pā ki a ia, me te tūturu o te moni i kīia e Hāmana kia pāunatia e ia ki roto ki ngā whare taonga o te kīngi hei mea mō ngā Hūrai kia whakangaromia. 8 I hōmai anō e ia ki a ia ngā kupu o te ture i tuhituhia, i hōmai nei i Huhana, kia whakangaromia rātou, ā, māna e whakakite ki a Ehetere, e whakaatu ki a ia, māna hoki ia e whakahau kia haere ki te kīngi wawao ai; kia rapua hoki i tōna aroaro he mea mō tōna iwi.

9 Nā, haere ana a Hataka, whakaaturia ana e ia ki a Ehetere ngā kupu a Mororekai. 10 Kātahi a Ehetere ka kōrero ki a Hataka, ā, hoatu ana e ia he kupu ki a Mororekai, hei mea, 11 "E mōhio ana ngā tāngata katoa a te kīngi, me te iwi o ngā kāwanatanga a te kīngi, ko ngā tāngata katoa, ahakoa tāne, ahakoa wahine, e haere ana ki tō roto marae, ki te kīngi, i te mea kīhai i karangatia, kotahi tonu tāna ture kia whakamatea, ki te kāhore ia e torona atu e te kīngi te hēpeta kōura ki a ia kia ora ai. Engari ko ahau, ka toru tekau ēnei rā ōku kīhai i karangatia kia haere ki te kīngi."

12 Nā, kōrerotia ana e rātou ki a Mororekai ngā kupu a Ehetere, 13 kātahi a Mororekai ka kī atu kia whakahokia tēnei kupu ki a Ehetere, "Kei mahara koe nā ka ora koe i te whare o te kīngi, i ngā Hūrai katoa. 14 Ki te wahangū rawa hoki koe i tēnei wā, tērā e puta ake he tānga manawa, he whakaoranga mō ngā Hūrai i tētahi atu wāhi. Nā, ko koe, ko te whare hoki o tōu pāpā, ka ngaro; ko wai hoki ka mōhio mō te wā pēnei pea i tae mai ai koe ki te kīngitanga?"

15 Kātahi ka kī a Ehetere kia whakahokia tēnei kupu ki a Mororekai: 16 "Tīkina, huihuia ngā Hūrai katoa e kitea ki Huhana, ka nohopuku ai koutou, hei mea mōku; kaua hoki e kai, kaua e inu, kia toru ngā rā, pō, ao, ko ahau hoki, ko mātou ko āku kōtiro ka nohopuku anō; ko reira ahau haere ai ki te kīngi; he mea kāhore nei e rite ki te ture. Ā, ki te mea ka huna ahau, ka huna ahau."

17 Heoi, haere ana a Mororekai, meatia ana e ia ngā mea katoa i whakahaua ki a ia e Ehetere.