Judas 1

1 Judas, servisto de Jesuo Kristo kaj frato de Jakobo, al la alvokitoj, amataj en Dio, la Patro, kaj konservitaj por Jesuo Kristo: 2 Kompato al vi kaj paco kaj amo pligrandiĝu.

3 Amataj, kiam mi faris ĉian diligentecon, por skribi al vi pri nia komuna savo, mi deviĝis skribi al vi, por kuraĝigi vin batali por la kredo, jam per unu fojo transdonita al la sanktuloj. 4 Ĉar enŝteliĝis iuj homoj, jam antaŭ longe destinitaj por ĉi tiu kondamno, malpiuloj, ŝanĝante la gracon de nia Dio en diboĉecon, kaj malkonfesante la solan Estron kaj nian Sinjoron Jesuo Kristo.

5 Mi do volas rememorigi vin, kvankam vi jam per unu fojo sciiĝis pri ĉio, ke la Sinjoro, savinte popolon el la Egipta lando, poste pereigis la nekredantojn. 6 Kaj anĝelojn, kiuj ne konservis sian regadon, sed forlasis sian propran loĝejon, Li rezervis sub mallumo en katenoj ĉiamaj ĝis la juĝo en la granda tago. 7 Kiel ankaŭ Sodom kaj Gomora kaj la ĉirkaŭaj urboj tiel same, kiel ĉi tiuj, malĉastiĝinte kaj foririnte post fremdan karnon, estas elmontritaj kiel ekzemplo, suferante la punon de eterna fajro. 8 Tamen tiel same ankaŭ ĉi tiuj en siaj sonĝadoj malpurigas la karnon, malestimas aŭtoritaton, kaj insultas honorojn. 9 Sed Miĥael, la ĉefanĝelo, kiam en kontraŭstaro al la diablo li disputis pri la korpo de Moseo, ne kuraĝis lin akuzi insulte, sed diris: La Sinjoro vin riproĉu. 10 Sed tiuj insultas ja ĉion, kion ili ne scias; sed kion ili per naturo komprenas, kiel la bestoj senprudentaj, en tio ili malvirtiĝas. 11 Ve al ili! ĉar ili iris sur la vojo de Kain, kaj forĵetis sin en la eraron de Bileam por dungopago, kaj pereis en la kontraŭdirado de Koraĥ. 12 Ili estas la subakvaj rokoj en viaj agapoj, kun vi kunfestenante, sentime sin paŝtante; nuboj senakvaj, per vento disportataj; aŭtunaj arboj senfruktaj, dufoje mortintaj, elradikigitaj; 13 sovaĝaj marondoj, elŝaŭmantaj siajn hontindaĵojn; steloj vagantaj, por kiuj la nigreco de mallumo por eterne estas rezervata. 14 Kaj al ili ankaŭ Ĥanoĥ, la sepa post Adam, profetis, dirante: Jen la Sinjoro venis kun Siaj sanktaj miriadoj, 15 por fari juĝon kontraŭ ĉiuj, kaj por kondamni ĉiujn malpiulojn pri ĉiuj malpiaĵoj, kiujn ili malpie faris, kaj pri ĉiuj obstinaj paroloj, kiujn malpiaj pekuloj parolis kontraŭ Li. 16 Ili estas murmuremuloj, plendemuloj, irantaj laŭ siaj voluptoj (dum ilia buŝo parolas fanfaronaĵojn) kaj favorantaj personojn pro profito.

17 Sed vi, amataj, memoru la dirojn antaŭe parolitajn de la apostoloj de nia Sinjoro Jesuo Kristo; 18 nome, ke ili diris al vi: En la lasta tempo estos mokemuloj, irantaj laŭ siaj propraj voluptoj malpiaj. 19 Tiuj estas la apartigantoj, laŭsentaj, ne havantaj la Spiriton. 20 Sed vi, amataj, konstruante vin sur via plej sankta fido, preĝante en la Sankta Spirito, 21 konservu vin en la amo al Dio, atendante la kompaton de nia Sinjoro Jesuo Kristo por eterna vivo. 22 Kaj unujn, kiuj ŝanceliĝas, indulgu; 23 kaj unujn savu, eltirante ilin el la fajro; kaj aliajn kompatu kun timo; malamante eĉ la veston makulitan de la karno.

24 Kaj al Tiu, kiu povas vin gardi senfalaj, kaj starigi vin senriproĉaj antaŭ Sia gloro en granda ĝojo, 25 al la sola Dio, nia Savanto, per Jesuo Kristo, nia Sinjoro, estu gloro, majesto, potenco, kaj aŭtoritato, antaŭ ĉiu mondaĝo, kaj nun, kaj ĝis la eterneco. Amen.

He Mihi

1 Nā Hūrā, he pononga nā Īhu Karaiti, he teina nō Hēmi,

Ki te hunga kua oti te whakatapu e te Atua Matua, he mea tiaki i roto i a Īhu Karaiti, he hunga karanga:

2 Kia whakanuia ki a koutou te mahi tohu, te rangimārie me te aroha.

Ngā Kaiako Teka

3 E ngā hoa aroha, i ahau e tākare tonu ana ki te tuhituhi ki a koutou mō tō tātou whakaoranga tahi, i mea ahau me tuhituhi ki a koutou, me whakahauhau kia kaha te tohe ki te whakapono kua oti nei te tuku mai ki te hunga tapu. 4 Kua tomo puku mai hoki ētahi tāngata, ko ērā anō i tuhituhia i mua mō tēnei whakataunga hē, he hunga karakiakore, e whakaputa kē ana rātou i te aroha noa o tō tātou Atua hei mea mō ngā hiahia taikaha, ā, whakakāhore ana rātou ki tō tātou Ariki, ki a Īhu Karaiti, ko ia anake tō tātou Ariki.

5 Nā, e mea ana ahau kia whakamaharatia koutou, kua mātau noa ake anō ia koutou ki tēnei, i whakaorangia mai e te Ariki te iwi i te whenua o Īhipa, muri iho whakangaromia ana e ia te hunga kīhai nei i whakapono. 6 Nā, ko ngā anahera, kīhai nei i mau ki tō rātou ake rohe, heoi, whakarērea ana tō rātou nohoanga ake, kua waiho e ia i raro i te pōuri, mau tonu te here ki ngā mekameka, mō te whakawā o te rā nui. 7 Ka rite ki Horoma, ki Komora, ki ngā pā hoki i tata ki reira, i pērā me ēnei, te moepuku, te whai i ngā kikokiko kē. Kua waiho rātou hei tohu, pāngia ana rātou e te whiu, arā e te ahi kā tonu.

8 Ko tā tēnei hunga moemoeā anō hoki tēnā; e whakapoke ana i te kikokiko, e whakahāwea ana ki te kāwanatanga, e kōrero kino ana ki ngā rangatira. 9 Ko Mikaera ia, ko te tino anahera, i tā rāua ngangautanga ko te rēwera, i a ia e tohe ana ki te tinana o Mohi, kīhai i tae tōna aro ki te kupu kanga i te whakawākanga; i mea kau ia, "Mā te Ariki koe e riri." 10 Ko ēnei ia, e kōrerotia kinotia ana e rātou ngā mea kāhore nei rātou i mātau; nā, ko ngā mea e mātauria noatia ake nei e rātou pērā i ngā kararehe whakaarokore, he iho rātou i aua mea.

11 Auē te mate mō rātou! Kua haere nei hoki rātou i te ara o Kaina, kua tōrere rawa hoki ki te hē, arā ki tō Paraama utu, nā, ko tō Koraha totohe hei whakangaromanga mō rātou.

12 He toka moana rātou i roto i ā koutou hākari aroha, i a rātou e hākari tahi ana me koutou, he hēpara e whāngai ana i a rātou anō, kāhore hoki e mataku; he kapua waikore e ākina ana e ngā hau; he rākau kua ngahoro nei ngā rau, he mea huakore, ka rua nei ngā matenga, he mea kua unuhia ake i ngā pakiaka; 13 he ngaru pua nō te moana, e whakatūtū ana i te huka o tō rātou whakamā; he whetū ātiutiu noa, pōuri kerekere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.

14 I poropititia anō hoki ēnei e Ēnoka, e te tuawhitu i muri i a Ārama, i a ia i mea, "Nā, kei te haere mai te Ariki me ngā mano tini o tāna hunga tapu, 15 kia whakaritea he whakawā mō ngā tāngata katoa, kia rīria hoki te hunga karakiakore o rātou mō ā rātou mahi takahi i te karakia katoa. I hē ai rātou ki te karakia, mō ngā kupu pakeke katoa i kōrerotia e te hunga hara, e te hunga karakiakore, mōna."

16 He hunga amuamu rātou, he kōwhetewhete, e haere ana i runga i ō rātou hiahia ake, tetere rawa anō hoki ngā kupu e kōrero nei ō rātou māngai, he hunga whakapai kanohi rātou, he mea kia riro ai he mea mā rātou.

He Whakatūpato he Tohutohu hoki

17 E ngā hoa aroha, kia mahara koutou ki ngā kupu i kōrerotia i mua e ngā āpōtoro a tō tātou Ariki, a Īhu Karaiti; 18 i mea hoki rātou ki a koutou, "Tērā e puta mai te hunga whakamanumanu a te wā whakamutunga, e haere ana i runga i ō rātou hiahia karakiakore." 19 Nā ēnei ngā tītorehanga, he hunga hiahia hoki ki te kikokiko kāhore nei i a rātou te Wairua.

20 Ko koutou ia, e ngā hoa aroha, hangā ake koutou hei whare ki runga ki tō koutou whakapono tapu rawa, me te īnoi anō i roto i te Wairua Tapu, 21 me te tiaki anō i a koutou i runga i te aroha o te Atua, me te tatari anō ki te mahi tohu a tō tātou Ariki, a Īhu Karaiti, ā te ora tonu rā anō.

22 Ko ētahi anō tohungia, e ruarua tonu nei ngā whakaaro. 23 Ko ētahi me whakaora, ka tō mai i roto i te kāpura; ā, ko ētahi tohungia, i runga i te mataku; me te weriweri rawa ki te kākahu i poke i te kikokiko.

He Īnoi Whakamoemiti

24 Nā, ki te mea kaha ki te tiaki i a koutou kei hinga, ki te whakatū hoki i a koutou ki te aroaro o tōna korōria, he mea kohakore i runga i te hari whakaharahara, 25 ki a ia, ko ia anake nei te Atua, ki tō tātou Kaiwhakaora, i roto i a Īhu Karaiti, i tō tātou Ariki, waiho atu i a ia te korōria, te nui, te kaha, te mana, i mua atu o ngā wā katoa, āianei, ā ake ake. Āmine.