Gálatas 1

1 Paŭlo, apostolo (ne de homoj, nek per homo, sed per Jesuo Kristo, kaj Dio, la Patro, kiu levis lin el la mortintoj), 2 kaj ĉiuj fratoj, kiuj estas kun mi, al la eklezioj de Galatujo: 3 Graco al vi kaj paco de Dio, la Patro, kaj de nia Sinjoro Jesuo Kristo, 4 kiu sin donis pro niaj pekoj, por liberigi nin el la nuna malbona mondo, laŭ la volo de nia Dio kaj Patro; 5 al kiu estu la gloro por ĉiam kaj eterne. Amen.

6 Mi miras, ke tiel rapide vi foriĝas for de Tiu, kiu vokis vin en la gracon de Kristo, al malsama evangelio; 7 kiu ja ne estas alia, sed troviĝas iuj, kiuj vin maltrankviligas kaj deziras renversi la evangelion de Kristo. 8 Tamen se eĉ ni, aŭ anĝelo el la ĉielo, al vi instruus ian evangelion krom tiu, kiun ni jam al vi instruis, tiu estu anatemita. 9 Kiel ni antaŭe diris, tiel nun mi denove diras: Se iu al vi instruas ian evangelion krom tiu, kiun vi ricevis, tiu estu anatemita. 10 Ĉar ĉu mi nun influas homojn, aŭ Dion? aŭ ĉu mi celas plaĉi al homoj? se mi ankoraŭ nun plaĉus al homoj, mi ne estus servisto de Kristo.

11 Ĉar mi sciigas vin, fratoj, rilate al la evangelio predikita de mi, ke ĝi ne estas laŭ homo. 12 Ĉar mi ne ricevis ĝin de homo, kaj ĝi ne estas instruita al mi krom per malkaŝo de Jesuo Kristo. 13 Ĉar vi iam aŭdis pri mia estinta vivmaniero en Judismo, ke mi forte persekutis la eklezion de Dio kaj ĝin atakis; 14 kaj mi plimulte progresis en Judismo, ol multaj miaj samaĝuloj en mia nacio, estante multe pli fervoranima pri la tradicioj de miaj prapatroj. 15 Sed kiam bonvole plaĉis al Dio, kiu el la ventro de mia patrino apartigis min kaj per Sia graco min vokis, 16 por malkaŝi en mi Sian Filon, por ke mi prediku lin inter la nacianoj: mi ne konsiliĝis kun karno kaj sango, 17 kaj mi ne supreniris al Jerusalem, al la antaŭ mi apostoloj, sed mi tuj foriris en Arabujon, kaj poste mi revenis al Damasko.

18 Tiam, post tri jaroj, mi supreniris al Jerusalem, por viziti Kefason, kaj mi restis kun li dek kvin tagojn. 19 Sed neniun alian el la apostoloj mi vidis, krom Jakobo, la frato de la Sinjoro. 20 Pri tio, kion mi skribas al vi, jen, antaŭ Dio, mi ne mensogas. 21 Poste mi venis en la regionojn de Sirio kaj Kilikio. 22 Kaj mi ankoraŭ estis vizaĝe nekonata de la eklezioj de Judujo, kiuj estis en Kristo; 23 sed ili nur aŭdis la jenon: Kiu nin iam persekutis, tiu nun predikas la fidon, kiun iam li atakis; 24 kaj ili gloris Dion en mi.

1 Paul, apôtre, non de la part des hommes, ni par aucun homme, mais par Jésus-Christ et Dieu le Père, qui l’a ressuscité des morts;

2 Et tous les frères qui sont avec moi, aux Eglises de Galatie;

3 La grâce et la paix vous soient données de la part de Dieu le Père, et de notre Seigneur Jésus-Christ,

4 Qui s’est donné soi-même pour nos péchés, afin de nous retirer de ce siècle mauvais, selon la volonté de Dieu notre Père,

5 Auquel soit gloire aux siècles des siècles. Amen.

6 Je m’étonne qu’en abandonnant celui qui vous avait appelés à la grâce de Jésus-Christ, vous ayez passé si promptement à un autre évangile;

7 Non qu’il y ait un autre évangile, mais il y a des gens qui vous troublent, et lui veulent renverser l’évangile de Christ.

8 Mais si quelqu’un vous annonce un autre évangile que celui que nous vous avons annoncé, quand ce serait nous-mêmes, ou un ange du ciel, qu’il soit anathème.

9 Je vous l’ai dit, et je le dis encore: Si quelqu’un vous annonce autre chose que ce que vous avez reçu, qu’il soit anathème.

10 Car, ce que je prêche, est-il des hommes ou de Dieu; ou cherché-je à plaire aux hommes? Si je cherchais à plaire aux hommes, je ne serais pas serviteur de Christ.

11 Je vous déclare donc, mes frères, que l’évangile que j’ai annoncé ne vient point de l’homme;

12 Car je ne l’ai reçu ni appris d’aucun homme, mais je l’ai reçu par la révélation de Jésus-Christ.

13 Vous avez ouï dire quelle était autrefois ma conduite dans le judaïsme; avec quel excès je persécutais l’Eglise de Dieu et la ravageais;

14 Et que je faisais plus de progrès dans le judaïsme que plusieurs de mon âge et de ma nation, étant le plus ardent zélateur des traditions de mes pères.

15 Mais quand il plut à Dieu, qui m’avait choisi dès ma naissance, et qui m’a appelé par sa grâce,

16 De me faire connaître son Fils, afin que je l’annonçasse parmi les Gentils, je le fit aussitôt, sans consulter la chair et le sang;

17 Je ne retournai point à Jérusalem, pour voir ceux qui avaient été apôtres avant moi; mais je m’en allai en Arabie, et je revins encore à Damas.

18 Ce ne fut qu’au bout de trois ans que je retournai à Jérusalem pour y voir Pierre; et je demeurai chez lui quinze jours;

19 Et je n’y vis aucun des autres apôtres, sinon Jacques, frère du Seigneur.

20 Or, dans les choses que je vous écris, je proteste devant Dieu que je ne mens point.

21 Depuis, j’allai dans le pays de Syrie et de Cilicie;

22 Et j’étais inconnu de visage aux Eglises de Judée qui avaient cru en Jésus-Christ.

23 Mais elles avaient seulement ouï dire: Celui lui nous persécutait autrefois annonce maintenant la foi, qu’il s’efforçait alors de détruire.

24 Et elles glorifiaient Dieu à cause de moi.