Marcos 1

1 La komenco de la evangelio de Jesuo Kristo, Filo de Dio.

2 Kiel estas skribite en la profeto Jesaja:

Jen Mi sendas Mian anĝelon antaŭ via vizaĝo,

Kaj li preparos vian vojon;

3 Voĉo de krianto en la dezerto:

Pretigu la vojon de la Eternulo,

Rektigu Liajn irejojn;

4 venis Johano, kiu baptis en la dezerto kaj predikis la bapton de pento por la pardonado de pekoj. 5 Kaj eliris al li la tuta Juduja distrikto, kaj ĉiuj Jerusalemanoj; kaj ili estis baptitaj de li en la rivero Jordan, konfesante siajn pekojn. 6 Kaj Johano estis vestita per kamelharaĵo kaj leda zono ĉirkaŭ siaj lumboj, kaj li manĝadis akridojn kaj sovaĝan mielon. 7 Kaj li predikis, dirante: Venas post mi tiu, kiu estas pli potenca ol mi; la rimenon de liaj ŝuoj mi ne estas inda, kliniĝinte, malligi. 8 Mi vin baptis per akvo; sed li vin baptos per la Sankta Spirito.

9 Kaj en tiuj tagoj Jesuo venis el Nazaret de Galileo, kaj estis baptita de Johano en Jordan. 10 Kaj tuj kiam li eliris el la akvo, li vidis la ĉielon fenditan, kaj la Spiriton kiel kolombo malsuprenirantan sur lin; 11 kaj venis voĉo el la ĉielo: Vi estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron.

12 Kaj tuj la Spirito pelis lin for en la dezerton. 13 Kaj li estis en la dezerto kvardek tagojn, tentata de Satano; kaj li estis kun la sovaĝaj bestoj, kaj la anĝeloj servadis al li.

14 Kaj post kiam Johano estis arestita, Jesuo iris en Galileon, predikante la evangelion de Dio, 15 kaj dirante: La tempo jam plenumiĝis, kaj la regno de Dio alproksimiĝis; pentu, kaj kredu al la evangelio.

16 Kaj irante apud la Galilea Maro, li vidis Simonon, kaj Andreon, fraton de Simon, ĵetantajn reton en la maron; ĉar ili estis fiŝkaptistoj. 17 Kaj Jesuo diris al ili: Venu post mi, kaj mi igos vin fariĝi kaptistoj de homoj. 18 Kaj ili tuj forlasis la retojn, kaj sekvis lin. 19 Kaj irinte iom antaŭen, li vidis Jakobon, filon de Zebedeo, kaj Johanon, lian fraton, kiuj ankaŭ estis en la ŝipeto, riparante la retojn. 20 Kaj tuj li alvokis ilin; kaj ili lasis sian patron Zebedeo en la ŝipeto kun la dungitoj, kaj foriris post li.

21 Kaj ili iris en Kapernaumon, kaj tuj en la sabato li eniris en la sinagogon kaj instruis. 22 Kaj oni miris pro lia instruado; ĉar li instruis kiel havanta aŭtoritaton, kaj ne kiel la skribistoj. 23 Kaj en ilia sinagogo estis viro kun malpura spirito; kaj li ekkriis, 24 dirante: Kio estas inter ni kaj vi, Jesuo Nazaretano? ĉu vi venis, por pereigi nin? mi scias, kiu vi estas: la Sanktulo de Dio. 25 Kaj Jesuo severe admonis lin, dirante: Silentu, kaj eliru el li. 26 Kaj la malpura spirito konvulsiigis lin, kaj, laŭte kriinte, eliris el li. 27 Kaj ĉiuj miregis tiom, ke ili diskutis inter si, dirante: Kio estas ĉi tio? jen nova instruado! kun aŭtoritato li ordonas eĉ al la malpuraj spiritoj, kaj ili obeas lin. 28 Kaj tuj la famo pri li disvastiĝis ĉie en la tutan ĉirkaŭaĵon de Galileo.

29 Kaj tuj, elirinte el la sinagogo, ili eniris en la domon de Simon kaj Andreo, kun Jakobo kaj Johano. 30 Sed la bopatrino de Simon kuŝis malsana de febro; kaj tuj oni sciigis al li pri ŝi; 31 kaj veninte, li prenis ŝian manon kaj levis ŝin; kaj la febro forlasis ŝin, kaj ŝi servis al ili.

32 Kaj vespere, kiam la suno subiris, oni venigis al li ĉiujn, kiuj estis malsanaj kaj demonhavantaj. 33 Kaj la tuta urbo kolektiĝis ĉe la pordo. 34 Kaj li sanigis multajn, kiuj malsanis de diversaj malsanoj, kaj elpelis multajn demonojn; kaj li ne permesis al la demonoj paroli, ĉar ili konis lin.

35 Kaj matene, antaŭ ol la nokto pasis, li leviĝis, kaj foriris en dezertan lokon, kaj tie preĝadis. 36 Kaj Simon kaj liaj kunuloj elserĉis lin; 37 kaj ili trovis lin, kaj diris al li: Ĉiuj vin serĉas. 38 Kaj li diris al ili: Ni iru aliloken en la proksimajn urbetojn, por ke mi tie ankaŭ prediku; ĉar por tio mi venis. 39 Kaj li iris, predikante en iliaj sinagogoj tra la tuta Galileo, kaj elpelante la demonojn.

40 Kaj venis al li leprulo, alvokante lin, kaj genuinte, li diris al li: Se vi nur volas, vi povas min purigi. 41 Kaj kortuŝite, li etendis la manon kaj tuŝis lin, kaj diris al li: Mi volas; estu purigita. 42 Kaj tuj la lepro foriris de li, kaj li fariĝis pura. 43 Kaj severe avertinte lin, li tuj forsendis lin, 44 kaj diris al li: Zorgu, ke vi diru nenion al iu; sed iru, montru vin al la pastro, kaj oferu pro via purigado tion, kion Moseo ordonis, por atesto al ili. 45 Sed li eliris, kaj komencis diligente rakonti kaj disfamigi la aferon, tiel ke Jesuo jam ne povis malkaŝe eniri en urbon, sed restis ekstere en dezertaj lokoj; kaj oni venis al li el ĉie.

1 Le commencement de l’évangile de Jésus-Christ, Fils de Dieu,

2 Conformément à ce qui est écrit dans les prophètes: Voici, j’envoie mon messager devant ta face, qui préparera le chemin devant toi;

3 La voix de celui qui crie dans le désert est: Préparez le chemin du Seigneur; aplanissez ses sentiers.

4 Jean baptisait dans le désert, et prêchait le baptême de repentance, pour la rémission des péchés.

5 Et toute la Judée et ceux de Jérusalem allaient à lui, et ils étaient tous baptisés par lui dans le fleuve du Jourdain, en confessant leurs péchés.

6 Jean était vêtu de poils de chameau, il avait une ceinture de cuir autour de ses reins, et il se nourrissait de sauterelles et de miel sauvage.

7 Et il prêchait en disant: Il en vient un après moi, qui est plus puissant que moi, et dont je ne suis pas digne, en me baissant, de délier la courroie des souliers.

8 Il est vrai que je vous ai baptisés d’eau; mais il vous baptisera du Saint-Esprit.

9 Il arriva, en ce temps-là, que Jésus vint de Nazareth, ville de Galilée, et il fut baptisé par Jean dans le Jourdain.

10 Et comme Jésus sortait de l’eau, Jean vit tout d’un coup les cieux se fendre et le Saint-Esprit descendre sur lui comme une colombe.

11 Et on entendit une voix qui venait des cieux et qui dit: Tu es mon fils bien-aimé, en qui j’ai mis toute mon affection.

12 Et incontinent l’Esprit le poussa au désert.

13 Et il fut là au désert quarante jours étant tenté par Satan; et il était parmi les bêtes sauvages, et les anges le servaient.

14 Or, après que Jean eut été mis en prison, Jésus s’en alla en Galilée, prêchant l’évangile du règne de Dieu,

15 Et disant: Le temps est accompli, et le règne de Dieu approche. Amendez-vous et croyez à l’évangile.

16 Et comme il marchait le long de la mer de Galilée, il vit Simon et André son frère qui jetaient leurs filets dans la mer; car ils étaient pêcheurs.

17 Alors Jésus leur dit: Suivez-moi, et je vous ferai pêcheurs d’hommes.

18 Et aussitôt, laissant leurs filets, ils le suivirent.

19 Et de là passant un peu plus loin, il vit dans une barque Jacques, fils de Zébédée, et Jean son frère qui raccommodaient leurs filets.

20 Au même instant il les appela; et eux, laissant Zébédée leur père dans la barque avec les ouvriers, ils le suivirent.

21 Ensuite ils entrèrent à Capernaüm; et Jésus étant d’abord entré dans la synagogue le jour du sabbat, il y enseignait.

22 Et ils étaient étonnés de sa doctrine; car il les enseignait comme ayant autorité, et non pas comme les Scribes.

23 Or, il se trouva dans leur synagogue un homme possédé d’un esprit immonde, qui s’écria,

24 Et dit: Ah! qu’y a-t-il entre toi et nous, Jésus Nazarien? Es-tu venu pour nous perdre? Je sais qui tu es; tu es le Saint de Dieu.

25 Mais Jésus, le menaçant, lui dit: Tais-toi, et sors de lui.

26 Alors l’esprit immonde, l’agitant avec violence et jetant un cri, sortit de lui.

27 Et ils en furent tous étonnés, de sorte qu’ils se demandaient entre eux: Qu’est-ce que ceci? Quelle est cette nouvelle doctrine, qu’il commande avec autorité même aux esprits immondes, et qu’ils lui obéissent?

28 Et sa réputation se répandit incontinent par toute la contrée des environs de la Galilée.

29 Aussitôt après, étant sortis de la synagogue, ils vinrent avec Jacques et Jean dans la maison de Simon et d’André.

30 Or, la belle-mère de Simon était au lit, malade de la fièvre; et d’abord ils lui parlèrent d’elle.

31 Alors s’approchant, il la fit lever en la prenant par la main; et au même instant la fièvre la quitta et elle les servit.

32 Et le soir étant venu, après le coucher du soleil, ils lui amenèrent tous ceux qui étaient malades, et les démoniaques.

33 Et toute la ville était assemblée à la porte de la maison.

34 Et il guérit plusieurs malades de diverses maladies, et chassa plusieurs démons, ne permettant pas aux démons de dire qu’ils le connaissaient.

35 Le lendemain matin, comme il faisait encore fort obscur, s’étant levé, il sortit et s’en alla dans un lieu écarté, et il y priait.

36 Et Simon, et ceux qui étaient avec lui le suivirent.

37 Et l’ayant trouvé, ils lui dirent: Tous te cherchent.

38 Et il leur dit: Allons-nous-en aux bourgs des environs, afin que j’y prêche aussi, car c’est pour cela que je suis venu.

39 Et il prêchait dans leurs synagogues, par toute la Galilée, et il chassait les démons.

40 Et un lépreux vint à lui, qui, s’étant jeté à genoux, le pria et lui dit: Si tu veux, tu peux me nettoyer.

41 Et Jésus, ému de compassion, étendit la main, et le toucha, et lui dit: Je le veux, sois nettoyé.

42 Et dès qu’il eut dit cela, la lèpre quitta aussitôt cet homme, et il fut nettoyé.

43 Et Jésus lui ayant défendu sévèrement d’en parler, le renvoya incontinent.

44 Et il lui dit: Garde toi d’en rien dire à personne; mais va-t’en et montre-toi au sacrificateur, et offre pour ta purification ce que Moïse a commandé, afin que cela leur serve de témoignage.

45 Mais cet homme, étant sorti, se mit à publier hautement la chose et à la divulguer, en sorte que Jésus ne pouvait plus entrer ouvertement dans la ville; mais il se tenait dehors dans des lieux écartés, et de toutes parts on venait à lui.