1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.

1 Toda mulher sábia edifica a sua casa; a insensata, porém, derruba-a com as suas mãos.2 Quem anda na sua retidão teme ao Senhor; mas aquele que é perverso nos seus caminhos despreza-o.3 Na boca do tolo está a vara da soberba, mas os lábios do sábio preservá-lo-ão.4 Onde não há bois, a manjedoura está vazia; mas pela força do boi há abundância de colheitas.5 A testemunha verdadeira não mentirá; a testemunha falsa, porém, se desboca em mentiras.6 O escarnecedor busca sabedoria, e não a encontra; mas para o prudente o conhecimento é fácil.7 Vai-te da presença do homem insensato, pois nele não acharás palavras de ciência.8 A sabedoria do prudente é entender o seu caminho; porém a estultícia dos tolos é enganar.9 A culpa zomba dos insensatos; mas os retos têm o favor de Deus.10 O coração conhece a sua própria amargura; e o estranho não participa da sua alegria.11 A casa dos ímpios se desfará; porém a tenda dos retos florescerá.12 Há um caminho que ao homem parece direito, mas o fim dele conduz à morte.13 Até no riso terá dor o coração; e o fim da alegria é tristeza.14 Dos seus próprios caminhos se fartará o infiel de coração, como também o homem bom se contentará dos seus.15 O simples dá crédito a tudo; mas o prudente atenta para os seus passos.16 O sábio teme e desvia-se do mal, mas o tolo é arrogante e dá-se por seguro.17 Quem facilmente se ira fará doidices; mas o homem discreto é paciente;18 Os simples herdam a estultícia; mas os prudentes se coroam de conhecimento.19 Os maus inclinam-se perante os bons; e os ímpios diante das portas dos justos.20 O pobre é odiado até pelo seu vizinho; mas os amigos dos ricos são muitos.21 O que despreza ao seu vizinho peca; mas feliz é aquele que se compadece dos pobres.22 Porventura não erram os que maquinam o mal? mas há beneficência e fidelidade para os que planejam o bem.23 Em todo trabalho há proveito; meras palavras, porém, só encaminham para a penúria.24 A coroa dos sábios é a sua riqueza; porém a estultícia dos tolos não passa de estultícia.25 A testemunha verdadeira livra as almas; mas o que fala mentiras é traidor.26 No temor do Senhor há firme confiança; e os seus filhos terão um lugar de refúgio.27 O temor do Senhor é uma fonte de vida, para o homem se desviar dos laços da morte.28 Na multidão do povo está a glória do rei; mas na falta de povo está a ruína do príncipe.29 Quem é tardio em irar-se é grande em entendimento; mas o que é de ânimo precipitado exalta a loucura.30 O coração tranqüilo é a vida da carne; a inveja, porém, é a podridão dos ossos.31 O que oprime ao pobre insulta ao seu Criador; mas honra-o aquele que se compadece do necessitado.32 O ímpio é derrubado pela sua malícia; mas o justo até na sua morte acha refúgio.33 No coração do prudente repousa a sabedoria; mas no coração dos tolos não é conhecida.34 A justiça exalta as nações; mas o pecado é o opróbrio dos povos.35 O favor do rei é concedido ao servo que procede sabiamente; mas sobre o que procede indignamente cairá o seu furor.