1 Pro tio ni devas pli diligente atenti la aŭditaĵojn, por ke ni de ili ne forflosu.2 Ĉar se la vorto parolata per anĝeloj montriĝis konstanta, kaj ĉiu dekliniĝo kaj malobeo ricevis justan rekompencon,3 kiamaniere ni forsaviĝos, malŝatinte tian gravan savon? kiu, unue ekanoncite per la Sinjoro, estas konfirmita al ni de la aŭdintoj;4 dum Dio ankaŭ kunatestis per signoj kaj mirindaĵoj kaj diversaj potencaĵoj kaj disdonoj de la Sankta Spirito, laŭ Sia volo.5 Ĉar ne al anĝeloj Li submetis la estontan mondon, pri kiu ni paroladas.6 Sed iu atestis ie, dirante: Kio estas homo, ke Vi lin memoras? Kio estas homido, ke Vi pensas pri li?7 Vi malaltigis lin malmulte antaŭ la anĝeloj, Per honoro kaj beleco Vi lin kronis. Vi faris lin reganto super la faritaĵoj de Viaj manoj;8 Ĉion Vi metis sub liajn piedojn. Ĉar, metante ĉion sub lin, Li nenion lasis ne submetita. Sed nun ni ankoraŭ ne vidas ĉion submetita sub lin.9 Sed la malmulte sub la anĝeloj malaltigitan Jesuon ni vidas, pro la sufero de morto, kronita per honoro kaj beleco, por ke per la favoro de Dio li gustumu morton por ĉiu.10 Ĉar konvenis al Li, por kiu ĉio estas, kaj de kiu ĉio estas, alkondukanta multajn filojn al gloro, perfektigi per suferado la estron de ilia savo.11 Ĉar la sanktiganto kaj la sanktigatoj estas ĉiuj el unu; pro tiu kaŭzo li ne hontas nomi ilin fratoj,12 dirante: Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj, En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros.13 Kaj ankaŭ:Mi fidos Lin. Kaj ankaŭ:Jen mi kaj la infanoj, kiujn Dio donis al mi.14 Ĉar do la infanoj partoprenas en sango kaj karno, li ankaŭ mem egale partoprenis en ili, por ke per morto li neniigu tiun, kiu havis la potencon de morto, tio estas la diablo,15 kaj liberigu tiujn, kiuj per timo de morto dum la tuta vivo estis subigitaj al sklaveco.16 Ĉar vere li ektenas ne anĝelojn, sed la idaron de Abraham li ektenas.17 Tial li devis en ĉio similiĝi al siaj fratoj, por ke li fariĝu kompatema kaj fidela ĉefpastro en la aferoj de Dio, por fari repacigon por la pekoj de la popolo.18 Ĉar per tio, ke li mem, tentate, suferis, li povas helpi la tentatojn.

1 For this reason we should give heed more abundantly to the things {we have} heard, lest in any way we should slip away.2 For if the word which was spoken by angels was firm, and every transgression and disobedience received just retribution,3 how shall *we* escape if we have been negligent of so great salvation, which, having had its commencement in being spoken {of} by the Lord, has been confirmed to us by those who have heard;4 God bearing, besides, witness with {them} to {it}, both by signs and wonders, and various acts of power, and distributions of {the} Holy Spirit, according to his will?5 For he has not subjected to angels the habitable world which is to come, of which we speak;6 but one has testified somewhere, saying, What is man, that thou rememberest him, or son of man that thou visitest him?7 Thou hast made him some little inferior to the angels; thou hast crowned him with glory and honour, {and hast set him over the works of thy hands;}8 thou hast subjected all things under his feet. For in subjecting all things to him, he has left nothing unsubject to him. But now we see not yet all things subjected to *him*,9 but we see Jesus, who {was} made some little inferior to angels on account of the suffering of death, crowned with glory and honour; so that by the grace of God he should taste death for every thing.10 For it became him, for whom {are} all things, and by whom {are} all things, in bringing many sons to glory, to make perfect the leader of their salvation through sufferings.11 For both he that sanctifies and those sanctified {are} all of one; for which cause he is not ashamed to call them brethren,12 saying, I will declare thy name to my brethren; in {the} midst of {the} assembly will I sing thy praises.13 And again, I will trust in him. And again, Behold, I and the children which God has given me.14 Since therefore the children partake of blood and flesh, he also, in like manner, took part in the same, that through death he might annul him who has the might of death, that is, the devil;15 and might set free all those who through fear of death through the whole of their life were subject to bondage.16 For he does not indeed take hold of angels {by the hand}, but he takes hold of the seed of Abraham.17 Wherefore it behoved him in all things to be made like to {his} brethren, that he might be a merciful and faithful high priest in things relating to God, to make propitiation for the sins of the people;18 for, in that himself has suffered, being tempted, he is able to help those that are being tempted.