1 Kaj estis unu malsanulo, nomata Lazaro, el Betania, la vilaĝo de Maria kaj ŝia fratino Marta.2 Tiu Maria, kies frato Lazaro estis malsana, estis tiu sama, kiu ŝmiris la Sinjoron per ŝmiraĵo kaj viŝis liajn piedojn per siaj haroj.3 La fratinoj do sendis al li, dirante:Sinjoro, jen tiu, kiun vi amas, estas malsana.4 Sed Jesuo, aŭdinte tion, diris:Ĉi tiu malsano estas ne por la morto, sed por la gloro de Dio, por ke la Filo de Dio estu per ĝi glorata.5 Kaj Jesuo amis Martan kaj ŝian fratinon kaj Lazaron.6 Kaj kiam li sciiĝis, ke tiu estas malsana, li restis ankoraŭ du tagojn en la loko, kie li estis.7 Poste li diris al la disĉiploj:Ni iru returne en Judujon.8 La disĉiploj diris al li:Rabeno, la Judoj ĵus celis ŝtonmortigi vin; kaj ĉu vi denove iras tien?9 Jesuo respondis:Ĉu ne estas dek du horoj en la tago? Se iu iras dum la tago, li ne faletas, ĉar li vidas la lumon de ĉi tiu mondo.10 Sed se iu iras dum la nokto, li faletas, ĉar en li ne estas la lumo.11 Tion li parolis, kaj poste li diris al ili:Nia amiko Lazaro endormiĝis, sed mi iras, por veki lin el lia dormo.12 La disĉiploj do diris:Sinjoro, se li endormiĝis, li resaniĝos.13 Jesuo parolis pri lia morto; sed ili supozis, ke li parolas pri ripozo en dormo.14 Tiam Jesuo diris al ili klare:Lazaro jam mortis.15 Kaj pro vi mi ĝojas, ke mi ne ĉeestis tie, por ke vi kredu; tamen ni iru al li.16 Tiam Tomaso, nomata Didimo, diris al siaj kundisĉiploj:Ni ankaŭ iru, por ke ni mortu kun li.17 Kiam Jesuo alvenis, li trovis lin jam kvar tagojn entombigita.18 Kaj Betania estis proksime de Jerusalem, en la distanco de ĉirkaŭ dek kvin stadioj;19 kaj multaj el la Judoj jam venis al Marta kaj Maria, por konsoli ilin pri ilia frato.20 Marta do, kiam ŝi eksciis, ke Jesuo alproksimiĝas, iris al li renkonte; sed Maria ankoraŭ sidis en la domo.21 Tiam diris Marta al Jesuo:Sinjoro, se vi estus ĉi tie, mia frato ne estus mortinta.22 Sed eĉ nun mi scias, ke kion ajn vi petos de Dio, tion Dio donos al vi.23 Jesuo diris al ŝi:Via frato releviĝos.24 Marta diris al li:Mi scias, ke li releviĝos ĉe la releviĝo en la lasta tago.25 Jesuo diris al ŝi:Mi estas la releviĝo kaj la vivo; kiu kredas al mi, eĉ se li estos mortinta, tiu vivos,26 kaj ĉiu, kiu vivas kaj kredas al mi, por ĉiam ne mortos. Ĉu vi tion kredas?27 Ŝi diris al li:Jes, Sinjoro, mi jam kredas, ke vi estas la Kristo, la Filo de Dio, la venanta en la mondon.28 Kaj dirinte tion, ŝi foriris, kaj vokis sekrete sian fratinon Maria, dirante:La Majstro ĉeestas, kaj vokas vin.29 Kaj ŝi, aŭdinte tion, leviĝis rapide kaj iris al li.30 (Sed Jesuo ankoraŭ ne eniris en la vilaĝon, sed estis en la loko, kie Marta lin renkontis.)31 La Judoj do, kiuj estis kun ŝi en la domo kaj konsolis ŝin, vidinte, ke Maria leviĝis subite kaj eliris, sekvis ŝin, dirante:Ŝi iras al la tombo, por plori tie.32 Kiam Maria alvenis al la loko, kie Jesuo estis, kaj lin vidis, ŝi falis antaŭ liaj piedoj, dirante:Sinjoro, se vi estus ĉi tie, mia frato ne estus mortinta.33 Kiam do Jesuo vidis ŝin ploranta kaj la Judojn ankaŭ, kiuj venis kun ŝi, plorantaj, li ĝemis en la spirito kaj maltrankviliĝis,34 kaj diris:Kie vi lin kuŝigis? Ili diris al li:Sinjoro, venu kaj vidu.35 Jesuo larmis.36 La Judoj do diris:Jen kiel li lin amis!37 Sed kelkaj el ili diris:Ĉu ĉi tiu, kiu malfermis la okulojn de la blindulo, ne povus kaŭzi ankaŭ, ke ĉi tiu homo ne mortu?38 Tiam Jesuo, denove ĝemante en si, venis al la tombo. Ĝi estis kaverno, kaj sur ĝi kuŝis ŝtono.39 Jesuo diris:Forprenu la ŝtonon. Marta, la fratino de la mortinto, diris al li:Sinjoro, li jam malbonodoras, ĉar li estis tie kvar tagojn.40 Jesuo diris al ŝi:Ĉu mi ne diris al vi, ke se vi kredos, vi vidos la gloron de Dio?41 Oni do forprenis la ŝtonon. Kaj Jesuo levis siajn okulojn, kaj diris:Patro, mi dankas Vin, ke Vi min aŭskultis.42 Kaj mi sciis, ke Vi ĉiam aŭskultas min; sed pro la ĉirkaŭstaranta homamaso mi tion diris, por ke ili kredu, ke Vi min sendis.43 Kaj dirinte tion, li kriis per laŭta voĉo:Lazaro, elvenu.44 Kaj la mortinto elvenis, kun la manoj kaj piedoj ligitaj per tombotukoj; kaj lia vizaĝo estis ĉirkaŭligita per viŝtuko. Jesuo diris al ili:Malligu lin, kaj lasu lin iri.45 Tiam multaj el la Judoj, kiuj venis al Maria, kaj vidis, kion li faris, kredis al li.46 Sed kelkaj el ili foriris al la Fariseoj, kaj rakontis al ili tion, kion Jesuo faris.47 Tial la ĉefpastroj kaj la Fariseoj kunvenigis sinedrion, kaj diris:Kion ni faras? ĉar ĉi tiu homo faras multajn signojn;48 se ni lasos lin tiel, ĉiuj kredos al li, kaj la Romanoj venos kaj forigos nian lokon kaj nian nacion.49 Sed unu el ili, Kajafas, ĉefpastro en tiu sama jaro, diris al ili:Vi scias nenion,50 nek konsideras, ke bone estas por vi, ke unu homo mortu por la popolo, kaj ke la tuta nacio ne pereu.51 Sed li diris tion ne de si mem; sed estante ĉefpastro en tiu jaro, li profetis, ke Jesuo mortos por la nacio;52 kaj ne nur por la nacio, sed ankaŭ por ke li kunvenigu en unu la ĉie disĵetitajn filojn de Dio.53 De post tiu tago do ili konsiliĝis, por lin mortigi.54 Tial Jesuo ne plu iris publike inter la Judoj, sed foriris de tie en la kamparon apud la dezerto, en urbon nomatan Efraim; kaj tie li restadis kun la disĉiploj.55 Kaj la Pasko de la Judoj proksimiĝis, kaj multaj supreniris el la kamparo al Jerusalem antaŭ la Pasko, por sin sanktigi.56 Ili do serĉis Jesuon, kaj parolis inter si, starante en la templo:Kion vi pensas? Ĉu ke li ne venos al la festo?57 Kaj la ĉefpastroj kaj la Fariseoj jam antaŭe ordonis, ke se iu scias, kie li estas, tiu montru tion, por ke oni lin kaptu.

1 Now there was a certain {man} sick, Lazarus of Bethany, of the village of Mary and Martha her sister.2 It was {the} Mary who anointed the Lord with ointment and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was sick.3 The sisters therefore sent to him, saying, Lord, behold, he whom thou lovest is sick.4 But when Jesus heard {it}, he said, This sickness is not unto death, but for the glory of God, that the Son of God may be glorified by it.5 Now Jesus loved Martha, and her sister, and Lazarus.6 When therefore he heard, He is sick, he remained two days then in the place where he was.7 Then after this he says to his disciples, Let us go into Judaea again.8 The disciples say to him, Rabbi, {even but} now the Jews sought to stone thee, and goest thou thither again?9 Jesus answered, Are there not twelve hours in the day? If any one walk in the day, he does not stumble, because he sees the light of this world;10 but if any one walk in the night, he stumbles, because the light is not in him.11 These things said he; and after this he says to them, Lazarus, our friend, is fallen asleep, but I go that I may awake him out of sleep.12 The disciples therefore said to him, Lord, if he be fallen asleep, he will get well.13 But Jesus spoke of his death, but *they* thought that he spoke of the rest of sleep.14 Jesus therefore then said to them plainly, Lazarus has died.15 And I rejoice on your account that I was not there, in order that ye may believe. But let us go to him.16 Thomas therefore, called Didymus, said to his fellow disciples, Let *us* also go, that we may die with him.17 Jesus therefore {on} arriving found him to have been four days already in the tomb.18 Now Bethany was near Jerusalem, about fifteen stadia off,19 and many of the Jews came to Martha and Mary, that they might console them concerning their brother.20 Martha then, when she heard Jesus is coming, went to meet him; but Mary sat in the house.21 Martha therefore said to Jesus, Lord, if thou hadst been here, my brother had not died;22 but even now I know, that whatsoever thou shalt ask of God, God will give thee.23 Jesus says to her, Thy brother shall rise again.24 Martha says to him, I know that he will rise again in the resurrection in the last day.25 Jesus said to her, I am the resurrection and the life: he that believes on me, though he have died, shall live;26 and every one who lives and believes on me shall never die. Believest thou this?27 She says to him, Yea, Lord; I believe that thou art the Christ, the Son of God, who should come into the world.28 And having said this, she went away and called her sister Mary secretly, saying, The teacher is come and calls thee.29 She, when she heard {that}, rises up quickly and comes to him.30 Now Jesus had not yet come into the village, but was in the place where Martha came to meet him.31 The Jews therefore who were with her in the house and consoling her, seeing Mary that she rose up quickly and went out, followed her, saying, She goes to the tomb, that she may weep there.32 Mary therefore, when she came where Jesus was, seeing him, fell at his feet, saying to him, Lord, if thou hadst been here, my brother had not died.33 Jesus therefore, when he saw her weeping, and the Jews who came with her weeping, was deeply moved in spirit, and was troubled,34 and said, Where have ye put him? They say to him, Lord, come and see.35 Jesus wept.36 The Jews therefore said, Behold how he loved him!37 And some of them said, Could not this {man}, who has opened the eyes of the blind {man}, have caused that this {man} also should not have died?38 Jesus therefore, again deeply moved in himself, comes to the tomb. Now it was a cave, and a stone lay upon it.39 Jesus says, Take away the stone. Martha, the sister of the dead, says to him, Lord, he stinks already, for he is four days {there}.40 Jesus says to her, Did I not say to thee, that if thou shouldest believe, thou shouldest see the glory of God?41 They took therefore the stone away. And Jesus lifted up his eyes on high and said, Father, I thank thee that thou hast heard me;42 but I knew that thou always hearest me; but on account of the crowd who stand around I have said {it}, that they may believe that thou hast sent me.43 And having said this, he cried with a loud voice, Lazarus, come forth.44 And the dead came forth, bound feet and hands with graveclothes, and his face was bound round with a handkerchief. Jesus says to them, Loose him and let him go.45 Many therefore of the Jews who came to Mary and saw what he had done, believed on him;46 but some of them went to the Pharisees and told them what Jesus had done.47 The chief priests, therefore, and the Pharisees gathered a council, and said, What do we? for this man does many signs.48 If we let him thus alone, all will believe on him, and the Romans will come and take away both our place and our nation.49 But a certain one of them, Caiaphas, being high priest that year, said to them, Ye know nothing50 nor consider that it is profitable for you that one man die for the people, and not that the whole nation perish.51 But this he did not say of himself; but, being high priest that year, prophesied that Jesus was going to die for the nation;52 and not for the nation only, but that he should also gather together into one the children of God who were scattered abroad.53 From that day therefore they took counsel that they might kill him.54 Jesus therefore walked no longer openly among the Jews, but went away thence into the country near the desert, to a city called Ephraim, and there he sojourned with the disciples.55 But the passover of the Jews was near, and many went up to Jerusalem out of the country before the passover, that they might purify themselves.56 They sought therefore Jesus, and said among themselves, standing in the temple, What do ye think? that he will not come to the feast?57 Now the chief priests and the Pharisees had given commandment that if any one knew where he was, he should make it known, that they might take him.