1 Al la ĥorestro. De David. La sensaĝulo diris en sia koro:Dio ne ekzistas. Ili sentaŭgiĝis, ili abomeniĝis pro siaj faroj; Ekzistas neniu, kiu faras bonon.2 La Eternulo el la ĉielo ekrigardis la homidojn, Por vidi, ĉu ekzistas prudentulo, kiu serĉas Dion.3 Ĉiuj devojiĝis, ĉiuj malvirtiĝis; Ekzistas neniu, faranta bonon, ne ekzistas eĉ unu.4 Ĉu ne prudentiĝos ĉiuj, kiuj faras malbonon, Kiuj manĝas mian popolon, kiel oni manĝas panon, Kaj kiuj ne vokas al la Eternulo?5 Tie ili forte ektimis, Ĉar Dio estas en la generacio de la justuloj.6 Vi malhonoris la konsilon de malriĉulo, Sed la Eternulo estas lia rifuĝejo.7 Ho, ke venu el Cion savo al Izrael! Kiam la Eternulo revenigos Sian forkaptitan popolon, Tiam triumfos Jakob kaj ĝojos Izrael.

1 [To the chief Musician. {A Psalm} of David.] The fool hath said in his heart, There is no God. They have corrupted themselves, they have done abominable works: there is none that doeth good.2 Jehovah looked down from the heavens upon the children of men, to see if there were any that did understand, that did seek God.3 They have all gone aside, they are together become corrupt: there is none that doeth good, not even one.4 Have all the workers of iniquity no knowledge, eating up my people {as} they eat bread? They call not upon Jehovah.5 There were they in great fear; for God is in the generation of the righteous.6 Ye have shamed the counsel of the afflicted, because Jehovah {was} his refuge.7 Oh that the salvation of Israel were come out of Zion! When Jehovah turneth again the captivity of his people, Jacob shall be glad, Israel shall rejoice.