1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.

1 A bölcs asszony építi a maga házát; a bolond pedig önkezével rontja el azt.2 A ki igazán jár, féli az Urat; a ki pedig elfordult az õ útaiban, megútálja õt.3 A bolondnak szájában van kevélységnek pálczája; a bölcseknek pedig beszéde megtartja õket.4 Mikor nincsenek ökrök: tiszta a jászol; a gabonának bõsége pedig az ökörnek erejétõl van.5 A hûséges tanú nem hazud; a hamis tanú pedig hazugságot bocsát szájából.6 A csúfoló keresi a bölcseséget, és nincs; a tudomány pedig az eszesnek könnyû.7 Menj el a bolond férfiú elõl; és nem ismerted meg a tudománynak beszédét.8 Az eszesnek bölcsesége az õ útának megértése; a bolondoknak pedig bolondsága csalás.9 A bolondokat megcsúfolja a bûnért való áldozat; az igazak között pedig jóakarat van.10 A szív tudja az õ lelke keserûségét; és az õ örömében az idegen nem részes.11 Az istenteleneknek háza elvész; de az igazaknak sátora megvirágzik.12 Van olyan út, [mely] helyesnek látszik az ember elõtt, és vége a halálra menõ út.13 Nevetés közben is fáj a szív; és végre az öröm fordul szomorúságra.14 Az õ útaiból elégszik meg az elfordult elméjû; önmagából pedig a jó férfiú.15 Az együgyû hisz minden dolognak; az eszes pedig a maga járására vigyáz.16 A bölcs félvén, eltávozik a gonosztól; a bolond pedig dühöngõ és elbizakodott.17 A hirtelen haragú bolondságot cselekszik, és a cselszövõ férfi gyûlölséges lesz.18 Bírják az esztelenek a bolondságot örökség szerint; az eszesek pedig fonják a tudománynak koszorúját.19 Meghajtják magokat a gonoszok a jók elõtt, és a hamisak az igaznak kapujánál.20 Még az õ felebarátjánál is útálatos a szegény; a gazdagnak pedig sok a barátja.21 A ki megútálja az õ felebarátját, vétkezik; a ki pedig a szegényekkel kegyelmességet cselekszik, boldog az!22 Nemde tévelyegnek, a kik gonoszt szereznek? kegyelmesség pedig és igazság a jó szerzõknek.23 Minden munkából nyereség lesz; de az ajkaknak beszédébõl csak szûkölködés.24 A bölcseknek ékességök az õ gazdagságuk; a tudatlanok bolondsága [pedig csak] bolondság.25 Lelkeket szabadít meg az igaz bizonyság; hazugságokat szól pedig az álnok.26 Az Úrnak félelmében erõs a bizodalom, és az õ fiainak lesz menedéke.27 Az Úrnak félelme az életnek kútfeje, a halál tõrének eltávoztatására.28 A nép sokasága a király dicsõsége; a nép elfogyása pedig az uralkodó romlása.29 A haragra késedelmes bõvelkedik értelemmel; a ki pedig elméjében hirtelenkedõ, bolondságot szerez az.30 A szelíd szív a testnek élete; az irígység pedig a csontoknak rothadása.31 A ki elnyomja a szegényt, gyalázattal illeti annak teremtõjét; az pedig tiszteli, a ki könyörül a szûkölködõn.32 Az õ nyavalyájába ejti magát az istentelen; az igaznak pedig halála idején is reménysége van.33 Az eszesnek elméjében nyugszik a bölcseség; a mi pedig a tudatlanokban [van,] magát [hamar] megismerheti.34 Az igazság felmagasztalja a nemzetet; a bûn pedig gyalázatára van a népeknek.35 A királynak jóakaratja van az eszes szolgához; haragja pedig a megszégyenítõhöz.