1 Crônicas 14

David défait deux fois les Philistins.

1 Et Hiram Roi de Tyr envoya des messagers à David, et du bois de cèdre, et des maçons, et des charpentiers, pour lui bâtir une maison. 2 Alors David connut que l’Eternel l’avait affermi Roi sur Israël, parce que son règne avait été fort élevé, pour l’amour de son peuple d’Israël. 3 Et David prit encore des femmes à Jérusalem, et il engendra encore des fils et des filles. 4 Et ce sont ici les noms des enfants qu’il eut à Jérusalem, Sammuah, Sobab, Nathan, Salomon, 5 Jibhar, Elisuah, Elpélet, 6 Nogah, Népheg, Japhiah, 7 Elisamah, Béël-jadah, et Eliphelet. 8 Or quand les Philistins eurent su que David avait été oint pour Roi sur tout Israël, ils montèrent tous pour chercher David ; et David l’ayant appris, sortit au devant d’eux. 9 Et les Philistins vinrent, et se répandirent dans la vallée des Réphaïms. 10 Et David consulta Dieu, en disant : Monterai-je contre les Philistins, et les livreras-tu entre mes mains ? Et l’Eternel lui répondit : Monte, et je les livrerai entre tes mains. 11 Alors ils montèrent à Bahal-pératsim, et David les battit là ; et il dit : Dieu a fait écouler mes ennemis par ma main, comme un débordement d’eaux ; c’est pourquoi on nomma ce lieu-là Bahal-pératsim. 12 Et ils laissèrent là leurs dieux ; et David commanda qu’on les brûlât au feu. 13 Et les Philistins se répandirent encore une autre fois dans cette même vallée. 14 Et David consulta encore Dieu ; et Dieu lui répondit : Tu ne monteras point vers eux, mais tu tournoieras autour d’eux, et tu iras contr’eux vis-à-vis des mûriers. 15 Et sitôt que tu auras entendu aux sommets des mûriers un bruit comme de gens qui marchent, tu sortiras alors au combat ; car Dieu sera sorti devant toi pour frapper le camp des Philistins. 16 David donc fit selon ce que Dieu lui avait commandé ; et on frappa le camp des Philistins, depuis Gabaon jusqu’à Guézer. 17 Ainsi la renommée de David se répandit par tous ces pays-là ; et l’Eternel remplit de frayeur toutes ces nations-là, au seul nom de David.

1 Ĥiram, reĝo de Tiro, sendis al David senditojn, kaj cedran lignon, kaj masonistojn kaj ĉarpentistojn, por ke ili konstruu por li domon. 2 Kaj David konsciis, ke la Eternulo fortikigis lin kiel reĝon super Izrael, ke lia regno leviĝis alte pro Lia popolo Izrael.

3 Kaj David prenis ankoraŭ edzinojn en Jerusalem, kaj David naskigis ankoraŭ filojn kaj filinojn. 4 Kaj jen estas la nomoj de tiuj, kiuj naskiĝis al li en Jerusalem: Ŝamua kaj Ŝobab, Natan kaj Salomono 5 kaj Jibĥar kaj Eliŝua kaj Elpelet 6 kaj Noga kaj Nefeg kaj Jafia 7 kaj Eliŝama kaj Beeljada kaj Elifelet.

8 Kiam la Filiŝtoj aŭdis, ke David estas oleita kiel reĝo super la tuta Izrael, tiam ĉiuj Filiŝtoj iris, por serĉi Davidon. David aŭdis pri tio, kaj li eliris kontraŭ ilin. 9 Kaj la Filiŝtoj venis kaj okupis la valon Refaim. 10 Kaj David demandis Dion, dirante: Ĉu mi iru kontraŭ la Filiŝtojn? kaj ĉu Vi transdonos ilin en mian manon? Kaj la Eternulo diris al li: Iru, ĉar Mi transdonos ilin en vian manon. 11 Kaj ili iris al Baal-Peracim, kaj David venkobatis ilin tie. Kaj David diris: Dio disbatis miajn malamikojn per mia mano, kiel oni disbatas akvon. Tial oni donis al tiu loko la nomon Baal-Peracim. 12 Kaj ili lasis tie siajn diojn; kaj David ordonis, ke oni forbruligu ilin per fajro. 13 Kaj denove venis la Filiŝtoj kaj okupis la valon. 14 Tiam David denove demandis Dion, kaj Dio diris al li: Ne iru post ili, deturnu vin de ili, kaj venu al ili de la flanko de la morusarboj; 15 kaj kiam vi ekaŭdos la sonon de paŝoj sur la supro de la morusarboj, tiam komencu la batalon; ĉar Dio eliris antaŭ vi, por frapi la tendaron de la Filiŝtoj. 16 Kaj David faris, kiel ordonis al li Dio; kaj ili venkobatis la tendaron de la Filiŝtoj de Gibeon ĝis Gezer. 17 Kaj la nomo de David fariĝis fama en ĉiuj landoj; kaj la Eternulo faris lin timata de ĉiuj nacioj.