Jonas 2

Jonas dans le ventre du poisson ; sa prière. Le poisson le dégorge sur le rivage.

1 Or l’Eternel avait préparé un grand poisson pour engloutir Jonas ; et Jonas demeura dans le ventre du poisson trois jours et trois nuits. 2 Et Jonas fit sa prière à l’Eternel son Dieu, dans le ventre du poisson. 3 Et il dit : J’ai crié à l’Eternel à cause de ma détresse, et il m’a exaucé ; je me suis écrié du ventre du sépulcre, et tu as ouï ma voix. 4 Tu m’as jeté au fond, au coeur de la mer, et le courant m’a environné ; tous tes flots et toutes tes vagues ont passé sur moi ; 5 Et j’ai dit : Je suis rejeté de devant tes yeux ; mais néanmoins je verrai encore le Temple de ta sainteté. 6 Les eaux m’ont environné jusqu’à l’âme, l’abîme m’a environné tout à l’entour, les roseaux se sont entortillés autour de ma tête. 7 Je suis descendu jusqu’aux racines des montagnes, la terre avec ses barres était autour de moi pour jamais ; mais tu as fait remonter ma vie hors de la fosse, ô Eternel, mon Dieu ! 8 Quand mon âme se pâmait en moi, je me suis souvenu de l’Eternel, et ma prière est parvenue à toi, jusqu’au palais de ta sainteté. 9 Ceux qui s’adonnent aux vanités fausses abandonnent leur gratuité. 10 Mais moi, je te sacrifierai avec voix de louange, je rendrai ce que j’ai voué ; car le salut est de l’Eternel. Alors l’Eternel fit commandement au poisson, et il dégorgea Jonas sur le sec.

1 Kaj Jona ekpreĝis al la Eternulo, sia Dio, el la interno de la fiŝo. 2 Kaj li diris:

Kiam mi suferis, mi vokis al la Eternulo,

Kaj Li respondis al mi;

El la ventro de ŝeol mi kriis,

Kaj Vi aŭskultis mian voĉon.

3 Vi ĵetis min en la profundegon, en la internon de la maro,

Kaj fluego min ĉirkaŭis;

Ĉiuj Viaj ondegoj kaj ondoj iris super min.

4 Kaj mi pensis: Mi estas forpuŝita de antaŭ Viaj okuloj;

Tamen mi rigardos ankoraŭ Vian sanktan templon.

5 Ĉirkaŭis min akvo ĝis la animo;

Abismo min ĉirkaŭis;

Junko kovris mian kapon.

6 Mi falis malsupren ĝis la fundamento de la montoj;

La tero baris min por ĉiam per siaj rigliloj;

Sed Vi, ho Eternulo, mia Dio, elirigis mian vivon el la pereo.

7 Kiam mia animo senfortiĝis en mi, mi rememoris la Eternulon;

Kaj mia preĝo alvenis al Vi en Vian sanktan templon.

8 Tiuj, kiuj servas al vantaĵoj,

Senigas sin je favorkoreco.

9 Sed mi kun danka voĉo alportos al Vi oferon;

Kion mi promesis, tion mi plenumos;

Savo estas ĉe la Eternulo. 10 Kaj la Eternulo ordonis al la fiŝo, kaj ĝi elvomis Jonan sur la sekteron.