Provérbios 12

Les justes et les méchant mis en opposition, et leurs différents événements.

1 Celui qui aime l’instruction, aime la science ; mais celui qui hait d’être repris, est un stupide. 2 L’homme de bien attire la faveur de l’Eternel ; mais l’Eternel condamnera l’homme qui machine du mal. 3 L’homme ne sera point affermi par la méchanceté ; mais la racine des justes ne sera point ébranlée. 4 La femme vaillante est la couronne de son mari ; mais celle qui fait honte, est comme de la vermoulure à ses os. 5 Les pensées des justes ne sont que jugement ; mais les conseils des méchants ne sont que fraude. 6 Les paroles des méchants ne tendent qu’à dresser des embûches pour répandre le sang ; mais la bouche des hommes droits les délivrera. 7 Les méchants sont renversés, et ils ne sont plus ; mais la maison des justes se maintiendra. 8 L’homme est loué selon sa prudence ; mais le coeur dépravé sera en mépris. 9 Mieux vaut l’homme qui ne fait point cas de soi-même, bien qu’il ait des serviteurs, que celui qui se glorifie, et qui a faute de pain. 10 Le juste a égard à la vie de sa bête ; mais les compassions des méchants sont cruelles. 11 Celui qui laboure sa terre, sera rassasié de pain ; mais celui qui suit les fainéants, est dépourvu de sens. 12 Ce que le méchant désire, est un rets de maux ; mais la racine des justes donnera son fruit.13 Il y a un lacet de mal dans le forfait des lèvres ; mais le juste sortira de la détresse. 14 L’homme sera rassasié de biens par le fruit de sa bouche ; et on rendra à l’homme la rétribution de ses mains. 15 La voie du fou est droite à son opinion ; mais celui qui écoute le conseil, est sage. 16 Quant au fou, son dépit se connaît le même jour ; mais l’homme bien avisé couvre son ignominie. 17 Celui qui prononce des choses véritables, fait rapport de ce qui est juste ; mais le faux témoin fait des rapports trompeurs. 18 Il y a tel qui profère comme des pointes d’épée ; mais la langue des sages est santé. 19 La parole véritable est ferme à perpétuité ; mais la fausse langue n’est que pour un moment. 20 Il y aura tromperie dans le coeur de ceux qui machinent du mal ; mais il y aura de la joie pour ceux qui conseillent la paix. 21 On ne fera point qu’aucun outrage rencontre le juste ; mais les méchants seront remplis de mal. 22 Les fausses lèvres sont une abomination à l’Eternel ; mais ceux qui agissent fidèlement, lui sont agréables. 23 L’homme bien avisé cèle la science ; mais le coeur des fous publie la folie. 24 La main des diligents dominera ; mais la main paresseuse sera tributaire. 25 Le chagrin qui est au coeur de l’homme, l’accable ; mais la bonne parole le réjouit. 26 Le juste a plus de reste que son voisin ; mais la voie des méchants les fera fourvoyer. 27 Le paresseux ne rôtit point sa chasse ; mais les biens précieux de l’homme sont au diligent. 28 La vie est dans le chemin de la justice, et la voie de son sentier ne tend point à la mort.

1 Kiu amas instruon, tiu amas scion;

Sed kiu malamas atentigon, tiu estas malsaĝulo.

2 Bonulo akiras favoron de la Eternulo;

Sed homo malica estos kondamnita.

3 Ne fortikiĝos homo per malvirto;

Sed la radiko de virtuloj ne ŝanceliĝos.

4 Brava virino estas krono por sia edzo;

Sed senhonora estas kiel puso en liaj ostoj.

5 La pensoj de virtuloj estas justeco;

La meditado de malvirtuloj estas malico.

6 La paroloj de malvirtuloj estas insido pri sango;

Sed la buŝo de virtuloj ilin savas.

7 La malvirtuloj renversiĝos kaj malaperos;

Sed la domo de virtuloj staros forte.

8 Oni laŭdas homon laŭ lia saĝo;

Sed perversulo estos hontigita.

9 Pli bona estas homo negrava, sed laboranta por si,

Ol homo, kiu serĉas honoron, sed al kiu mankas pano.

10 Virtulo kompatas la vivon de sia bruto;

Sed la koro de malvirtuloj estas kruela.

11 Kiu prilaboras sian teron, tiu havos sate da pano;

Sed kiu serĉas vantaĵojn, tiu estas malsaĝulo.

12 Malvirtulo serĉas subtenon de malnobluloj;

Sed la radiko de virtuloj donas forton.

13 Per siaj pekaj vortoj kaptiĝas malbonulo;

Sed virtulo eliras el mizero.

14 Per la fruktoj de sia buŝo homo bone satiĝas;

Kaj laŭ la merito de siaj manoj homo ricevas redonon.

15 La vojo de malsaĝulo estas ĝusta en liaj okuloj;

Sed saĝulo aŭskultas konsilon.

16 Malsaĝulo tuj montras sian koleron;

Sed saĝulo ignoras ofendon.

17 Kiu estas verama, tiu eldiras tion, kio estas ĝusta,

Sed falsama atestulo trompon.

18 Ofte nepripensita parolo vundas kiel glavo;

Sed la lango de saĝuloj sanigas.

19 Parolo vera restas fortike por ĉiam;

Sed parolo malvera nur por momento.

20 Malico estas en la koro de malbonintenculoj;

Sed ĉe la pacigantoj estas ĝojo.

21 Nenio malbona trafos virtulon;

Sed la malvirtuloj havas plene da malbono.

22 Abomenaĵo por la Eternulo estas buŝo mensogema;

Sed kiuj agas laŭ vero, tiuj plaĉas al Li.

23 Saĝa homo kaŝas scion;

Sed la koro de malsaĝuloj elkrias malsaĝecon.

24 La mano de diligentuloj regos;

Sed mano maldiligenta pagos tributon.

25 Zorgo en la koro de homo ĝin premas;

Sed amika vorto ĝin ĝojigas.

26 Al la virtulo estas pli bone, ol al lia proksimulo;

Sed la vojo de malvirtuloj ilin erarigas.

27 Maldiligenteco ne pretigos al si manĝon;

Sed homo diligenta havas riĉecon.

28 Sur la vojo de virto estas vivo,

Kaj ĝi estos ebenigita kontraŭ morto.