Hebreus 1

1 In het verleden heeft God op allerlei verschillende manieren tot onze voorouders gesproken via de profeten. 2 Maar nu, aan het einde van de tijd, spreekt Hij tot ons door de Zoon, die door Hem is aangesteld tot uiteindelijke eigenaar van alles wat bestaat. Ook heeft Hij door Hem het heelal gemaakt. 3 De Zoon is de afstraling van Gods luister en de afspiegeling van zijn wezen. Hij onderhoudt alles wat bestaat met zijn krachtig bevel en nadat Hij het mogelijk heeft gemaakt om van onze zonden te worden gereinigd, heeft Hij plaatsgenomen aan de rechterzijde van de allerhoogste Majesteit.

4 De Zoon heeft een hogere positie verkregen dan de engelen, en een naam die de hunne overstijgt. 5 Immers, tegen wie van de engelen heeft God ooit gezegd: "Jij bent mijn Zoon, vandaag heb Ik Je verwekt", of ook: "Ik zal zijn Vader zijn en Hij zal mijn Zoon zijn"? 6 Bovendien zei God, toen Hij de Eerstgeboren Zoon naar de wereld stuurde: "Hem moeten al Gods engelen aanbidden." 7 Over de engelen zegt God: "Hij maakt dat zijn engelen zijn als de wind en zijn dienaren als vuurvlammen", 8 maar over de Zoon zegt Hij: "Uw troon, o God, houdt stand voor eeuwig en altijd" en: "U heerst in alle rechtvaardigheid over uw koninkrijk. 9 U houdt van gerechtigheid en haat wetteloosheid. Daarom, o God, heeft uw God U boven uw metgezellen gesteld en U met vreugde gezalfd als met olie." 10 Ook zegt God: "In het begin legde U, Heer, de fundering van de aarde; ook de hemelen zijn door U gemaakt. 11 Zij zullen vergaan, maar U blijft bestaan. Als een kledingstuk zullen ze verslijten. 12 Als een mantel zal U hen oprollen, als een kledingstuk zullen ze worden verwisseld; maar U blijft altijd dezelfde en er komt geen einde aan uw bestaan." 13 Tegen wie van de engelen heeft God ooit gezegd: "Neem plaats aan mijn rechterzijde, totdat Ik je vijanden aan je heb onderworpen."? 14 Integendeel, alle engelen zijn geesten in dienst van God; ze worden uitgezonden ten behoeve van de mensen die de redding zullen ontvangen.

A manifestação de Deus

1 Havendo Deus antigamente falado muitas vezes, e de muitas maneiras, aos pais, pelos profetas, a nós falou-nos nestes últimos dias pelo Filho, 2 A quem constituiu herdeiro de tudo, por quem fez também o mundo. 3 O qual, sendo o resplendor da sua glória, e a expressa imagem da sua pessoa, e sustentando todas as coisas pela palavra do seu poder, havendo feito por si mesmo a purificação dos nossos pecados, assentou-se à destra da majestade nas alturas; 4 Feito tanto mais excelente do que os anjos, quanto herdou mais excelente nome do que eles.

O Filho e os anjos do céu

5 Porque, a qual dos anjos disse jamais: Tu és meu Filho, hoje te gerei? E outra vez: Eu lhe serei por Pai, e ele me será por Filho?

6 E outra vez, quando introduz no mundo o primogênito, diz: E todos os anjos de Deus o adorem.

7 E, em verdade quanto aos anjos, diz: Que faz dos seus anjos espíritos, e de seus ministros labareda de fogo.

8 Mas, do Filho, diz: Ó Deus, o teu trono subsiste pelos séculos dos séculos; cetro de equidade é o cetro do teu reino.

9 Amaste a justiça e odiaste a iniquidade; por isso Deus, o teu Deus, te ungiu com óleo de alegria mais do que a teus companheiros.

10 E: Tu, Senhor, no princípio fundaste a terra, e os céus são obra de tuas mãos.

11 Eles perecerão, mas tu permanecerás; e todos eles, como roupa, envelhecerão,

12 E como um manto os enrolarás, e serão mudados. Mas tu és o mesmo, e os teus anos não acabarão.

13 E a qual dos anjos disse jamais: Assenta-te à minha destra, até que ponha a teus inimigos por escabelo de teus pés?

14 Não são porventura todos eles espíritos ministradores, enviados para servir a favor daqueles que hão de herdar a salvação?