1 यरूशलेम इन राजा, दाऊद उन पार सभा-उपदेशक उन प्रवचन. 2 उपदेशक ईद अनतान: सप्पा बेकार आद, सप्पा बेकार आद; सप्पा येनारा बेकार आद! 3 जो मेहनत मंळसा ई धरती मा माळतान, आऊक अदुर देल येन प्राप्त आगतद? 4 ऊंद पीढ़ी होगतद, अदिक दुसरा पीढ़ी बरतद, लेकीन पृथ्वी हांग च्या हांगा सदा ईरतद. 5 सूर्य होळतद, अद मुळ्कतद, अदिक अद जल्दी से आ जागा अक वापस होगतद यल टु अद होळतद. 6 हवा दक्षिण दिशा इन दी वाहुस्तद, अदिक तिर्गकु उत्तर दा होट बरतद, अदिक हिंग अद हमेशा तान जागा दा चक्कर हचतद, हवा तान जागा अन परिक्रमा माळतद. 7 सप्पा गांगागोळ समुद्र दा मिलुसताव, लेकीन समुद्र यागलु तुमाल्द. गांगागोळ तान उगम जागा टु मात्त वाहुसताव. 8 सप्पा मातगोळ थकुसावाळा आव, मंळसा अऊर्द वर्णन माळ सकालुन. कण्णगोळ नोळकु भी तृप्त आगालव, अदिक किवगोळ केळकु भी संतुष्ट आगालव. 9 जो मात आगेग्याद अद मात आदीत; जो बनसेग्याद अद मात बनसीत; ई धरती मा* येनु भी व्हाशोद हैलेच. 10 येन पृथ्वी मा हिंग येनारा आद, अदुर बारा दा ईद अनकु आग सकुल, "नोळी, ईद व्हाशोद मात आद?" लेकीन अद नाम से हापाळ पयला टु आगतेला बरेत्याद. 11 हाळोद समय मातगोळ्द येनु याद ईतीदील, अदिक आगावाळा मातगोळ्द भी याद आंदुर बाद्दा बराबाळेर इक ईरतीदील.

12 ना सभोपदेशक*, इस्त्राएल द्याश इन राजा ईरीन अदिक यरूशलेम नगर दा शासन माळीन. 13 ई धरती मा जो आगतद, बुद्धि देल अदुर्द खोजबीन माळली अदिक अदुर्द भेद समझुसोर साटी ना तान मन हचदीन. ईद ऊंद दुख इन क्याल्सा हुन, यारी परमेश्वर मंळसागोळ इक ईदा क्याल्सा दा व्यस्त ईरोर साटी सौपस्यान. 14 जो येनारा सूर्य अन ल्यालमा धरती मा आगतद, अद सप्पा ना नोळदीन. नानी अनुभव आत कि ईद सप्पा बेकार आद ईद मान्सी हवा अक हुडोद आद. 15 जो बदमाश आन, आव सरका आग सकालुन, अदिक जो हई हैलेच, आव आळुकु आग सकालुन. 16 ना तान दिल से अंदीन, "नोळ, नी हापाळ ग्यान हासील माळकोंड, ईट कि नीन ग्यान आ सप्पा से वाळुसेग्याद, जो नीन से पयले यरूशलेम दा आगीदुर. नीन इक हापाळ बुद्धि अदिक ग्यान इन अनुभव आगेग्याद." 17 अत: ना तान मन ईद जानसुर दा हचदीन कि बुद्धि येन हुन, पागलपन अदिक मूर्खता येन हुन. आग नान इक मालुम आत कि ईद भी हवा अक हुडोद हुन. 18 यतिकी येक्‍कुल बुद्धि येक्कुल दुख इन जननी आद. ग्यान वाळुसावाळा तान दुखगोळी भी वाळुसतान.