1 הנחל עוד לשבח עצמנו האם נצטרך כמקצת אנשים לאגרות אליכם או מכם המזכירות אתנו לשבח׃2 אתם אגרתנו הכתובה בלבבנו ונודעה ונקראה לכל אדם׃3 כי בידוע שאתם אגרת המשיח ערוכה על ידי שרותנו כתובה לא בדיו כי אם ברוח אלהים חיים ולא על לוחות אבן כי אם על לוחות בשר הלב׃4 וכזה בטחוננו באלהים על ידי המשיח׃5 יען אשר לא נוכל אנחנו לדין דין מעצמנו כי יכלתנו מאת האלהים היא׃6 אשר הכשיר אתנו למשרתי ברית חדשה לא של האותיות אלא של הרוח כי האות ימית והרוח יחיה׃7 ואם שרות המות החרות באותיות על האבן נראה בכבוד עד שלא יכלו בני ישראל להביט אל פני משה מפני כבוד פניו העמד להבטל׃8 כמה יגדל כבוד שרות הרוח׃9 כי אם השרות אשר לחיב כבוד הוא כמה יעדף בכבוד השרות אשר לזכות׃10 כי אף הנכבד איננו נחשב לכבוד לעמת הכבוד הנעלה הזה׃11 כי אם הדבר העמד להבטל יש לו כבוד הדבר הקים על אחת כמה וכמה׃12 על כן בהיות לנו תקוה כזאת פתחון פינו רב הוא׃13 ולא כמשה אשר נתן מסוה על פניו פן יביטו בני ישראל אל סוף העמד להבטל׃14 אבל נטמטמו דעותיהם כי עד היום הזה בקראם הברית הישנה נשאר ולא גלה המסוה ההוא אשר לא יוסר כי אם במשיח׃15 אבל עד היום הזה בקראם את משה מונח מסוה על לבם׃16 וכשיפנו אל האדון יוסר המסוה׃17 והאדון הוא הרוח ובאשר רוח האדון שם החרות׃18 ואנחנו כלנו בפנים מגלים ראים את כבוד האדון במראה ונחלף אל עצם דמות ההיא מכבוד אל כבוד כהחלף מאת אדון הרוח׃

1 Vai mēs atkal sākam sevi ieteikt? Vai mums vajadzīgi ieteikšanas raksti pie jums vai no jums kā dažiem citiem?2 Jūs esat mūsu vēstule, kas ierakstīta mūsu sirdīs un ko pazīst un lasa visi cilvēki.3 Ir redzams, ka jūs esat Kristus vēstule, ko mēs esam sastādījuši un uzrakstījuši ne ar tinti, bet ar dzīvā Dieva Garu, ne uz akmens, bet uz miesīgām sirds plāksnēm.4 Bet tāda paļāvība mums ir uz Dievu caur Kristu;5 Ne tāpēc, ka mēs būtu no sevis spējīgi domāt it kā no sevis, bet mūsu spējas ir no Dieva.6 Viņš arī mums devis spējas kalpot Jaunajai derībai, ne burtam, bet garam, jo burts nokauj, bet gars atdzīvina.7 Bet ja kalpošanai nāvei, kas burtiem bija iekalta akmenī, bija tāda godība, ka Izraēļa bērni nevarēja skatīties Mozus sejā viņa vaiga spožuma dēļ, kas bija pārejošs,8 Vai tad gara kalpošanai nebūs daudz lielāka godība?9 Ja jau pazudināšanas kalpošanai ir sava godība, tad daudz vairāk šī godība pārpilnībā ir taisnības kalpošanai.10 Toreizējā godība vairs nav godība šīs pārlieku lielās godības dēļ.11 Ja jau iznīcīgajam ir sava godība, tad jo vairāk godība ir tam, kas paliek.12 Tā kā mums ir tāda cerība, mēs rīkojamies lielā paļāvībā13 Un ne kā Mozus, kas apsedza savu vaigu, lai Izraēļa bērni neredzētu viņa sejā to, kam jāizzūd.14 Bet viņu prāts ir nocietināts. Jo līdz pat šai dienai, lasot Veco Derību, tas pats aizsegs paliek neatsegts (jo ar Kristu tas izzūd).15 Bet līdz šai dienai, kad lasa Mozu, sega paliek pārklāta pār viņu sirdīm.16 Bet tikko kāds atgriežas pie Kunga, sega tiek noņemta.17 Kungs ir Gars; bet kur Kunga Gars, tur brīvība.18 Un mēs visi, kad atklātām sejām skatāmies Kunga godībā, it kā no Kunga Gara tiekam pārveidoti tanī pat attēlā no spožuma spožumā.