1 ואני אמר היורש כל עת היותו קטן אין הבדל בינו ובין העבד אף אם הוא אדון הכל׃2 אלא הוא תחת יד אמנים ופקידי הבית עד לזמן המיעד לו מאת אביו׃3 ככה גם אנחנו בעוד היותנו קטנים היינו משעבדים ליסדות העולם׃4 ובמלאת העת שלח האלהים את בנו אשר נולד מאשה ונתן תחת יד התורה׃5 לפדות את אשר היו תחת יד התורה למען נקבל את משפט הבנים׃6 ויען כי בנים אתם שלח האלהים בלבבכם את רוח בנו הקורא אבא אבינו׃7 לכן אינך עוד עבד כי אם בן ואם בן אתה הנך גם יורש האלהים על ידי המשיח׃8 הן לפנים באין דעת אלהים הייתם עבדים את אשר בעצמותם אינם אלהים׃9 ועתה אחרי ידעתם את האלהים ויותר אחרי שנודעתם לאלהים איך תשובו אל היסדות הרפים והדלים ההם אשר תרצו להכנע להם מחדש׃10 ימים אתם שמרים וחדשים ומועדים ושנים׃11 מתירא אני פן לריק עמלתי בכם׃12 היו נא כמוני כי גם אני כמוכם מתחנן אני לכם אחי לא הרעתם לי מאומה׃13 אתם ידעתם אשר בחלשת בשרי בשרתי לכם את הבשורה לראשונה׃14 ואתם לא בזיתם את נסיוני אשר נסיתי בבשרי ולא געלתם אתו כי אם קבלתם אתי כמלאך אלהים כמשיח ישוע׃15 ועתה איה אשרכם כי מעיד אני עליכם אשר אם יכלתם הייתם עקרים את עיניכם לתתן לי׃16 ועתה הנהייתי לכם לאיב בדברי אמת אליכם׃17 אינם מקנאים לכם לטובה כי חפצם להפריד אתכם מעלינו למען תהיו מקנאים להם׃18 אבל טוב לקנא תמיד לטובה ולא לבד בהיותו אצלכם׃19 בני אשר אני מחולל שנית עד כי יוצר בכם המשיח׃20 אמנה חפצתי להיות עתה אצלכם לשנות את קול דברי כי נבוך אני בכם׃21 אמרו לי אתם החפצים להיות משעבדים לתורה הלא שמעתם את התורה׃22 כי כתוב שהיו לאברהם שני בנים האחד מן האמה והשני מן החפשיה׃23 ואשר לאמה הוא נולד לפי הבשר ואשר לחפשיה על פי ההבטחה׃24 והדברים הם לרמז כי שתי הבריתות הנה האחת מן הר סיני היולדת לעבדות והיא הגר׃25 כי הגר סיני הר בערב הוא והוא כנגד ירושלים של עתה כי היא בעבדות עם בניה׃26 אבל ירושלים של מעלה היא חפשיה והיא אם כלנו׃27 כי כתוב רני עקרה לא ילדה פצחי רנה וצהלי לא חלה כי רבים בני שוממה מבני בעולה׃28 ואנחנו אחי הננו כיצחק בני ההבטחה׃29 וכאשר הנולד לפי הבשר אז היה רדף את הנולד לפי הרוח כן הוא גם עתה׃30 אבל הכתוב מה הוא אמר גרש האמה ואת בנה כי לא יירש בן האמה עם בן החפשיה׃31 על כן אחי לא בני האמה אנחנו כי אם בני החפשיה׃

1 Es saku: tik ilgi, kamēr mantinieks ir mazgadīgs, nav nekādas starpības starp viņu un kalpu, kaut viņš ir visa kungs,2 Bet līdz tēva nozīmētajam laikam viņš padots aizbildņiem un pārvaldniekiem.3 Tā arī mēs, kamēr nebijām pieauguši, bijām pasaules pamatvielu kalpībā.4 Bet Dievs, laikam piepildoties, sūtīja savu Dēlu, dzimušu no sievietes, padotu likumam,5 Lai atpirktu tos, kuri bija padoti likumam, un lai mēs kļūtu pieņemti bērni.6 Bet tā kā jūs esat bērni, tad Dievs sūtīja sava Dēla Garu jūsu sirdīs, kas sauc: Abba - Tēvs!7 Tātad vairs nav kalps, bet ir dēls, un ja dēls, tad arī mantinieks caur Dievu.8 Toreiz gan jūs, nepazīdami Dievu, kalpojāt tiem, kas savā būtībā nav dievi.9 Bet tagad jūs esat Dievu atzinuši, vai labāk: Dievs jūs ir pazinis. Kā tad jūs atkal atgriežaties pie nespēcīgajām un nabadzīgajām pamatvielām, kurām no jauna gribat kalpot?10 Jūs ievērojat dienas un mēnešus, un laikus, un gadus.11 Es bīstos, ka tik es nebūtu veltīgi pie jums strādājis.12 Brāļi, es jūs lūdzu, esiet tādi kā es, jo es esmu tāds kā jūs. Jūs man nekā ļauna neesat darījuši.13 Jūs atminaties, ka es agrāk sludināju jums evaņģēliju, būdams miesīgi vājš, bet manu miesas stāvokli, kas bija jums pārbaudījums,14 Jūs nenopēlāt un nenicinājāt, bet jūs pieņēmēt mani it kā Dieva eņģeli, it kā Jēzu Kristu.15 Kur tad jūsu svētlaimība? Jo es jums apliecinu, ka jūs, ja tas būtu bijis iespējams, savas acis būtu izrāvuši un man atdevuši.16 Vai es, runādams jums patiesību, esmu kļuvis jūsu ienaidnieks?17 Tie rūpējas par jums, bet ne labā nolūkā; tie grib jūs atšķirt, lai jūs rūpētos par viņiem.18 Bet teicami ir, ja jūs vienmēr cenšaties uz labu un ne tikai tad, kad es esmu pie jums.19 Mani bērniņi, es atkal sāpēs jūs dzemdēju, līdz kamēr Kristus izveidosies jūsos.20 Bet es tagad gribētu būt pie jums un mainīt savu balsi, jo esmu nesaprašanā par jums.21 Sakiet man, jūs, kas gribat padoties likumam, vai jūs likumu neesat lasījuši?22 Jo ir rakstīts, ka Ābrahamam bijuši divi dēli: viens no kalpones, otrs no brīvās.23 Tas, kas no kalpones, piedzima miesīgi, bet tas, kas no brīvās, saskaņā ar apsolījumu.24 Tas ir pateikts līdzībā. Šīs ir divas derības: viena Sinaja kalnā, kas dzemdē verdzībai, tā ir Agare.25 Bet Sinaja kalns ir Arābijā; tam ir kopība ar tagadējo Jeruzalemi, kas reizē ar saviem bērniem dzīvo verdzībā.26 Turpretī Jeruzaleme, kas augšā, ir brīva; tā ir mūsu māte.27 Jo ir rakstīts: Priecājies, neauglīgā, kas nedzemdē; līksmo un gavilē, kas necieš dzemdību sāpes, jo daudz bērnu ir vientulei, vairāk nekā tai, kam ir vīrs.28 Bet mēs, brāļi, kā Īzāks esam apsolījuma bērni.29 Bet kā toreiz miesīgi dzimušais vajāja garīgi dzimušo, tā arī tagad.30 Bet ko saka Raksti? Padzen kalponi un viņas dēlu, jo kalpones dēls nebūs mantinieks līdzīgi brīvās dēlam.31 Tātad, brāļi, mēs neesam kalpones, bet brīvās bērni saskaņā ar brīvību, kādai Kristus mūs ir atbrīvojis.