1 Il Cantico dei Cantici di Salomone.

L’amata:

2 Mi baci egli dei baci della sua bocca, poiché le tue carezze sono migliori del vino. 3 I tuoi profumi hanno un odore soave; il tuo nome è un profumo che si spande; perciò ti amano le fanciulle! 4 Attirami a te! Noi ti correremo dietro! Il re mi ha condotta nei suoi appartamenti.

Le figlie di Gerusalemme:

Noi gioiremo, ci rallegreremo a causa tua; noi celebreremo le tue carezze più del vino! A ragione sei amato!

L’amata alle figlie di Gerusalemme:

5 Io sono nera ma sono bella, o figlie di Gerusalemme, come le tende di Chedar, come i padiglioni di Salomone. 6 Non guardate se sono nera; è il sole che mi ha bruciata; i figli di mia madre si sono adirati contro di me; mi hanno fatta guardiana delle vigne, ma io la mia vigna non l’ho custodita.

L’amata all’amato:

7 O tu che il mio cuore ama, dimmi dove conduci a pascolare il tuo gregge, e dove lo fai riposare sul mezzogiorno. Perché sarei come una donna sperduta, presso le greggi dei tuoi compagni?

L’amato all’amata:

8 Se non lo sai, o la più bella delle donne, esci e segui le tracce delle pecore, e fa’ pascolare i tuoi capretti presso le tende dei pastori. 9 Amica mia, io ti assomiglio alla mia cavalla che si attacca ai carri del Faraone. 10 Le tue guance sono belle in mezzo alle collane, e il tuo collo è bello tra i filari di perle. 11 Noi ti faremo delle collane d’oro con dei punti d’argento.

L’amata riguardo all’amato:

12 Mentre il re è nel suo convito, il mio nardo esala il suo profumo. 13 Il mio amico è per me come un sacchetto di mirra, che passa la notte sul mio seno. 14 Il mio amico è per me come un grappolo di cipro delle vigne di En-Ghedi.

L’amato all’amata:

15 Come sei bella, amica mia, come sei bella! I tuoi occhi sono come quelli dei colombi.

L’amata all’amato:

16 Come sei bello, amico mio, come sei amabile! Anche il nostro letto è verdeggiante. 17 Le travi delle nostre case sono di cedro, i nostri soffitti sono di cipresso.

1 Alta kanto de Salomono.

2 Ho, li kisu min per kisoj de sia buŝo!

Ĉar via amo estas pli bona, ol vino.

3 Ho, kiel bonodoras viaj aromaĵoj!

Via nomo similas al elverŝita oleo;

Tial la fraŭlinoj amas vin.

4 Altiru min; ni postkuros vin.

La reĝo envenigu min en siajn ĉambrojn;

Ho, ni ĝojos kaj gajiĝos kun vi;

Ni memoros vian amon pli, ol vinon;

Sincere oni amas vin.

5 Mi estas nigra, tamen beleta,

Ho filinoj de Jerusalem,

Kiel la tendoj de Kedar,

Kiel la tapetoj de Salomono.

6 Ne rigardu min, ke mi estas nigreta:

La suno min brulkolorigis.

La filoj de mia patrino koleris kontraŭ mi;

Ili faris min gardistino de la vinberĝardenoj;

Mian propran vinberĝardenon mi ne gardis.

7 Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas,

Kie vi paŝtas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze:

Kial mi similu al vagistino

Ĉe la brutaroj de viaj kamaradoj?

8 Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj,

Sekvu la paŝojn de la ŝafaro,

Kaj paŝtu viajn kapridojn ĉe la tendoj de la paŝtistoj.

9 Al la ĉevalino en la ĉaroj de Faraono

Mi komparas vin, ho mia amatino.

10 Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj,

Via kolo sub la laĉoj de perloj.

11 Orajn orelringojn ni faros al vi,

Kun arĝentaj enkrustaĵoj.

12 Dum la reĝo sidas ĉe la festotablo,

Mia nardo bonodoras.

13 Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj,

Estas al mi mia amato.

14 Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato,

En la vinberĝardenoj de En-Gedi.

15 Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela;

Viaj okuloj estas kiel ĉe kolomboj.

16 Ho, vi estas bela, mia amato, kaj ĉarma;

Nia lito estas kiel freŝaj herboj;

17 La traboj de nia domo estas cedraj,

Niaj ĉevronoj estas abiaj.