1 Perciò, fratelli miei cari e desideratissimi, allegrezza e corona mia, state in questa maniera fermi nel Signore, o diletti.

2 Esorto Evodia ed esorto Sintìche ad avere un medesimo sentimento nel Signore. 3 Sì, io prego te pure, mio vero collega, vieni in aiuto a queste donne, le quali hanno lottato con me per l’evangelo, insieme a Clemente e agli altri miei collaboratori, i cui nomi sono nel libro della vita.

4 Rallegratevi sempre nel Signore. Da capo dico: rallegratevi.

5 La vostra mansuetudine sia nota a tutti gli uomini. Il Signore è vicino. 6 Non siate in ansia per cosa alcuna, ma in ogni cosa siano le vostre richieste rese note a Dio in preghiera e suppliche con ringraziamenti. 7 E la pace di Dio, che supera ogni intelligenza, custodirà i vostri cuori e i vostri pensieri in Cristo Gesù.

8 Quindi, fratelli, tutte le cose vere, tutte le cose onorevoli, tutte le cose giuste, tutte le cose pure, tutte le cose amabili, tutte le cose di buona fama, quelle in cui è qualche virtù e qualche lode siano oggetto dei vostri pensieri. 9 Le cose che avete imparate, ricevute, udite da me e vedute in me, fatele e il Dio della pace sarà con voi.

10 Mi sono grandemente rallegrato nel Signore perché finalmente avete fatto rinverdire le vostre cure per me; ci pensavate sì, ma vi mancava l’opportunità. 11 Non lo dico perché io mi trovi in bisogno, poiché ho imparato a essere contento nello stato in cui mi trovo. 12 So vivere nella povertà come anche nell’abbondanza; in tutto e per tutto ho imparato a essere saziato e ad avere fame; a essere nell’abbondanza e a essere nella penuria. 13 Io posso ogni cosa in colui che mi fortifica. 14 Nondimeno avete fatto bene a prendere parte alla mia afflizione.

15 Anche voi sapete, o Filippesi, che quando cominciai a predicare l’evangelo, dopo aver lasciato la Macedonia, nessuna chiesa mi fece parte di nulla per quanto concerne il dare e l’avere, se non voi soli, 16 poiché anche a Tessalonica mi avete mandato una prima e poi una seconda volta di che sovvenire al mio bisogno. 17 Non già che io ricerchi i doni; ricerco piuttosto il frutto che abbondi a vostro conto. 18 Ora ho ricevuto ogni cosa e abbondo. Sono pienamente provvisto, avendo ricevuto da Epafròdito quello che mi avete mandato e che è un profumo d’odor soave, un sacrificio accettevole, gradito a Dio. 19 Il mio Dio soddisferà abbondantemente ogni vostra necessità, secondo le sue ricchezze e con gloria, in Cristo Gesù. 20 Ora, al Dio e Padre nostro sia la gloria nei secoli dei secoli. Amen.

21 Salutate ognuno dei santi in Cristo Gesù. 22 I fratelli che sono con me vi salutano. Tutti i santi vi salutano, specialmente quelli della casa di Cesare.

23 La grazia del Signore Gesù Cristo sia con lo spirito vostro.

1 Bu sebeple, özlediğim sevgili kardeşlerim, sevincim ve başımın tacı, Rabbe sadık kalın, canım arkadaşlarım.

2 Evodiya ve Sintiheʼye yalvarırım: Rabbe bağlı olanlar gibi aynı fikirde olsunlar. 3 Evet, sadık hizmet yoldaşım,*4:3 Sadık hizmet yoldaşım Ya da "sadık Sizigos." Sizigos birinin adı olabilir ama kesin değildir. sana da rica ederim: bu kadınlara yardım et. Çünkü onlar benimle, Klementʼle ve diğer hizmet arkadaşlarımla birlikte Müjdeʼyi yaymak için çok çabaladılar. Hepsinin adları yaşam kitabında yazılıdır.

4 Rabbe ait olduğunuz için her zaman sevinin. Tekrar söyleyeceğim: sevinin. 5 Ne kadar hoşgörülü olduğunuzu herkes bilsin. Rabbin gelişi yakındır. 6 Hiçbir şeye kaygılanmayın. Ama her şey için dileklerinizi dua ve yalvarışla Allahʼa bildirin. Bunu şükrederek yapın. 7 O zaman Mesih İsaʼya ait olduğunuz için Allahʼın akla sığmaz esenliği yüreklerinizi ve düşüncelerinizi koruyacak.

8 Sonuç olarak, kardeşlerim, gerçek, saygın, doğru, pak, sevimli, şerefli, dürüst ve övülmeye layık ne varsa, böyle şeyleri düşünün. 9 Benden öğrendiğiniz, kabul ettiğiniz, işittiğiniz ve hayatımda gördüğünüz ne varsa, onu yapın. O zaman esenlik veren Allah sizinle olacak.

10 Rab beni çok sevindirdi. Çünkü artık bana olan ilginizi yenilediniz. Gerçi her zaman benimle ilgileniyordunuz, ama bunu göstermeye fırsatınız olmadı. 11 Bunu ihtiyacım olduğu için söylemiyorum. Çünkü ben her durumda eldekiyle yetinmeyi öğrendim. 12 Yoksulluk çekmeyi de, bolluk içinde yaşamayı da bilirim. Her durumda, bütün şartlarda yaşamanın sırrını öğrendim. Hem tok olmayı hem de aç olmayı, hem bolluk içinde yaşamayı hem de yoksulluk çekmeyi öğrendim. 13 Bana güç verenin yardımıyla her durumla başa çıkabilirim. 14 Yine de sıkıntılarıma ortak olmakla iyi ettiniz.

15 Ey Filipililer, Müjdeʼyi ilk vaaz ettiğim zamanı siz de hatırlarsınız. Makedonyaʼdan ayrıldığım sırada yardım vermek ve almak konusunda benimle ortak olan sizden başka hiçbir topluluk yoktu. 16 Ben Selanikʼteyken bile, ihtiyaçlarımı karşılamak için bana birkaç defa yardım gönderdiniz. 17 Bunu yardım peşinde olduğum için değil, hesabınızda biriken ruhsal kazanç bol olsun diye söylüyorum. 18 Epafroditʼin eliyle gönderdiğiniz yardımların hepsini aldım; hiçbir eksiğim kalmadı. Bolluk içindeyim. Gönderdiğiniz yardımlar güzel kokulu kurbanlara benzer. Allah böyle kurbanları seve seve kabul eder. 19 Allahımʼın zenginliği sınırsızdır. O her ihtiyacınızı görkemli bir şekilde Mesih İsa aracılığıyla cömertçe karşılayacak.

20 Göksel Babamız Allahʼa sonsuza kadar yücelik olsun! Amin.

21 Allahʼın kutsal halkına, Mesih İsaʼya ait olan herkese selam söyleyin.

Benimle birlikte olan imanlı kardeşler de sizlere selam gönderiyorlar.

22 Buradaki bütün imanlılar, özellikle Sezarʼın sarayında çalışanlar, size selam gönderiyorlar.

23 Rab İsa Mesihʼin lütfu sizlere ruhsal destek olsun.