1 O Galati insensati, chi vi ha ammaliati, voi, davanti agli occhi dei quali Gesù Cristo è stato apertamente raffigurato crocifisso? 2 Questo soltanto desidero sapere da voi: avete voi ricevuto lo Spirito per via delle opere della legge o per la predicazione della fede? 3 Siete voi così insensati? Dopo aver cominciato con lo Spirito, volete ora raggiungere la perfezione con la carne? 4 Avete voi sofferto tante cose invano? Se pure è proprio invano. 5 Colui dunque che vi somministra lo Spirito e opera fra voi dei miracoli, lo fa per mezzo delle opere della legge o per la predicazione della fede?

6 Così anche Abraamo credette a Dio e ciò gli fu messo in conto come giustizia. 7 Riconoscete anche voi che coloro i quali hanno la fede, sono figli di Abraamo. 8 La Scrittura, prevedendo che Dio avrebbe giustificato i Gentili per la fede, preannunciò ad Abraamo questa buona notizia: "In te saranno benedette tutte le genti". 9 In tal modo, quelli che hanno la fede sono benedetti con il credente Abraamo. 10 Poiché tutti coloro che si basano sulle opere della legge sono sotto maledizione, perché è scritto: "Maledetto chiunque non persevera in tutte le cose scritte nel libro della legge per metterle in pratica!". 11 Che nessuno sia giustificato per la legge davanti a Dio, è evidente perché il giusto vivrà per fede. 12 Ma la legge non si basa sulla fede, anzi essa dice: "Chi avrà messo in pratica queste cose, vivrà per mezzo di esse". 13 Cristo ci ha riscattati dalla maledizione della legge, essendo divenuto maledizione per noi (poiché sta scritto: "Maledetto chiunque è appeso al legno"), 14 affinché la benedizione di Abraamo venisse sui Gentili in Cristo Gesù e ricevessimo, per mezzo della fede, lo Spirito promesso.

15 Fratelli, io parlo secondo le usanze degli uomini: un patto che sia stato validamente concluso, sia pur soltanto un patto d’uomo, nessuno l’annulla o vi aggiunge alcun che. 16 Le promesse furono fatte ad Abraamo e alla sua progenie. Non dice: "E alle progenie", come se si trattasse di molte, ma, come parlando di una sola, dice: "E alla tua progenie", che è Cristo. 17 Ecco quello che voglio dire: un patto già in precedenza stabilito da Dio, la legge, che venne quattrocentotrent’anni dopo, non lo invalida in modo da annullare la promessa. 18 Perché, se l’eredità viene dalla legge, essa non viene più dalla promessa; ora Dio l’ha donata ad Abraamo per mezzo di una promessa.

19 Che cos’è dunque la legge? Essa fu aggiunta a causa delle trasgressioni, finché venisse la progenie alla quale era stata fatta la promessa, e fu promulgata per mezzo di angeli, per mano di un mediatore. 20 Ora, un mediatore non è mediatore di uno solo; Dio, invece, è uno solo.

21 La legge è dunque contraria alle promesse di Dio? Assolutamente no! Perché, se fosse stata data una legge capace di produrre la vita, allora sì, la giustizia sarebbe venuta dalla legge, 22 ma la Scrittura ha rinchiuso ogni cosa sotto peccato, affinché i beni promessi sulla base della fede in Gesù Cristo fossero dati ai credenti. 23 Ma prima che venisse la fede eravamo tenuti rinchiusi in custodia sotto la legge, in attesa della fede che doveva essere rivelata. 24 Così la legge è stata il nostro pedagogo per condurci a Cristo, affinché fossimo giustificati per fede. 25 Ma, ora che la fede è venuta, non siamo più sotto pedagogo, 26 perché siete tutti figli di Dio per la fede in Cristo Gesù. 27 Poiché voi tutti che siete stati battezzati in Cristo vi siete rivestiti di Cristo. 28 Non c’è qui né Giudeo né Greco; non c’è né schiavo né libero; non c’è né maschio né femmina, poiché voi tutti siete uno in Cristo Gesù. 29 E, se siete di Cristo, siete dunque discendenza di Abraamo, eredi secondo la promessa.

1 Ey akılsız Galatyalılar! Sizi kim büyüledi? İsa Mesihʼin çarmıha gerildiğini gözlerinizin önünde resim çizer gibi size açıkça anlattım. 2 Sizden sadece şunu öğrenmek istiyorum: Kutsal Ruhʼu nasıl aldınız? Tevrat kanunlarını yerine getirerek mi, yoksa duyduğunuz habere iman ederek mi? 3 Siz o kadar akılsız mısınız? Kutsal Ruhʼun sizde başlattığı işi şimdi kendi çabanızla mı tamamlamaya çalışıyorsunuz? 4 Bunca şeyi boşuna mı yaşadınız? Gerçekten boşuna mıydı? 5 Allah size Ruhʼu devamlı veriyor ve aranızda mucizeler yaratıyor. Bunu Tevrat kanunlarını yerine getirdiğiniz için mi, yoksa duyduğunuz habere iman ettiğiniz için mi yapıyor? 6 Tıpkı bunun gibi: "İbrahim Allahʼa iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı."*3:6 Yaratılış 15:6

7 Bundan anlayacağınız gibi, İbrahimʼin asıl oğulları iman edenlerdir. 8 Allah diğer milletleri imanları sayesinde doğru sayacağını Kutsal Yazıʼda önceden bildirdi. "Bütün milletler senin sayende berekete kavuşacak"*3:8 Yaratılış 12:3; 18:18; 22:18 diyerek Müjdeʼyi İbrahimʼe önceden duyurdu. 9 Böylece iman edenler, imanlı İbrahimʼle birlikte berekete kavuşurlar.

10 Tevrat kanunlarını yerine getirmekle doğru sayılacağını sananlar Allahʼın lanetine uğrarlar. Çünkü şöyle yazılmıştır: "Tevrat kitabında yazılanların hepsini devamlı yerine getirmeyen herkes Allahʼın lanetine uğrar."*3:10 Yasanın Tekrarı 27:26 11 Şimdi, Allahʼın gözünde hiç kimse kanunla doğru sayılmayacak. Bu besbelli. Çünkü "Allahʼın doğru saydığı kişi imanı sayesinde hayat bulacak."*3:11 Habakuk 2:4 12 Kanun imana dayanmaz. Tam tersine: "Tevrat kanunlarını yerine getiren kişi bunlarla hayat bulacak."*3:12 Levililer 18:5 13 Mesih kendisi lanete uğrayarak bizi Tevratʼın lanetinden kurtardı.*3:13 Tevratʼın lanetinden kurtardı Tevratʼı yerine getirmediğimiz için lanet altındaydık. Ama Mesih bizi bu lanetten kurtardı. Çarmıhta gerildiğinde bizim için lanete uğradı. Çünkü şöyle yazılmıştır: "Darağacına asılan herkes lanetlidir."*3:13 Yasanın Tekrarı 21:23 14 Böylece İbrahimʼe vaat edilen bereket Mesih İsa aracılığıyla diğer milletlere ulaştı. Öyle ki, biz iman ederek Allahʼın vaat ettiği Ruhʼu alalım.

15 Kardeşler, günlük hayattan bir örnek vereyim. İnsanlar arasında yapılan bir antlaşma kesinleştikten sonra kimse onu geçersiz kılamaz ya da ona başka şartlar ekleyemez. 16 Allahʼın İbrahimʼe ve onun soyundan gelene verdiği vaatler de böyledir. Allah sanki birçok kişiden söz ediyormuş gibi "ve soyundan gelenlere" demiyor. Hayır, "ve soyundan gelene"*3:16 Yaratılış 12:7; 13:15; 24:7 demekle tek bir kişiden söz ediyor. O kişi Mesihʼtir. 17 Şunu demek istiyorum: Allahʼın yaptığı antlaşma kesindir. Ondan dört yüz otuz yıl sonra verilen Tevrat kanunları, bu antlaşmayı hükümsüz kılamaz, Allahʼın vaadini ortadan kaldıramaz. 18 Çünkü eğer Allahʼın vereceği miras*3:18 Miras Allah İbrahimʼe ve soyuna Kenan ülkesini vereceğine söz vermişti. Bakınız Yaratılış 17:8 ayetine. Tevrat kanunlarına dayansaydı, artık Allahʼın vaadine dayanmazdı. Fakat Allah, mirası İbrahimʼe verdiği vaatle lütfetti.

19 Öyle ise, Tevrat kanunları ne maksatla verildi? Bu kanunlar insanların suçluluğunu ortaya çıkarmak için antlaşmaya eklendi. Tevrat kanunları Allahʼın söz verdiği çocuk*3:19 Allahʼın söz verdiği çocuk Yani İbrahimʼin soyundan olan Mesih. gelene kadar geçerli olacaktı. Tevrat melekler tarafından, bir aracının eliyle*3:19 Bir aracının eliyle Söz konusu aracı Musa peygamberdir. halka verildi. 20 Tek taraflı yapılan işlerde aracı kullanılmaz. Allah da söz verirken tek taraflı davrandı.

21 O zaman, Tevrat kanunları Allahʼın vaatlerine ters mi düşer? Olmaz öyle şey! Çünkü eğer hayat getirebilen bir kanun verilmiş olsaydı, doğruluk gerçekten de kanuna dayanırdı. 22 Fakat Kutsal Yazılarʼa göre bütün dünya günaha esirdir. Öyle ki, Allahʼın vaat ettiği bağış, İsa Mesihʼe olan imana dayansın, İsa Mesihʼe iman edenlere verilsin.

23 Ama iman zamanı gelmeden önce Tevrat kanunları bizi hapiste tutuyordu. İman yolu açıklanıncaya kadar bu kanunların esiriydik. 24 Demek ki, Tevrat kanunları çocuk eğitmeni*3:24 Çocuk eğitmeni Pavlusʼun zamanında varlıklı aileler çocuklarına göz kulak olmak için bir hizmetkâr görevlendirirdi. gibi bizi Mesihʼe götürdü. Öyle ki, imana dayanarak doğru sayılalım. 25 Şimdi iman zamanı geldiği için artık öyle bir eğitmene ihtiyacımız yok.

26 Böylece Mesih İsaʼya iman ettiğiniz için hepiniz Allahʼın oğullarısınız. 27 Çünkü vaftiz edilip Mesihʼle birleşenleriniz yeni elbise giyer gibi Mesihʼi benimsemiş olur. 28 Artık Yahudi ve Grek, köle ve özgür kişi, erkek ve kadın arasında ayrım yok. Çünkü hepiniz Mesih İsaʼya ait olarak birsiniz. 29 Mesihʼe ait olduğunuz için İbrahimʼin soyundansınız, Allahʼın vaadine göre mirasçılarsınız.