1 Perciò bisogna che ci atteniamo ancora di più alle cose udite, affinché non siamo portati via lontano da esse. 2 Perché, se la parola pronunciata per mezzo di angeli si dimostrò ferma e ogni trasgressione e disubbidienza ricevettero una giusta retribuzione, 3 come scamperemo noi se trascuriamo una così grande salvezza? La quale, dopo essere stata prima annunciata dal Signore, ci è stata confermata da quelli che l’avevano udita, 4 mentre Dio stesso aggiungeva la sua testimonianza alla loro, con segni e prodigi, con svariate opere potenti e con doni dello Spirito Santo, secondo la sua volontà.

5 Difatti, non è ad angeli che egli ha sottoposto il mondo a venire del quale parliamo; 6 anzi, qualcuno, in un certo passo della Scrittura, ha reso questa testimonianza:

"Che cos’è l’uomo che ti ricordi di lui o il figlio dell’uomo che ti curi di lui? 7 Tu l’hai fatto di pocoinferiore agli angeli; l’hai coronato di gloria e d’onore; 8 tu gli hai posto ogni cosa sotto i piedi".

Con il sottoporgli tutte le cose, egli non ha lasciato nulla che non gli sia sottoposto. Ma al presente non vediamo ancora che tutte le cose gli siano sottoposte, 9 però ben vediamo colui che è stato fatto di poco inferiore agli angeli, cioè Gesù, coronato di gloria e di onore a motivo della morte che ha sofferto, affinché, per la grazia di Dio, gustasse la morte per tutti.

10 Infatti, per condurre molti figli alla gloria, ben si addiceva a colui a causa del quale sono tutte le cose e per mezzo del quale sono tutte le cose, di rendere perfetto, per via di sofferenze, l’autore della loro salvezza. 11 Poiché colui che santifica e quelli che sono santificati provengono tutti da uno, per questa ragione egli non si vergogna di chiamarli fratelli, 12 dicendo:

"Annuncerò il tuo nome ai miei fratelli; in mezzo all’assemblea canterò la tua lode".

13 E di nuovo:

"Io metterò la mia fiducia in Lui".

E di nuovo:

"Ecco me e i figli che Dio mi ha dati".

14 Poiché dunque i figli hanno in comune il sangue e la carne, anch’egli vi ha similmente partecipato, affinché, con la sua morte, distruggesse colui che aveva il potere sulla morte, cioè il diavolo, 15 e liberasse tutti quelli che dal timore della morte erano per tutta la vita soggetti a schiavitù. 16 Poiché, certo, egli non viene in aiuto ad angeli, ma viene in aiuto alla discendenza di Abraamo. 17 Perciò egli doveva essere fatto in ogni cosa simile ai suoi fratelli, affinché diventasse un misericordioso e fedele sommo sacerdote nelle cose appartenenti a Dio, per compiere l’espiazione dei peccati del popolo. 18 Infatti, in quanto egli stesso ha sofferto essendo tentato, può soccorrere quelli che sono tentati.

1 Bu sebeple işittiğimiz gerçeklere daha büyük dikkatle kulak asmalıyız, yoksa bunlardan gitgide uzaklaşırız. 2 Melekler aracılığıyla bildirilen Tevrat geçerliydi ve ona karşı işlenen her suç ve itaatsizlik hak ettiği cezayı aldı. 3 Öyleyse biz de bu kadar harika bir kurtuluşa önem vermezsek, cezadan nasıl kaçacağız? Bu kurtuluşu en başta Rab İsa bildirdi. Sonra Oʼnu dinlemiş olanlar bu kurtuluşu bize doğruladılar. 4 Allah bunu olağanüstü işaretler, harikalar, çeşitli mucizeler ve Kutsal Ruhʼun verdiği yeteneklerle kanıtladı. Bunları kendi isteğine göre dağıttı.

5 Allah, hakkında konuştuğumuz gelecek dünyayı meleklerin hükmüne vermedi. 6 Ama birisi bir yerde şöyle şahitlik etti:

"İnsan nedir ki, sen onu anasın?

İnsanoğlu nedir ki, onunla ilgilenesin?

7 Onu meleklerden biraz aşağı kıldın,

başına şan ve şeref tacını geçirdin.

8 Her şeyi ayaklarının altına sererek

onun hükmüne verdin."*2:8 Mezmur 8:4-6

Madem Allah her şeyi insanın hükmüne verdi, demek ki insanın hükmü dışında bir şey bırakmadı. Oysa her şeyin onun hükmü altında olduğunu henüz görmüyoruz. 9 Fakat İsaʼyı görüyoruz. O, meleklerden biraz aşağı kılındı. Böylece Allahʼın lütfuyla herkes için ölümü tattı. Ölümün acılarına katlandığı için, Oʼnun başına şan ve şeref tacı geçirildi. 10 Her şeyi yaratan ve her şeyin varlığını sürdüren Allahʼın amacı birçok oğulu yüceliğe kavuşturmaktı. Böylece onların kurtuluşunun öncüsü olan İsaʼyı, çektiği acılarla mükemmel hale*2:10 Mükemmel hale İsa Mesih Allahʼın Oğlu olarak kusursuzdur. Oysa insanların kurtuluşunda öncü olabilmesi için insan olarak çarmıhta acı çekmesi gerekiyordu. Bu acılarla mükemmel bir öncü olması sağlandı. getirmeyi uygun gördü. 11 İnsanların Allahʼa adanmasını sağlayan İsa ve Oʼnun sayesinde Allahʼa adananların hepsi aynı Babaʼdandır. Bu sebeple İsa onlara "kardeş" demekten utanmaz. 12 Çünkü O Allahʼa şöyle der:

"Adını kardeşlerime bildireceğim.

Topluluğun ortasında seni ilahilerle öveceğim."*2:12 Mezmur 22:22

13 Şunu da ekler:

"Ben Allahʼa güveneceğim."*2:13 Yeşaya 8:17

Bir de şöyle der:

"İşte, ben ve Allahʼın bana verdiği evlatlar!"*2:13 Yeşaya 8:18

14,15 Bu evlatlar et ve kandandır. Bu sebeple İsa da onlar gibi et ve kandan bir bedene sahip oldu. Öyle ki, ölümü sayesinde ölüm gücüne sahip olanı, yani İblisʼi güçsüz hale getirsin ve hayat boyunca ölümden korkan herkesi bu korkuya esir olmaktan kurtarsın. 16 Şüphe yok ki İsa meleklere yardım etmeye gelmedi. İbrahimʼin soyundan olanlara yardım etmeye geldi. 17 Bunun için İsaʼnın biz kardeşlerine her bakımdan benzemesi lazımdı. Öyle ki, Allahʼın hizmetinde merhametli ve sadık bir başrahip olup halkın günahlarını bağışlatmak için kendini kurban etsin. 18 İsa çektiği acılarla sınandı. Bunun için zorluklarla sınananlara yardım edecek güçtedir.