1 Fratelli, il desiderio del mio cuore e la mia preghiera a Dio per loro è che siano salvati. 2 Poiché io rendo loro testimonianza che hanno zelo per le cose di Dio, ma zelo senza conoscenza. 3 Perché, ignorando la giustizia di Dio e cercando di stabilire la propria, non si sono sottoposti alla giustizia di Dio, 4 poiché il termine della legge è Cristo, per essere giustizia a ognuno che crede.

5 Infatti Mosè descrive così la giustizia che viene dalla legge: "L’uomo che farà quelle cose, vivrà per esse". 6 Ma la giustizia che viene dalla fede dice così: "Non dire in cuor tuo: ‘Chi salirà in cielo?’ (questo è un farne scendere Cristo) né: 7 ‘Chi scenderà nell’abisso?’ (questo è un far risalire Cristo dai morti)". 8 Ma che dice invece? "La parola è presso di te, nella tua bocca e nel tuo cuore"; questa è la parola della fede che noi proclamiamo, 9 perché, se con la bocca avrai confessato Gesù come Signore e avrai creduto con il cuore che Dio lo ha risuscitato dai morti, sarai salvato; 10 infatti con il cuore si crede per ottenere la giustizia e con la bocca si fa confessione per essere salvati. 11 Difatti la Scrittura dice: "Chiunque crede in lui, non sarà svergognato".

12 Poiché non vi è distinzione fra Giudeo e Greco, perché lo stesso Signore è Signore di tutti, ricco verso tutti quelli che lo invocano, 13 infatti chiunque avrà invocato il nome del Signore, sarà salvato.

14 Come dunque invocheranno colui nel quale non hanno creduto? E come crederanno in colui del quale non hanno sentito parlare? E come udranno, se non c’è chi predichi? 15 E come predicheranno se non sono mandati? Com’è scritto:

"Quanto sono belli i piedi di quelli che annunciano buone novelle!".

16 Ma tutti non hanno ubbidito all’evangelo; perché Isaia dice:

"Signore, chi ha creduto alla nostra predicazione?".

17 Così la fede viene dall’udire e l’udire si ha per mezzo della parola di Cristo.

18 Ma io dico: Non hanno essi udito? Anzi

"la loro voce è andata per tutta la terra, e le loro parole fino agli estremi confini del mondo".

19 Ma io dico: Israele non ha compreso? Mosè per primo dice: "Io vi muoverò a gelosia di una nazione che non è nazione; contro una nazione senza intelletto provocherò il vostro sdegno". 20 E Isaia si fa ardito quando dice:

"Sono stato trovato da quelli che non mi cercavano; mi sono manifestato a quelli che non chiedevano di me".

21 Ma riguardo a Israele dice:

"Tutto il giorno ho teso le mani verso un popolo disubbidiente e contestatore".

1 Kardeşler, İsrail halkının kurtuluşunu yürekten arzuluyorum ve bunun için Allahʼa dua ediyorum. 2 Onların Allahʼa gayretle hizmet ettiklerine şahidim. Fakat bu, bilgisiz bir gayrettir. 3 Onlar Allahʼın insanı nasıl doğru saydığını anlamıyorlar. Kendi çabalarıyla doğru sayılmaya çalışıyorlar. Bu yüzden kendilerini Allahʼın doğruluğuna teslim etmediler. 4 Oysa Mesih Tevratʼın sonudur.*10:4 Mesih Tevratʼın sonudur "Sonu" diye tercüme edilen Grekçe kelime "yerine getirilmesi" anlamına da gelebilir. Kelime bu şekilde tercüme edilirse, cümle "Mesih, Tevrat kanunlarının veriliş amacını yerine getirdi" anlamına gelir. Böylece Oʼna iman eden herkes Allahʼın gözünde doğru sayılır.

5 Aslında Musa Tevrat kanunlarından gelen doğruluk hakkında şunları yazar: "Bunları yerine getirenler hayat bulacak."*10:5 Levililer 18:5 6,7 İmana dayanan doğruluk ise şöyle diyor: "Kendi kendine, ‘Allahʼın sözünü, yani Mesihʼi, yeryüzüne indirmek için göğe kim çıkacak?’ diye sorma. ‘Dipsiz derinliklere, yani Mesihʼi ölüler arasından çıkarmaya kim inecek?’ diye de sorma."*10:6-7 Yasanın Tekrarı 30:12,13 8 Ama ne diyor? "Allahʼın sözü sana yakın, dudaklarında ve yüreğinde."*10:8 Yasanın Tekrarı 30:14 O söz iman hakkında vaaz ettiğimiz haberdir. 9 Eğer ağzınla açıkça "İsa Rabʼdir" dersen ve Allahʼın Oʼnu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen kurtulacaksın. 10 Çünkü insan yürekle iman edince doğruluğa kavuşur ve iman ettiğini ağzıyla açıkça söyleyince kurtuluş bulur. 11 Kutsal Yazı da şöyle der: "Oʼna iman eden hiç kimse hayal kırıklığına uğramayacak."*10:11 Yeşaya 28:16 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.) 12 Yahudilerle Yahudi olmayanlar arasında hiçbir ayrım yok. Aynı Rab bütün insanların Efendisiʼdir. Oʼnu yardıma çağıran herkese cömertçe lütuf gösterir. 13 Çünkü, "Rabbi adıyla yardıma çağıran herkes kurtulacak."*10:13 Yoel 2:32

14 Peki, eğer Rabbe iman etmemişlerse Oʼnu nasıl yardıma çağıracaklar? Eğer Oʼndan haber almamışlarsa Oʼna nasıl iman edecekler? Eğer vaaz eden yoksa Oʼndan nasıl haber alacaklar? 15 Eğer Allah vaaz edenleri göndermezse nasıl vaaz edecekler? Aynı yazıldığı gibi: "İyi haber müjdeleyenlerin ayakları ne güzeldir!"*10:15 Yeşaya 52:7

16 Ama onların hepsi Müjdeʼye itaat etmedi. Peygamber Yeşayaʼnın dediği gibi: "Ya Rab, verdiğimiz habere kim inandı?"*10:16 Yeşaya 53:1 17 Demek ki, iman etmek haberi duymakla, haberi duymak da Mesihʼin sözünün yayılmasıyla olur.

18 Ama şunu soruyorum: "İsrailoğulları haberi duymadılar mı?" Elbette duydular.

"Habercilerin sesi bütün yeryüzüne yayıldı,

sözleri dünyanın en uzak köşelerine ulaştı."*10:18 Mezmur 19:4

19 Yine soruyorum: "Acaba İsrailoğulları haberi anlamadılar mı?" En başta Allah Musa aracılığıyla onlara şöyle der:

"Ben sizi halkım olmayan bir halkla kıskandıracağım,

cahil bir halkla kızdıracağım."*10:19 Yasanın Tekrarı 32:21

20 Sonra da Yeşaya Allahʼın sözlerini cesaretle bildirir:

"Beni aramayanlar tarafından bulundum.

Sormayanlara kendimi gösterdim."*10:20 Yeşaya 65:1

21 Fakat Allahʼın İsrail halkı hakkında dediği şudur:

"İtaatsiz ve dik kafalı bir halka

bütün gün ellerimi uzattım."*10:21 Yeşaya 65:2