1 သင်၏​အ​စာ​ကို ရေ​ပေါ်​မှာ​ပစ်​ချ​လော့။ ကာ​လ​ကြာ​မြင့်​မှ တစ်​ဖန်​တွေ့​လေ​ဦး​မည်။ 2 လူ​ခု​နစ်​ယောက်​မ​က၊ ရှစ်​ယောက်​တို့​အား ဝေ​မျှ​လော့။ မြေ​ပေါ်​မှာ အ​ဘယ်​အ​မှု​ရောက်​မည်​ကို သင်​မ​သိ။ 3 မိုး​တိမ်​တို့​သည် မိုး​ရေ​နှင့်​ပြည့်​သော​အ​ခါ မြေ​ပေါ်​မှာ​ရွာ​တတ်၏။ သစ်​ပင်​သည် တောင်​ဘက်​သို့ လဲ​သည်​ဖြစ်​စေ၊ မြောက်​ဘက်​သို့ လဲ​သည်​ဖြစ်​စေ၊ လဲ​သော​အ​ရပ်၌ နေ​ရာ​ကျ၏။ 4 လေ​ကို မှတ်​တတ်​သော​သူ​သည် မျိုး​စေ့​ကို​မ​ကြဲ။ မိုး​တိမ်​တို့​ကို ပ​မာ​ဏ​ပြု​တတ်​သော သူ​သည်​လည်း စ​ပါး​ကို​မ​ရိပ်​ရာ။ 5 နာမ်​ဝိ​ညာဉ်​သွား​ရာ လမ်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ကိုယ်​ဝန်​ဆောင်​သော မိန်း​မ​ဝမ်း၌ အ​ရိုး​တို့​သည် အ​ဘယ်​သို့ တိုး​ပွား​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း မ​သိ​နိုင်​သ​ကဲ့​သို့၊ အ​လုံး​စုံ​တို့​ကို ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အ​မှု​တော်​တို့​ကို မ​သိ​နိုင်။ 6 နံ​နက်​အ​ချိန်၌ မျိုး​စေ့​ကို​ကြဲ​လော့။ ညဉ့်​ဦး​အ​ချိန်၌​လည်း မ​ကြဲ​ဘဲ​မ​နေ​နှင့်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အ​ဘယ်​အ​ရာ​သည် အ​ကျိုး​ရှိ​မည်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ နှစ်​ပါး​စ​လုံး​တို့​သည် အ​ညီ​အ​မျှ​အ​ကျိုး​ရှိ​မည်​ကို​လည်း​ကောင်း မ​သိ​နိုင်။

7 အ​ကယ်​စင်​စစ် အ​လင်း​သည် ချို၏။ နေ​ရောင်​ခြည်​ကို​မြင်၍ ပျော်​ပါး​စ​ရာ​ရှိ၏။ 8 သို့​ရာ​တွင်၊ လူ​သည် အ​သက်​တာ​ရှည်၍ အ​စဉ်​ရွှင်​လန်း​သော်​လည်း၊ မှောင်​မိုက်​ကာ​လ​ကို အောက်​မေ့​ပါ​စေ။ ထို​ကာ​လ ကြာ​မြင့်​လိမ့်​မည်။ ဖြစ်​လ​တ္တံ့​သ​မျှ​တို့​သည် အ​န​တ္တ​သက်​သက်​ဖြစ်​ကြ၏။ 9 အ​ချင်း​လူ​ပျို၊ အ​သက်​ပျို​သော​အ​ခါ ပျော်​မွေ့​လော့။ အ​သက်​ပျို​စဉ်​ကာ​လ​တွင် စိတ်​ရွှင်​လန်း​ခြင်း​ရှိ​လော့။ ကိုယ်​အ​လို​ရှိ​ရာ လမ်း​နှင့်၊ ကိုယ်​ဉာဏ်​ပြ​သော လမ်း​သို့​လိုက်​လော့။ သို့​ရာ​တွင်၊ ထို​အ​မှု​အ​လုံး​စုံ​တို့​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​စစ်​ကြော၍၊ သင့်​ကို အ​ပြစ်​ပေး​တော်​မူ​မည်​ဟု အောက်​မေ့​လော့။ 10 သို့​ဖြစ်၍၊ စိတ်​ညှိုး​ငယ်​ခြင်း​အ​ကြောင်း​နှင့်၊ ကိုယ်​ဆင်း​ရဲ​ခြင်း​အ​ကြောင်း​ကို ပယ်​ရှား​လော့။ အ​သက်​ငယ်​ခြင်း​အ​ရာ​နှင့် အ​ရွယ်​ပျို​ခြင်း​အ​ရာ​သည် အ​န​တ္တ​ဖြစ်၏။

1 Wirf dein Brot hin auf die Fläche der Wasser, denn nach vielen Tagen wirst du es finden. 2 Gib einen Teil an sieben, ja, sogar an acht *O. zerlege den Teil in sieben, ja, sogar in acht; denn du weißt nicht, was für Unglück sich auf der Erde ereignen wird. - 3 Wenn die Wolken voll Regen sind, so entleeren sie sich auf die Erde; und wenn ein Baum nach Süden oder nach Norden fällt: an dem Orte, wo der Baum fällt, da bleibt er liegen. - 4 Wer auf den Wind achtet, wird nicht säen, und wer auf die Wolken sieht, wird nicht ernten. - 5 Gleichwie du nicht weißt, welches der Weg des Windes ist, wie die Gebeine in dem Leibe der Schwangeren sich bilden, ebenso weißt du das Werk Gottes nicht, der alles wirkt. - 6 Am Morgen säe deinen Samen, und des Abends ziehe deine Hand nicht ab; denn du weißt nicht, welches gedeihen wird: ob dieses oder jenes, oder ob beides zugleich gut werden wird. -

7 Und süß ist das Licht, und wohltuend den Augen, die Sonne zu sehen. 8 Denn wenn der Mensch auch viele Jahre lebt, möge er in ihnen allen sich freuen und der Tage der Finsternis gedenken, daß ihrer viele sein werden: alles, was kommt, ist Eitelkeit. 9 Freue dich, Jüngling, in deiner Jugend, und dein Herz mache dich fröhlich in den Tagen deiner Jugendzeit, und wandle in den Wegen deines Herzens und im Anschauen deiner Augen; doch wisse, daß um dies alles Gott dich ins Gericht bringen wird. 10 Und entferne den Unmut aus deinem Herzen, und tue das Übel von deinem Leibe weg; denn die Jugend und das Mannesalter *Eig. das schwarze Haar And. üb.: die Morgenröte sind Eitelkeit.