Mark 10

1 And he arose from thence, and cometh into the coasts of Judæa by the farther side of Jordan: and the people resort unto him again; and, as he was wont, he taught them again.

2 And the Pharisees came to him, and asked him, Is it lawful for a man to put away his wife? tempting him. 3 And he answered and said unto them, What did Moses command you? 4 And they said, Moses suffered to write a bill of divorcement, and to put her away. 5 And Jesus answered and said unto them, For the hardness of your heart he wrote you this precept. 6 But from the beginning of the creation God made them male and female. 7 For this cause shall a man leave his father and mother, and cleave to his wife; 8 And they twain shall be one flesh: so then they are no more twain, but one flesh. 9 What therefore God hath joined together, let not man put asunder. 10 And in the house his disciples asked him again of the same matter. 11 And he saith unto them, Whosoever shall put away his wife, and marry another, committeth adultery against her. 12 And if a woman shall put away her husband, and be married to another, she committeth adultery.

13 And they brought young children to him, that he should touch them: and his disciples rebuked those that brought them. 14 But when Jesus saw it, he was much displeased, and said unto them, Suffer the little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God. 15 Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child, he shall not enter therein. 16 And he took them up in his arms, put his hands upon them, and blessed them.

17 And when he was gone forth into the way, there came one running, and kneeled to him, and asked him, Good Master, what shall I do that I may inherit eternal life? 18 And Jesus said unto him, Why callest thou me good? there is none good but one, that is, God. 19 Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Defraud not, Honour thy father and mother. 20 And he answered and said unto him, Master, all these have I observed from my youth. 21 Then Jesus beholding him loved him, and said unto him, One thing thou lackest: go thy way, sell whatsoever thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, take up the cross, and follow me. 22 And he was sad at that saying, and went away grieved: for he had great possessions.

23 And Jesus looked round about, and saith unto his disciples, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God! 24 And the disciples were astonished at his words. But Jesus answereth again, and saith unto them, Children, how hard is it for them that trust in riches to enter into the kingdom of God! 25 It is easier for a camel to go through the eye of a needle, than for a rich man to enter into the kingdom of God. 26 And they were astonished out of measure, saying among themselves, Who then can be saved? 27 And Jesus looking upon them saith, With men it is impossible, but not with God: for with God all things are possible.

28 Then Peter began to say unto him, Lo, we have left all, and have followed thee. 29 And Jesus answered and said, Verily I say unto you, There is no man that hath left house, or brethren, or sisters, or father, or mother, or wife, or children, or lands, for my sake, and the gospel’s, 30 But he shall receive an hundredfold now in this time, houses, and brethren, and sisters, and mothers, and children, and lands, with persecutions; and in the world to come eternal life. 31 But many that are first shall be last; and the last first.

32 And they were in the way going up to Jerusalem; and Jesus went before them: and they were amazed; and as they followed, they were afraid. And he took again the twelve, and began to tell them what things should happen unto him, 33 Saying, Behold, we go up to Jerusalem; and the Son of man shall be delivered unto the chief priests, and unto the scribes; and they shall condemn him to death, and shall deliver him to the Gentiles: 34 And they shall mock him, and shall scourge him, and shall spit upon him, and shall kill him: and the third day he shall rise again.

35 And James and John, the sons of Zebedee, come unto him, saying, Master, we would that thou shouldest do for us whatsoever we shall desire. 36 And he said unto them, What would ye that I should do for you? 37 They said unto him, Grant unto us that we may sit, one on thy right hand, and the other on thy left hand, in thy glory. 38 But Jesus said unto them, Ye know not what ye ask: can ye drink of the cup that I drink of? and be baptized with the baptism that I am baptized with? 39 And they said unto him, We can. And Jesus said unto them, Ye shall indeed drink of the cup that I drink of; and with the baptism that I am baptized withal shall ye be baptized: 40 But to sit on my right hand and on my left hand is not mine to give; but it shall be given to them for whom it is prepared. 41 And when the ten heard it, they began to be much displeased with James and John. 42 But Jesus called them to him, and saith unto them, Ye know that they which are accounted to rule over the Gentiles exercise lordship over them; and their great ones exercise authority upon them. 43 But so shall it not be among you: but whosoever will be great among you, shall be your minister: 44 And whosoever of you will be the chiefest, shall be servant of all. 45 For even the Son of man came not to be ministered unto, but to minister, and to give his life a ransom for many.

46 And they came to Jericho: and as he went out of Jericho with his disciples and a great number of people, blind Bartimæus, the son of Timæus, sat by the highway side begging. 47 And when he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to cry out, and say, Jesus, thou Son of David, have mercy on me. 48 And many charged him that he should hold his peace: but he cried the more a great deal, Thou Son of David, have mercy on me. 49 And Jesus stood still, and commanded him to be called. And they call the blind man, saying unto him, Be of good comfort, rise; he calleth thee. 50 And he, casting away his garment, rose, and came to Jesus. 51 And Jesus answered and said unto him, What wilt thou that I should do unto thee? The blind man said unto him, Lord, that I might receive my sight. 52 And Jesus said unto him, Go thy way; thy faith hath made thee whole. And immediately he received his sight, and followed Jesus in the way.

1 Toen vertrok Jezus. Via de overkant van de Jordaan kwam Hij aan in het gebied Judea. Opnieuw kwamen er grote aantallen mensen om Hem heen staan en opnieuw onderwees Hij hun, zoals Hij gewoon was. 2 Enkele farizeeën kwamen Hem op de proef stellen door te vragen: "Mag een man zijn vrouw wegsturen?" 3 Hij antwoordde: "Wat heeft Mozes jullie geboden?" 4 Ze zeiden: "Mozes gaf toestemming om een echtscheidingsakte te schrijven en haar weg te sturen." 5 Jezus antwoordde: "Het was omdat jullie koppig zijn dat Mozes dat gebod voor jullie opschreef. 6 Maar vanaf het begin van de schepping heeft God hen ‘mannelijk en vrouwelijk gemaakt. 7 Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw verbinden, 8 en ze zullen samen een nieuw lichaam vormen.’ Ze zijn dus niet langer twee lichamen, maar één. 9 Daarom moet een mens niet scheiden wat God heeft samengevoegd." 10 Toen ze weer thuis waren, vroegen zijn leerlingen Hem om uitleg. 11 Hij zei tegen hen: "Iemand die zijn vrouw wegstuurt en met een ander trouwt, pleegt echtbreuk ten opzichte van zijn vrouw. 12 En als een vrouw bij haar man weggaat en met een ander trouwt, pleegt zij echtbreuk."

13 Er werden kinderen bij Jezus gebracht met de bedoeling dat Hij hen zou aanraken, maar zijn leerlingen berispten de mensen. 14 Toen Jezus dat zag, zei Hij verontwaardigd tegen hen: "Laat de kinderen bij Mij komen; houd hen niet tegen, want Gods koninkrijk is bestemd voor wie is zoals zij. 15 Ik verzeker jullie, wie Gods koninkrijk niet aanvaardt als een kind, zal het in geen geval binnengaan." 16 Hij nam de kinderen in zijn armen en zegende hen door middel van handoplegging.

17 Toen Hij aanstalten maakte om te vertrekken, kwam er iemand naar Hem toe, knielde voor Hem neer en vroeg: "Goede leraar, wat moet ik doen om het eeuwig leven te ontvangen?" 18 Jezus vroeg hem: "Waarom noem je Mij goed? Behalve God is niemand goed. 19 Je kent toch de geboden? Pleeg geen moord, pleeg geen echtbreuk, steel niet, leg geen leugenachtige verklaring af, bedrieg niemand, eer je vader en moeder." 20 De man antwoordde: "Leraar, aan al die dingen heb ik me van jongs af aan gehouden." 21 Jezus keek hem aan, kreeg sympathie voor hem en zei: "Eén ding ontbreekt je nog; ga verkopen wat je hebt en geef de opbrengst aan de armen; dan zal je een schat in de hemel hebben. Kom dan terug en volg Mij." 22 De man was teleurgesteld over dat antwoord en ging aangeslagen weg, want hij had veel bezittingen. 23 Jezus keek om zich heen en zei tegen zijn leerlingen: "Wat is het moeilijk voor rijken om Gods koninkrijk binnen te gaan." 24 De leerlingen stonden versteld van zijn woorden. Jezus herhaalde: "Mijn kinderen, wat is het moeilijk om Gods koninkrijk binnen te gaan. 25 Het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen dan voor een rijke om Gods koninkrijk binnen te gaan." 26 Nu waren ze helemaal ontdaan. Ze zeiden tegen elkaar: "Maar wie kan dan worden gered?" 27 Jezus keek hen aan en zei: "Bij de mensen is het onmogelijk, maar bij God niet, want bij Hem is alles mogelijk." 28 Petrus reageerde: "Kijk eens, wij hebben alles achtergelaten om U te volgen!" 29 Jezus zei: "Ik verzeker jullie, er is niemand die zijn huis, broers, zussen, moeder, vader, kinderen of akkers heeft achtergelaten voor Mij en het evangelie, 30 die niet honderdmaal zoveel terugkrijgt: nu in deze tijd huizen, broers, zussen, moeders, kinderen en akkers, maar ook vervolgingen, en in de toekomst het eeuwig leven. 31 Maar veel eersten zullen de laatsten zijn, en veel laatsten de eersten."

32 Nu waren ze onderweg naar Jeruzalem; Jezus wandelde voorop. Zijn leerlingen waren verbijsterd en de mensen die met hen meekwamen waren bang. Opnieuw nam Hij de Twaalf apart en begon Hij hun te vertellen wat er met Hem zou gebeuren. 33 Hij zei: "Luister, we gaan naar Jeruzalem. Daar zal de Mensenzoon worden uitgeleverd aan de hoofdpriesters en Schriftgeleerden. Zij zullen Hem ter dood veroordelen en Hem aan de niet-Joden uitleveren. 34 En die zullen Hem bespotten, bespuwen, geselen en doden, maar na drie dagen zal Hij verrijzen."

35 Toen kwamen Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, Hem vragen: "Leraar, wij zouden U willen vragen om iets voor ons te doen." 36 Hij vroeg: "Wat willen jullie dat Ik voor je doe?" 37 Zij vroegen Hem: "Zou één van ons rechts en de ander links van U mogen zitten in uw hemel?" 38 Jezus antwoordde: "Jullie weten niet wat jullie vragen. Kunnen jullie dezelfde beker leegdrinken als Ik, of dezelfde doop ondergaan als Ik?" 39 Zij antwoordden: "Dat kunnen we." Jezus zei tegen hen: "Jullie zullen dezelfde beker leegdrinken als Ik, en dezelfde doop ondergaan als Ik. 40 Maar het is niet aan Mij om te bepalen wie rechts of links van Mij mag zitten. Die plaatsen zijn voor de mensen voor wie ze zijn bestemd." 41 Toen de tien andere leerlingen van Jezus hiervan hoorden, werden ze kwaad op Jakobus en Johannes. 42 Jezus riep hen bij zich en zei: "Jullie weten dat het bij de andere volken zo is dat zij die als leiders worden beschouwd, de baas over hen spelen en dat hun heersers hun gezag over hen laten gelden. 43 Maar bij jullie is dat niet zo. Integendeel, wie onder jullie belangrijk wil worden, moet jullie dienaar zijn 44 en wie onder jullie vooraanstaand wil zijn, moet de slaaf van iedereen zijn. 45 Want zelfs de Mensenzoon is niet gekomen om te worden gediend, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen."

46 Toen kwamen ze aan in Jericho. En toen Jezus en zijn leerlingen samen met een grote menigte Jericho verlieten, zat er een blinde bedelaar aan de kant van de weg. Hij heette Bartimeüs, wat "zoon van Timeüs" betekent. 47 Toen hij hoorde dat Jezus van Nazaret er was, begon hij luid te roepen: "Zoon van David, Jezus, heb medelijden met mij!" 48 Veel mensen snauwden hem toe dat hij moest zwijgen, maar hij riep nog luider: "Zoon van David, heb medelijden met mij!" 49 Jezus hield halt en zei: "Roep hem maar." Toen riepen ze naar de blinde man: "Wees gerust en sta op, want Hij roept je." 50 De man deed snel zijn mantel uit, sprong overeind en kwam naar Jezus toe. 51 Jezus vroeg hem: "Wat wil je dat Ik voor je doe?" De blinde man antwoordde: "Rabboeni, ik wil graag weer zien." 52 Jezus zei tegen hem: "Ga, je geloof heeft je genezen." De man kon meteen weer zien en kwam achter Hem aan toen Hij zijn weg vervolgde.