10 นางเปนทกขรอนใจมากอธษฐานตอพระเยโฮวาหไหครำครวญ11 นางกปฏญาณไววา "ขาแตพระเยโฮวาหจอมโยธา ถาพระองคจะทอดพระเนตรความทกขใจของหญงผรบใชของพระองคจรงๆ และยงระลกถงขาพระองค และยงไมลมหญงผรบใชของพระองค แตจะทรงประทานบตรชายแกหญงผรบใชของพระองคสกคนหนงแลว ขาพระองคจะถวายเขาไวแดพระเยโฮวาหตลอดชวตของเขา และมดโกนจะไมแตะตองศรษะของเขาเลย"12 อยมาเมอนางยงอธษฐานตอพระพกตรพระเยโฮวาหอยนน เอลกสงเกตดปากของนาง13 ฝายฮนนาหนนนางพดแตในใจ รมฝปากของนางมบมบเทานน ไมไดยนเสยงของนาง เพราะเหตนเอลจงสำคญวานางมนเมา14 เอลจงพดกบนางวา "เธอจะเมาไปนานสกเทาใด ทงเหลาองนเสยเถด"15 แตฮนนาหตอบวา "มใชเชนนนเจาคะ ดฉนเปนหญงทมทกขหนก ดฉนมไดดมเหลาองนหรอเมรย แตดฉนระบายความในใจของดฉนออกตอพระพกตรพระเยโฮวาห16 ขออยาถอวาหญงผรบใชของทานเปนหญงอนธพาล ทดฉนพดตลอดมานนกพดดวยความกระวนกระวายและความทรนทรายมาก"17 แลวเอลกตอบวา "จงกลบไปเปนสขเถด ขอพระเจาแหงอสราเอลโปรดประทานตามทเจาไดอธษฐานทลขอตอพระองคนน"18 และนางกกลาววา "ขอใหหญงผรบใชของทานไดรบความกรณาในสายตาของทานเถด" แลวหญงนนกไปตามทางของนางและรบประทานอาหาร และสหนาของนางกไมเศราหมองอกตอไป