11 เพราะเหตทเรารจกความนาเกรงขามขององคพระผเปนเจา เราจงชกชวนคนทงหลาย แตเราเปนทประจกษแกพระเจา และขาพเจาหวงวา เราไดปรากฏประจกษแกจตสำนกผดและชอบของทานดวย12 เพราะเราไมไดยกยองตวเองกบทานทงหลายอก แตเราใหทานมโอกาสทจะนำเราออกอวดได เพอทานจะไดมขอโตตอบคนเหลานนทชอบอวดในสงซงปรากฏ แตมไดอวดในสงซงอยในจตใจ13 เพราะวาถาเราไดประพฤตอยางคนเสยจรต เรากไดประพฤตเพราะเหนแกพระเจา หรอถาเราประพฤตอยางคนปกต กเพอประโยชนแกทานทงหลาย14 เพราะวาความรกของพระครสตไดครอบครองเราอย เพราะเราคดเหนอยางนวา ถาผหนงไดตายเพอคนทงปวง เหตฉะนนคนทงปวงจงตายแลว15 และพระองคไดทรงวายพระชนมเพอคนทงปวง เพอคนเหลานนทมชวตอยจะมไดเปนอยเพอประโยชนแกตวเองอกตอไป แตจะอยเพอพระองคผทรงสนพระชนม และทรงเปนขนมาเพราะเหนแกเขาทงหลาย16 เหตฉะนนตงแตนไปเราจะไมพจารณาผใดตามเนอหนง แมวาเมอกอนเราเคยพจารณาพระครสตตามเนอหนงกจรง แตเดยวนเราจะไมพจารณาพระองคเชนนนอก17 เหตฉะนนถาผใดอยในพระครสต ผนนกเปนคนทถกสรางใหมแลว สงสารพดทเกาๆกลวงไป ดเถด กลายเปนสงใหมทงนน18 ทงสนนเกดมาจากพระเจา ผทรงใหเราคนดกนกบพระองคทางพระเยซครสต และทรงโปรดประทานใหเรารบใชในเรองการคนดกน19 คอพระเจาผสถตในองคพระครสตทรงใหโลกนคนดกนกบพระองคเอง มไดทรงถอโทษในการละเมดของเขา และทรงมอบพระวจนะแหงการคนดกนนนไวกบเรา20 ฉะนนเราจงเปนราชทตของพระครสต โดยทพระเจาทรงขอรองทานทงหลายทางเรา เราผแทนของพระครสตจงขอรองทานใหคนดกนกบพระเจา21 เพราะวาพระเจาไดทรงกระทำพระองคผทรงไมมบาป ใหเปนความบาปเพราะเหนแกเรา เพอเราจะไดเปนคนชอบธรรมของพระเจาทางพระองค