1 ภายหลงเหตการณเหลานพระเยซกเสดจไปขามทะเลกาลล คอทะเลทเบเรยส2 คนเปนอนมากไดตามพระองคไป เพราะเขาเหลานนไดเหนการอศจรรยทพระองคไดทรงกระทำตอบรรดาคนปวย3 พระเยซเสดจขนไปบนภเขาและประทบกบเหลาสาวกของพระองคทนน4 ขณะนนใกลจะถงปสกาซงเปนเทศกาลเลยงของพวกยวแลว5 เมอพระเยซทรงเงยพระพกตรทอดพระเนตรและเหนคนเปนอนมากพากนมาหาพระองค พระองคจงตรสกบฟลปวา "เราจะซออาหารทไหนใหคนเหลานกนได"6 พระองคตรสอยางนนเพอจะลองใจฟลป เพราะพระองคทรงทราบแลววาพระองคจะทรงกระทำประการใด7 ฟลปทลตอบพระองควา "สองรอยเหรยญเดนารอนกไมพอซออาหารใหเขากนกนคนละเลกละนอย"8 สาวกคนหนงของพระองคคออนดรวนองชายของซโมนเปโตรทลพระองควา9 "ทนมเดกชายคนหนงมขนมบารลหากอนกบปลาเลกๆสองตว แตเทานนจะพออะไรกบคนมากอยางน"10 พระเยซตรสวา "ใหคนทงปวงนงลงเถด" ทนนมหญามาก คนเหลานนจงนงลง นบแตผชายไดประมาณหาพนคน11 แลวพระเยซกทรงหยบขนมปงนน และเมอขอบพระคณแลว กทรงแจกแกพวกสาวก และพวกสาวกแจกแกบรรดาคนทนงอยนน และใหปลาดวยตามทเขาปรารถนา12 เมอเขาทงหลายกนอมแลวพระองคตรสกบเหลาสาวกของพระองควา "จงเกบเศษอาหารทเหลอไว เพอไมใหมสงใดเสยไป"13 เขาจงเกบเศษขนมบารลหากอนซงเหลอจากทคนทงหลายไดกนแลวนน ใสกระบงไดสบสองกระบงเตม14 เมอคนเหลานนไดเหนการอศจรรยซงพระเยซไดทรงกระทำ เขากพดกนวา "แทจรงทานผนเปนศาสดาพยากรณนนททรงกำหนดใหเขามาในโลก"