3 พวกธรรมาจารยและพวกฟารสไดพาผหญงคนหนงมาหาพระองค หญงผนถกจบฐานลวงประเวณ และเมอเขาใหหญงผนยนอยทามกลางฝงชน4 เขาทลพระองควา "พระอาจารยเจาขา หญงคนนถกจบเมอกำลงลวงประเวณอย5 ในพระราชบญญตนนโมเสสสงใหเราเอาหนขวางคนเชนนใหตาย สวนทานจะวาอยางไรในเรองน"6 เขาพดอยางนเพอทดลองพระองค หวงจะหาเหตฟองพระองค แตพระเยซทรงนอมพระกายลงเอานวพระหตถเขยนทดน เหมอนดงวาพระองคไมไดยนพวกเขาเลย7 และเมอพวกเขายงทลถามพระองคอยเรอยๆ พระองคกทรงลกขนและตรสกบเขาวา "ผใดในพวกทานทไมมบาป กใหผนนเอาหนขวางเขากอน"8 แลวพระองคกทรงนอมพระกายลงและเอานวพระหตถเขยนทดนอก9 และเมอเขาทงหลายไดยนดงนน จงรสำนกโดยใจวนจฉยผดชอบ เขาทงหลายจงออกไปทละคนๆ เรมจากคนเฒาคนแกจนหมด เหลอแตพระเยซตามลำพงกบหญงทยงยนอยทนน10 เมอพระเยซทรงลกขนแลว และมไดทอดพระเนตรเหนผใด เหนแตหญงผนน พระองคตรสกบนางวา "หญงเอย พวกเขาทฟองเจาไปไหนหมด ไมมใครเอาโทษเจาหรอ"11 นางนนทลวา "พระองคเจาขา ไมมผใดเลย" และพระเยซตรสกบนางวา "เรากไมเอาโทษเจาเหมอนกน จงไปเถด และอยาทำบาปอก"