21 ครนพระเยซเสดจลงเรอขามฟากกลบไปแลว มคนเปนอนมากมาหาพระองค และพระองคยงประทบทฝงทะเล22 ดเถด มนายธรรมศาลาคนหนงชอไยรสเดนมา และเมอเขาเหนพระองคกกราบลงทพระบาทของพระองค23 แลวทลออนวอนพระองคเปนอนมากวา "ลกสาวเลกๆของขาพระองคปวยเกอบจะตายแลว ขอเชญพระองคไปวางพระหตถบนเขา เพอเขาจะไดหายโรคและไมตาย"24 ฝายพระเยซไดเสดจไปกบคนนน มคนเปนอนมากตามพระองคไป และเบยดเสยดพระองค25 มผหญงคนหนงเปนโรคตกโลหตไดสบสองปมาแลว26 ไดทนทกขลำบากมากเพราะมหมอหลายคนมารกษา และไดเสยทรพยจนหมดสน โรคนนกมไดบรรเทาแตยงกำเรบขน27 ครนผหญงนนไดยนถงเรองพระเยซ เธอกเดนปะปนกบประชาชนทเบยดเสยดขางหลงพระองค และไดถกตองฉลองพระองค28 เพราะเธอคดวา "ถาเราไดแตะตองแตฉลองพระองค เรากจะหายโรค"29 ในทนใดนนโลหตทตกกหยดแหงไป และผหญงนนรสกตววาโรคหายแลว30 บดเดยวนน พระเยซทรงรสกวาฤทธซานออกจากพระองคแลว จงเหลยวหลงในขณะทฝงชนเบยดเสยดกนนนตรสวา "ใครถกตองเสอของเรา"31 ฝายเหลาสาวกกทลพระองควา "พระองคทอดพระเนตรเหนแลววา ประชาชนกำลงเบยดเสยดพระองค และพระองคยงจะทรงถามอกหรอวา ใครถกตองเรา'"32 แลวพระองคทอดพระเนตรดรอบ ประสงคจะเหนผหญงทไดกระทำสงนน33 ฝายผหญงนนกกลวจนตวสน เพราะรเรองทเปนแกตวนน จงมากราบลงทลแกพระองคตามจรงทงสน34 พระองคจงตรสแกผหญงนนวา "ลกสาวเอย ทเจาหายโรคนนกเพราะเจาเชอ จงไปเปนสขและหายโรคนเถด"35 เมอพระองคยงตรสไมทนขาดคำ มบางคนไดมาจากบานนายธรรมศาลาบอกวา "ลกสาวของทานตายเสยแลว ยงจะรบกวนอาจารยทำไมอกเลา"36 ทนททพระเยซทรงฟงคำซงเขาวานน พระองคจงตรสแกนายธรรมศาลาวา "อยาวตกเลย จงเชอเทานนเถด"37 พระองคไมทรงอนญาตใหผใดไปดวยเวนแตเปโตร ยากอบ และยอหนนองชายของยากอบ38 ครนพระองคเสดจไปถงเรอนนายธรรมศาลาแลว กทอดพระเนตรเหนคนวนวายรองไหครำครวญเปนอนมาก39 และเมอพระองคเสดจเขาไปแลวจงตรสถามเขาวา "ทานทงหลายพากนรองไหวนวายไปทำไม เดกหญงนนไมตายแตนอนหลบอย"40 เขากพากนหวเราะเยาะพระองค แตเมอพระองคขบคนทงหลายออกไปแลว จงนำบดามารดาของเดกหญงนนและสาวกสามคนทอยกบพระองค เขาไปในททเดกหญงนอนอย41 พระองคจงจบมอเดกหญงนนตรสแกเขาวา "ทาลธา คม" แปลวา "เดกหญงเอย เราวาแกเจาวา จงลกขนเถด"42 ในทนใดนนเดกหญงนนกลกขนเดน เพราะวาเดกนนอายไดสบสองป คนทงปวงกประหลาดใจอยางยง43 พระองคกกำชบหามเขาแขงแรงไมใหบอกผใดใหรเหตการณน แลวจงสงเขาใหนำอาหารมาใหเดกนนรบประทาน