3 แตพระองคจงตรสตอบเขาวา "เหตไฉนพวกทานจงละเมดพระบญญตของพระเจาดวยประเพณของพวกทานดวยเลา4 เพราะวาพระเจาไดทรงบญญตไววา จงใหเกยรตแกบดามารดาของตน' และ ผใดดาแชงบดามารดาของตน ผนนตองถกปรบโทษถงตาย'5 แตพวกทานกลบสอนวา ผใดจะกลาวแกบดามารดาวา "สงใดของขาพเจาซงอาจเปนประโยชนแกทาน สงนนเปนของถวายแดพระเจาแลว"6 ผนนจงไมตองใหเกยรตบดามารดาของตน' อยางนนแหละทานทงหลายทำใหพระบญญตของพระเจาเปนหมนไปเพราะเหนแกประเพณของพวกทาน7 โอ คนหนาซอใจคด อสยาหไดพยากรณถงพวกทานถกแลววา8 ประชาชนนเขามาใกลเราดวยปากของเขา และใหเกยรตเราดวยรมฝปากของเขา แตใจของเขาหางไกลจากเรา9 เขานมสการเราโดยหาประโยชนมได ดวยเอาบทบญญตของมนษยมาอวดอางวา เปนพระดำรสสอน'"