18 ครนเวลาเชาขณะทพระองคเสดจกลบไปยงกรงอก พระองคกทรงหวพระกระยาหาร19 และเมอพระองคทรงทอดพระเนตรเหนตนมะเดอตนหนงอยรมทาง พระองคกทรงดำเนนเขาไปใกล เหนตนมะเดอนนไมมผลมแตใบเทานน จงตรสกบตนมะเดอนนวา "เจาจงอยามผลอกตอไป" ทนใดนนตนมะเดอกเหยวแหงไป20 ครนเหลาสาวกไดเหนกประหลาดใจ แลววา "เปนอยางไรหนอตนมะเดอจงเหยวแหงไปในทนใด"21 ฝายพระเยซตรสตอบเขาวา "เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา เพยงทานมความเชอและมไดสงสย ทานจะกระทำไดเชนทเราไดกระทำแกตนมะเดอน ยงกวานน ถงแมทานจะสงภเขานวา จงถอยไปลงทะเล' กจะสำเรจได22 สงสารพดซงทานอธษฐานขอดวยความเชอ ทานจะได"