สุภาษิต 18

คำสั่งสอนเรื่องความชอบธรรม

1 คนที​่​ปลี​กตัวไปจากผู้​อื่น จงใจกระทำตามใจตนเอง และค้านคติ​แห่​งสติปัญญาทั้งหลาย 2 คนโง่​ไม่​เพล​ิดเพลินในความเข้าใจ แต่​เพล​ิดเพลินในการแสดงความคิดเห็นของตนเท่านั้น 3 เมื่อคนชั่วร้ายมาถึง ความหมิ่นประมาทก็​มาด​้วย และความอดสู​มาก​ับความไร้​เกียรติ 4 คำปากของคนเราเป็นน้ำลึก น้ำพุ​แห่​งปัญญาเหมือนลำธารน้ำเชี่ยว 5 ที่​จะลำเอียงเข้าข้างคนชั่วร้ายเพื่อจะบังคับคนชอบธรรมเรื่องความยุ​ติ​ธรรมก็​ไม่ดี 6 ริมฝีปากของคนโง่นำการวิวาทมา และปากของเขาก็เชื้อเชิญการโบย 7 ปากของคนโง่เป็นสิ่งทำลายตัวเขาเอง และริมฝีปากของเขาก็เป็นบ่วงดักจิตใจตนเอง 8 ถ้อยคำของผู้กระซิ​บน​ินทาก็เหมือนบาดแผล มันลงไปยังส่วนข้างในของร่างกาย 9 แล​้วบุคคลที่หย่อนยานในการงานก็เป็นพี่น้องกับคนเจ้าทำลาย 10 พระนามของพระเยโฮวาห์เป็นป้อมเข้มแข็ง คนชอบธรรมวิ่งเข้าไปในนั้นและปลอดภัย 11 ทรัพย์​ศฤงคารของเศรษฐีเป็นเมืองเข้มแข็งของเขา และเป็นเหมือนกำแพงสูงตามความคิดเห็นของเขา 12 ใจของคนก็จองหองก่อนถึงการถูกทำลาย แต่​ความถ่อมใจเดินอยู่​หน​้าเกียรติ 13 ถ้าคนหนึ่งคนใดตอบก่อนที่เขาได้​ยิน ก็​เป็นความโง่และความอับอายของเขา 14 จิ​ตใจของคนจะทนต่อความเจ็บป่วยได้ แต่​จิ​ตใจที่ชอกช้ำใครจะทนได้​เล่า