1 Viešpatie, gelbėk! Nyksta dievotieji, nebelieka ištikimųjų tarp žmonių vaikų.2 Jie vienas kitam kalba tuštybes, lūpomis pataikauja ir kalba klastinga širdimi.3 Viešpats sunaikins pataikaujančias lūpas, puikybės pilną liežuvį.4 Jie sako: "Savo liežuviu mes nugalėsime, mūsų lūpos kalba už mus, kas mums Viešpats?"5 "Dėl varguolio priespaudos, dėl vargšo dejonių dabar Aš pakilsiu,­sako Viešpats,­išgelbėsiu tą, kuris ilgisi mano pagalbos".6 Viešpaties žodžiai­tyri žodžiai, kaip liejykloje nuskaistintas sidabras, septynis kartus išvalytas.7 Tu, Viešpatie, prižiūrėsi juos ir saugosi nuo šios kartos per amžius.8 Visuose pakraščiuose gausu nedorėlių, kai išaukštinami niekam tikę žmonės.

1 Salva-nos, Senhor, porque faltam os homens bons; porque são poucos os fiéis entre os filhos dos homens.2 Cada um fala com falsidade ao seu próximo; falam com lábios lisonjeiros e coração dobrado.3 O Senhor cortará todos os lábios lisonjeiros e a língua que fala soberbamente.4 Pois dizem: Com a nossa língua prevaleceremos; são nossos os lábios; quem é senhor sobre nós?5 Pela opressão dos pobres, pelo gemido dos necessitados me levantarei agora, diz o Senhor; porei a salvo aquele para quem eles assopram.6 As palavras do Senhor são palavras puras, como prata refinada em fornalha de barro, purificada sete vezes.7 Tu os guardarás, Senhor; desta geração os preservarás para sempre.8 Os ímpios andam por toda parte, quando os mais vis dos filhos dos homens são exaltados.