Resultados da busca por "fé"

4Oezza ging naast de ark van God, Achjo ging voor de ark uit;

14Geestdriftig danste David voor Jahweh uit, slechts met een linnen borstkleed omhangen.

22en mij nog dieper vernederen; zal ik verachtelijk zijn in uw ogen, maar in ere bij de genoemde slavinnen.

4Raguël vroeg verder: Kent gij dan Tobit, mijn broeder? Zij zeiden: Welzeker.

7Wees gezegend, mijn zoon; want gij zijt het kind van een goed en voortreffelijk man.

17Daarna gingen zij aan tafel en prezen God.

12niet door bloed van bokken en kalveren, maar door zijn eigen Bloed; ééns voor altijd, daar Hij een eeuwige verlossing verworven had.

14hoeveel te meer zal dan het Bloed van Christus, die door een eeuwigen Geest Zich als smetteloos Offer opdroeg aan God, ons geweten reinigen van dode werken tot de dienst van den levenden God?

16Want waar een testament is, daar moet de dood van den erflater worden vastgesteld.

2nam Saul hem nog die eigen dag in zijn dienst, en liet hem niet meer naar zijn ouderlijk huis teruggaan.

15Saul zag, dat hij zeer voorspoedig was, en vreesde hem nu.

24Toen de dienaren van Saul hem meldden, wat David had geantwoord,

2Handelt de mens soms ten bate van God? Neen, ten eigen bate is men wijs.

3Heeft de Almachtige er voordeel van, als ge vroom zijt, Of profijt, zo ge onberispelijk leeft?

5Is het niet om uw grote boosheid, Om uw fouten, zonder eind?

1Toen Salomon na verloop van twintig jaar de tempel van Jahweh en zijn eigen paleis had voltooid,

5Hij versterkte Hoog- en Laag-Bet-Choron tot vestingen met muren, poorten en grendels;

1Jahweh sprak tot Moses:

19Als zondeoffer moet ge een geitebok offeren, en als vredeoffer twee eenjarige lammeren;

31ge moet u van alle arbeid onthouden. Dit is een eeuwig geldende wet voor al uw geslachten, waar ge ook woont.

8Hoe Hij zeide: Ze zijn toch mijn volk, Kinderen, die hun trouw niet verbreken!

13Hen door de watervloeden deed gaan, Zonder te struikelen, als een ros over de steppe?

18Waarom hebben de goddelozen uw tempel beschimpt, Onze vijanden uw heilige woning vertreden;

4Noë. Sem, Cham en Jáfet.

16de Arwadieten, Semarieten en Chamatieten.

25Éber en Páleg; Ragaoe,

1In die tijd drong de faam van Jesus tot den viervorst Herodes door.

18Hij zei hun: Brengt ze Mij hier.

25Maar in de vierde nachtwaak kwam Hij naar hen toe, wandelend op het meer.

7Toen zij haar zagen, stonden zij stom van verbazing over haar schoonheid,

9En allen, die daar tegenwoordig waren, riepen eenparig: Amen, Amen!

16Ge kunt er zeker van zijn, dat hij u goed zal behandelen, als ge voor hem verschijnt, en dat ge hem zeer welkom zult zijn. Zij brachten haar dus naar de tent van Holoférnes, en dienden haar aan.

3Hij gedenke al uw offergaven, En neme genadig uw brandoffers aan;

4Hij schenke u wat uw hart maar begeert, En doe al uw plannen gelukken.

5Dan zullen wij om uw zegepraal juichen, In de Naam van onzen God de feestbanier heffen!

1Want uw onsterfelijke geest is in alles,

7Opdat het land, dat door U het hoogst wordt geschat, Een waardige bevolking zou opnemen van kinderen Gods.

21Met welk een omzichtigheid zult Gij dan uw kinderen richten, Wier vaderen Gij onder eed en verbond de heerlijkste beloften hebt gegeven!

22en liet ze terecht stellen. Daarop bestormde hij onmiddellijk de beide torens,

33Vol moed belegerden de soldaten van den Makkabeër de vesting vier dagen lang,

34terwijl de bezetting, die op de sterkte van de post vertrouwde, godslasteringen uitbraakte en goddeloze taal.

9van zonde, omdat men in Mij niet gelooft;

31Jesus antwoordde hun: Gelooft gij nu inderdaad?

32Zie, het uur komt, en het is reeds gekomen, dat gij verstrooid wordt, ieder zijns weegs, en Mij alleen laat staan. Maar Ik ben niet alleen, want met Mij is de Vader. —

4Ze zwegen. Toen raakte Hij hem aan, genas hem, en zond hem heen.

11Want wie zich verheft, zal vernederd, en wie zich vernedert, zal verheven worden.

13Maar als ge een maaltijd houdt, nodig dan armen, gebrekkigen, kreupelen, blinden.

33Farao moge dus omzien naar een verstandig en kundig man, en dien over Egypteland aanstellen.

37Dit voorstel scheen Farao en heel zijn hof verstandig.

45Farao gaf Josef de naam Safenat-Panéach, en schonk hem Asenat, de dochter van Poti-Féra, den priester van On, tot vrouw.

50… Asenat, de dochter van Poti-Féra, den priester van On, …

51Josef noemde den oudste Manasse; want God heeft me al mijn ellende en heel mijn vaderlijk huis doen vergeten.

16Het begin van iedere daad is het woord; Vóór iedere handeling komt de gedachte.

27Mijn zoon, beproef uzelf in uw leven, Zie wat slecht voor u is, en neem het niet;

30Want in veel eten nestelt de ziekte, En van onmatigheid komt braken.

22Bet-Haäraba, Semaráim, Betel,

23Awwim, Para, Ofra,

26Mispe, Kefira, Mosa,

5Ze weten, als ze het maar willen getuigen, dat ik van de aanvang af naar de strengste richting van onze godsdienst als farizeër heb geleefd.

17Ik heb u afgezonderd van het volk en van de heidenen. Ik zend u tot hen,

27Gelooft ge aan de profeten, koning Agrippa? Ik weet, dat ge er aan gelooft.