Resultados da busca por "fé"

6Waarachtig, mijn volk zal er mijn Naam leren kennen; Ja, op die dag zal het weten, Dat Ik het ben, die zegt: Hier ben Ik!

11Terug, terug! Trekt er uit weg; Raakt niet aan wat onrein is; Trekt weg uit zijn midden, en maakt u weer rein, Die Jahweh’s vaten moet dragen!

14Nu is zijn gelaat wel onmenselijk verwrongen, En heeft zijn gestalte niets menselijks meer;

6Nóga, Néfeg, Jafia,

7Elisjama, Beëljada en Elifélet.

13Toen de Filistijnen zich andermaal over het dal der Refaïeten hadden verspreid,

2Brengt Jahweh de eer van zijn Naam; Huldigt Jahweh in heilige feestdos!

4De stem van Jahweh vol kracht, De stem van Jahweh vol glorie!

11Jahweh geeft kracht aan zijn volk; Jahweh zegent zijn volk met de vrede!

2Hij had zeven zonen en drie dochters gekregen;

13Toen nu enige tijd later de zonen en dochters van Job in het huis van hun oudsten broer zaten te eten en wijn te drinken,

22Dus ondanks dit alles heeft Job niet gezondigd, en geen onvertogen woord tot God gericht.

2En daar Farao vertoornd was op zijn twee hovelingen, den opperschenker en den hofbakker,

22den hofbakker hing hij op, zoals Josef het hun had uitgelegd.

23De opperschenker echter dacht niet eens meer aan Josef, maar vergat hem geheel.

1Nu sprak Jesus tot het volk en tot zijn leerlingen:

2Op de zetel van Moses zitten de schriftgeleerden en farizeën.

11De grootste onder u moet uw dienaar zijn.

5Welnu, als ge meent, dat uw voorspelling op waarheid berust, dan behoeft ge toch niet zo somber te kijken! Waarom is uw gelaat zo bleek, wanneer ge toch werkelijk meent, dat mijn woorden niet uitkomen?

15Men sprak: Heer, God van hemel en aarde, ziet hoe overmoedig ze zijn, en aanschouw onze vernedering. Zie genadig neer op uw heilig volk, en toon, dat Gij hèn niet verlaat, die op u hopen, maar hèn vernedert, die op zichzelf vertrouwen en groot gaan op hun eigen kracht.

16Toen het wenen bedaard was en het volk de gehele dag in gebed had doorgebracht, troostten zij Achior.

4Hij opene uw hart voor zijn wet en zijn geboden, en schenke u de vrede.

5Moge Hij uw gebeden verhoren, Zich met u verzoenen, en u niet verlaten in tijden van nood.

6Zo bidden wij hier voor u.

19De hoofdman vatte hem bij de hand, nam hem terzijde, en vroeg hem: Wat hebt ge mij te vertellen?

21Geloof ze niet. Want meer dan veertig mannen hebben tegen hem een aanslag beraamd, en hebben onder ede gezworen, niet te eten of te drinken, eer ze hem hebben gedood; nu staan ze gereed, en wachten uw beslissing af.

24Laat ze ook voor lastdieren zorgen, om daarop Paulus veilig naar den landvoogd Felix te brengen.

8"Een helse pest kleeft hem aan; Waar hij ligt, blijft hij liggen!"

9Zelfs mijn vriend, op wien ik vertrouwde, En die mijn brood heeft gegeten, heft de hiel tegen mij op.

13Geloofd zij Jahweh, lsraëls God Van eeuwigheid tot eeuwigheid. Amen, Amen!

11Van al mijn bergen maak Ik een weg, En al mijn paden worden gebaand!

21Dan zult ge zeggen bij uzelf: Wie heeft mij dezen gebaard? Ik had toch geen kinderen, Ik was toch onvruchtbaar! Ik was verbannen en verstoten: Wie dan heeft ze groot gebracht; Zie, alleen was ik overgebleven: Waar komen ze dan vandaan?

23Koningen zullen uw opvoeders zijn, Hun vorstinnen uw voedsters! Ze werpen zich voor u neer, het gezicht op de grond, En likken het stof van uw voeten; Zo zult ge erkennen, dat Ik Jahweh ben, Dat wie op Mij hopen, niet worden beschaamd!

11Dit woord verdroot Abraham om zijn zoon.

24En Abraham zeide: Ik zweer het.

28Toen Abraham zeven lammetjes had afgezonderd,

18Geweldig bleef de storm ons beuken. De volgende dag wierp men de lading in zee,

23Want deze nacht verscheen mij een engel van den God, wien ik toebehoor en dien ik aanbid,

36Nu schepten allen moed, en ook zij begonnen te eten.

2Ik zweeg, bleef sprakeloos en stom, Hoe fel mijn smart ook mocht zijn.

4Jahweh, laat mij mijn einde maar zien; Ik wil weten, hoeveel tijd mij nog rest, En wanneer het met mij is gedaan!

7Wat zou ik dan nog verwachten, o Heer! Alleen op U kan ik nog hopen!

8Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;

12Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:

30Heel de aarde, beef voor zijn aanschijn! Hij houdt de weegschaal der wereld, zodat ze niet schommelt.

14En Laban zeide hem: Waarachtig, gij zijt mijn gebeente en vlees! En hij bleef een volle maand bij hem.

17Lea had fletse ogen, maar Rachel was kloek van gestalte en knap van uiterlijk.

31Toen Jahweh zag, dat Lea achteruit werd gezet, opende Hij haar schoot, terwijl Rachel kinderloos bleef.

2Beproef mij, en toets mij, o Jahweh; Doorgrond mijn nieren en hart.

7O Jahweh, om U een loflied te zingen, En al uw wonderen te melden.

12Mijn voet staat in de gerechtigheid vast; Ik zal U loven, o Jahweh, in de volle gemeente!

17Als God dan aan hen dezelfde gave geschonken heeft als aan ons, die in den Heer Jesus Christus geloven, wie was ik dan wel, dat ik God zou kunnen tegenwerken?

24want hij was een vroom man, vol van den Heiligen Geest en van geloof. En een grote schare werd voor den Heer gewonnen.

30Dat hebben ze dan ook gedaan, en ze aan de priesters toegezonden door bemiddeling van Bárnabas en Saul.

30Maharai uit Netófa; Chéled, de zoon van Baäna uit Netófa;

36Chéfer uit Mekera; Achi-ja uit Gilo;

40Ira uit Jéter; Gareb uit Jéter;

1Een bedevaartslied. Uit de diepten, o Jahweh, roep ik tot U,

2Heer, hoor mijn klagen; Laat uw oren toch luisteren Naar mijn bidden en smeken!

5Mijn ziel schouwt hunkerend naar zijn belofte, Mijn ziel smacht naar den Heer;