1 Quando Josafá ficou muito rico e famoso, ele se tornou aliado do rei Acabe, de Israel, por laços de casamento . 2 Depois de alguns anos, ele foi até a cidade de Samaria visitar Acabe. Em honra de Josafá e dos que haviam ido com ele, o rei Acabe deu um banquete, para o qual mandou matar muitos touros e muitas ovelhas. E procurou convencer Josafá a ir com ele atacar a cidade de Ramote-Gileade. 3 Ele perguntou a Josafá:
— Você vai comigo atacar Ramote?
Josafá respondeu:
— Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados. Iremos lutar junto com você. 4 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor.
5 Aí Acabe mandou chamar os profetas, que eram quatrocentos, e perguntou:
— Devemos atacar a cidade de Ramote ou não?
Eles responderam:
— Ataque, pois o Senhor Deus lhe dará a vitória.
6 Mas Josafá perguntou:
— Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o Senhor por meio dele?
7 Acabe respondeu:
— Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca profetiza para mim o que é bom, mas só o que é ruim.
— Não fale desse jeito! — disse Josafá.
8 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
9 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto do portão de entrada de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles. 10 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe:
— O que o Senhor Deus está dizendo é isto: "Com estes chifres o senhor lutará contra os sírios e os derrotará completamente."
11 E todos os outros profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam:
— Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O Senhor Deus lhe dará a vitória.
12 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele:
— Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
13 Porém Micaías respondeu:
— Juro pelo Senhor, o Deus vivo, que eu falarei o que o meu Deus mandar!
14 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou:
— Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não?
Micaías respondeu:
— Ataquem, pois vencerão. Deus lhes dará a vitória…
15 Mas Acabe disse:
— Quando você falar comigo em nome do Senhor Deus, diga a verdade! Quantas vezes preciso dizer isso?
16 Micaías respondeu:
— Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o Senhor Deus diz: "Estes homens não têm chefe; que eles voltem para casa em paz."
17 Então Acabe disse a Josafá:
— Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
18 Micaías continuou:
— Agora escutem o que o Senhor Deus está dizendo! Eu vi o Senhor sentado no seu trono no céu, com todos os anjos à sua direita e à sua esquerda. 19 Ele perguntou: "Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?" Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra, 20 até que um espírito chegou perto do Senhor Deus e disse: "Eu enganarei Acabe." O Senhor perguntou: "Como?" 21 E o espírito respondeu: "Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras." Então o Senhor ordenou: "Vá e engane Acabe. Você conseguirá."
22 E Micaías terminou, dizendo a Acabe:
— O senhor está vendo agora que o Senhor Deus fez com que todos estes seus profetas mentissem. Mas ele resolveu que vai acontecer uma desgraça com o senhor, ó rei.
23 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou:
— Quando foi que o Espírito do Senhor saiu de mim e falou com você?
24 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
25 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais:
— Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás. 26 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
27 Micaías exclamou:
— Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o Senhor Deus não falou por meio de mim!
E disse também:
— Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
28 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade. 29 Acabe disse a Josafá:
— Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei.
O rei de Israel se disfarçou, e eles entraram na batalha.
30 O rei da Síria havia mandado que os capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel. 31 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou, e o Senhor Deus o socorreu, fazendo com que os sírios se desviassem dele. 32 Quando eles viram que aquele não era o rei de Israel, pararam de atacá-lo. 33 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que, por acaso, atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura. Então ele gritou para o condutor do seu carro:
— Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
34 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, o rei Acabe segurou-se de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios, até a tarde; ao pôr do sol, ele morreu.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Fuit ergo Iosaphat dives et inclitus multum et affinitate coniunctus est Achab.2 Descenditque post annos ad eum in Samariam, ad cuius adventum mactavit Achab oves et boves plurimos ipsi et populo, qui venerat cum eo; persuasitque illi, ut ascenderet in Ramoth Galaad.3 Dixitque Achab rex Israel ad Iosaphat regem Iudae: " Veni mecum in Ramoth Galaad ". Cui ille respondit: " Ut ego, et tu; sicut populus tuus, sic et populus meus, tecumque erimus in bello ".4 Dixitque Iosaphat ad regem Israel: " Consule, obsecro, impraesentiarum sermonem Domini ".5 Congregavitque rex Israel prophetarum quadringentos viros et dixit ad eos: " In Ramoth Galaad ad bellandum ire debemus an quiescere? ". At illi: Ascende, inquiunt, et tradet Deus in manu regis ".6 Dixitque Iosaphat: " Numquid non est hic et alius propheta Domini, ut ab illo etiam requiramus? ".7 Et ait rex Israel ad Iosaphat: " Adhuc est vir unus, a quo possumus quaerere Domini voluntatem; sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum sed malum omni tempore: est autem Michaeas filius Iemla ". Dixitque Iosaphat: " Ne loquaris, rex, hoc modo ".8 Vocavit ergo rex Israel unum de eunuchis et dixit ei: " Voca cito Michaeam filium Iemla ".9 Porro rex Israel et Iosaphat rex Iudae uterque sedebant in solio suo vestiti cultu regio; sedebant autem in area iuxta portam Samariae, omnesque prophetae vaticinabantur coram eis.10 Sedecias vero filius Chanaana fecit sibi cornua ferrea et ait: " Haec dicit Dominus: His ventilabis Syriam, donec conteras eam ".11 Omnesque prophetae similiter prophetabant atque dicebant: " Ascende in Ramoth Galaad et prosperaberis; et tradet Dominus in manu regis ".12 Nuntius autem, qui ierat ad vocandum Michaeam, ait illi: " En verba omnium prophetarum uno ore bona regi annuntiant; quaeso ergo te, ut et sermo tuus ab eis non dissentiat, loquarisque prospera ".13 Cui respondit Michaeas: " Vivit Dominus, quia, quodcumque dixerit Deus meus, hoc loquar! ".14 Venit ergo ad regem. Cui rex ait: " Michaea, ire debemus in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere? ". Cui ille respondit: " Ascendite et prosperamini, ut tradantur hostes in manus vestras ".15 Dixitque rex: " Iterum atque iterum te adiuro, ut non mihi loquaris nisi, quod verum est, in nomine Domini ".16 At ille ait: Vidi universum Israeldispersum in montibussicut oves absque pastore.Et dixit Dominus:Non habent isti dominum; revertatur unusquisque in domum suam in pace" ".17 Et ait rex Israel ad Iosaphat: " Nonne dixi tibi quod non prophetaret iste mihi quidquam boni sed ea, quae mala sunt? ".18 At ille idcirco ait: " Audite verbum Domini: Vidi Dominum sedentem in solio suo et omnem exercitum caeli assistentem ei a dextris et sinistris.19 Et dixit Dominus: "Quis decipiet Achab regem Israel, ut ascendat et corruat in Ramoth Galaad?". Cumque diceret unus hoc modo et alter alio,20 processit spiritus et stetit coram Domino et ait: "Ego decipiam eum". Cui Dominus: "In quo, inquit, decipies?".21 At ille respondit: "Egrediar et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius". Dixitque Dominus: "Decipies et praevalebis; egredere et fac ita".22 Nunc igitur, ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum et Dominus locutus est de te mala ".23 Accessit autem Sedecias filius Chanaana et percussit Michaeae maxillam et ait: " Per quam viam transivit spiritus Domini a me, ut loqueretur tibi? ".24 Dixitque Michaeas: " Tu ipse videbis in die illo, quando ingressus fueris cubiculum intra cubiculum, ut abscondaris ".25 Praecepit autem rex Israel dicens: " Tollite Michaeam et ducite eum ad Amon principem civitatis et ad Ioas filium regis26 et dicetis: "Haec dicit rex: Mittite hunc in carcerem et date ei panis modicum et aquae pauxillum, donec revertar in pace" ".27 Dixitque Michaeas: " Si reversus fueris in pace, non est locutus Dominus in me ". Et ait: " Audite, populi omnes! ".28 Igitur ascenderunt rex Israel et Iosaphat rex Iudae in Ramoth Galaad.29 Dixitque rex Israel ad Iosaphat: " Mutabo habitum et sic ad pugnam vadam; tu autem induere vestibus tuis ". Mutatoque rex Israel habitu venit ad bellum.30 Rex autem Syriae praeceperat ducibus curruum suorum dicens: " Ne pugnetis contra minimum aut contra maximum, nisi contra solum regem Israel .31 Itaque, cum vidissent principes curruum Iosaphat, dixerunt: " Rex Israel est iste! ". Et circumdederunt eum dimicantes. At ille clamavit ad Dominum, et auxiliatus est ei atque avertit eos Deus ab illo.32 Cum enim vidissent duces curruum quod non esset rex Israel, reliquerunt eum.33 Accidit autem, ut unus e populo sagittam in incertum iaceret et percuteret regem Israel inter iuncturas et loricam. At ille aurigae suo ait: " Converte manum tuam et educ me de acie, quia vulneratus sum ".34 Et aggravata est pugna in die illo; porro rex Israel stabat in curru suo contra Syros usque ad vesperam et mortuus est occidente sole.