1 Levaram a arca da aliança para a barraca que Davi tinha preparado para ela e a colocaram lá dentro. Então ofereceram a Deus sacrifícios que foram completamente queimados e ofertas de paz. 2 Depois que Davi acabou de oferecer os sacrifícios, abençoou o povo em nome do Senhor 3 e distribuiu comida a todos. Deu a cada homem e a cada mulher de Israel um pão, um pedaço de carne assada e passas.
4 Davi nomeou alguns levitas para dirigirem a adoração ao Senhor, o Deus de Israel, cantando e louvando a Deus, em frente da arca da aliança. 5 Asafe foi nomeado o chefe deles, e Zacarias, o seu ajudante. Para tocarem lira, foram nomeados: Jeiel, Semiramote, Jeiel, Matitias, Eliabe, Benaías, Obede-Edom e Jeiel. Para tocar pratos, foi nomeado Asafe, 6 e, para tocarem trombeta todos os dias em frente da arca da aliança, foram nomeados os sacerdotes Benaías e Jaaziel. 7 Foi nesse dia que Davi deu pela primeira vez a Asafe e aos seus colegas levitas a responsabilidade de cantarem louvores a Deus, o Senhor.
8 Agradeçam a Deus, o Senhor,
anunciem a sua grandeza
e contem às nações as coisas que ele fez.
9 Cantem a Deus, cantem louvores a ele,
falem dos seus atos maravilhosos.
10 Tenham orgulho daquilo que o Santo Deus tem feito.
Que fique alegre o coração de todos os que adoram ao Senhor!
11 Procurem a ajuda do Senhor;
estejam sempre na sua presença.
12,13 Vocês, descendentes de Israel, servo de Deus,
vocês, descendentes de Jacó, o escolhido de Deus,
lembrem de tudo o que Deus tem feito,
lembrem dos seus grandes e maravilhosos milagres
e de como tem condenado os nossos inimigos!
14 Ele é o Senhor, nosso Deus;
os seus mandamentos são para o mundo inteiro.
15 Ele sempre lembrará da sua aliança
e, por milhares de gerações, cumprirá as suas promessas.
16 Ele será fiel à aliança feita com Abraão
e à promessa que fez com juramento a Isaque.
17 Deus fez uma aliança com Jacó para sempre,
fez com ele uma aliança eterna.
18 Naquela ocasião Deus disse:
"Eu lhe darei a terra de Canaã,
e ela será de vocês para sempre."
19 Eles eram muito poucos,
eram estrangeiros na Terra Prometida.
20 Andavam de país em país,
de reino em reino.
21 Mas Deus não deixou que ninguém os maltratasse
e, para protegê-los, avisou reis.
22 Ele disse: "Não toquem nos servos que eu escolhi;
não maltratem os meus profetas!"
23 Cantem ao Senhor, todos os povos da terra.
Anunciem todos os dias que ele nos salvou.
24 Falem da sua glória às nações;
contem a todos os povos as coisas
maravilhosas que ele tem feito.
25 O Senhor é grande e merece todo o nosso louvor;
ele deve ser temido mais do que todos os deuses.
26 Pois os deuses das outras nações são somente ídolos,
mas o Senhor fez os céus.
27 Ele está cercado de glória e majestade;
poder e beleza enchem o seu Templo.
28 Louvem o Senhor, todos os povos da terra!
Louvem a sua glória e o seu poder.
29 Deem ao Senhor a honra que ele merece;
tragam uma oferta e entrem nos pátios do seu Templo.
Curvem-se diante do Santo Deus quando ele aparecer;
30 trema diante dele, toda a terra.
A terra está firme no seu lugar
e não pode ser abalada.
31 Alegre-se a terra, e fique contente o céu.
Digam em todas as nações: "O Senhor é Rei!"
32 Ruja o mar e todas as criaturas que nele vivem.
Alegrem-se os campos e tudo o que há neles.
33 Então as árvores dos bosques gritarão de alegria diante de Deus, o Senhor,
pois ele vem governar a terra.
34 Deem graças ao Senhor porque ele é bom,
e o seu amor dura para sempre.
35 Digam a ele: "Liberta-nos, ó Senhor, nosso Salvador!
Ajunta-nos e tira-nos do meio dos pagãos.
Assim nós te daremos graças
e com prazer te louvaremos, ó Santo Deus."
36 Louvemos o Senhor, o Deus de Israel.
Louvem o Senhor agora e sempre.
Então todo o povo disse "amém!" e louvou a Deus, o Senhor.
37 O rei Davi pôs Asafe e os seus colegas levitas como encarregados permanentes da adoração que era feita no lugar onde a arca da aliança havia sido colocada. Eles deviam cumprir ali os seus deveres todos os dias. 38 Obede-Edom, filho de Jedutum, e sessenta e oito homens do seu grupo de famílias deviam ser os seus ajudantes. Hosa e Obede-Edom eram os guardas dos portões.
39 Porém o sacerdote Zadoque e os seus colegas estavam encarregados do culto ao Senhor Deus na Tenda Sagrada, que estava no lugar de adoração em Gibeão. 40 Todas as manhãs e todas as tardes eles deviam oferecer no altar sacrifícios que seriam completamente queimados, de acordo com o que está escrito na Lei que o Senhor deu ao povo de Israel. 41 Estavam ali com eles Hemã e Jedutum e os outros que haviam sido nomeados a fim de cantar louvores ao Senhor por causa do seu amor que dura para sempre. 42 Hemã e Jedutum também estavam encarregados das trombetas, dos pratos e dos outros instrumentos que eram tocados para acompanhar os hinos de louvor. Os membros do grupo de famílias de Jedutum estavam encarregados de guardar os portões.
43 Então todos foram para casa, e Davi também foi, a fim de passar algum tempo com a sua família.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 At kanilang ipinasok ang kaban ng Dios, at inilagay sa gitna ng tolda na itinayo ni David para roon: at sila'y nagsipaghandog ng mga handog na susunugin, at mga handog tungkol sa kapayapaan sa harap ng Dios. 2 At nang si David ay makatapos na maghandog ng handog na susunugin at ng mga handog tungkol sa kapayapaan, ay kaniyang binasbasan ang bayan sa pangalan ng Panginoon. 3 At siya'y nagbigay sa bawa't isa sa Israel, sa lalake at gayon din sa babae, sa bawa't isa ng isang tinapay, at ng isang bahaging laman, at isang binilong pasas. 4 At siya'y naghalal ng ilan sa mga Levita upang magsipangasiwa sa harap ng kaban ng Panginoon, at upang magsipagdiwang at mangagpasalamat, at mangagpuri sa Panginoon, sa Dios ng Israel: 5 Si Asaph ang pinuno, at ang ikalawa niya'y si Zacharias, si Jeiel, at si Semiramoth, at si Jehiel, at si Eliab, at si Benaias, at si Obed-edom, at si Jeiel, na may mga salterio at mga alpa; at si Asaph na may mga simbalo, na tumutunog ng malakas; 6 At si Benaias at si Jahaziel na mga saserdote na mga may pakakak na palagi, sa harap ng kaban ng tipan ng Dios. 7 Nang magkagayo'y nang araw na yao'y unang iniutos ni David ang magpasalamat sa Panginoon, sa pamamagitan ng kamay ni Asaph at ng kaniyang mga kapatid. 8 Oh kayo'y mangagpasalamat sa Panginoon, magsitawag kayo sa kaniyang pangalan; Ipakilala ninyo sa mga bayan ang kaniyang mga gawa. 9 Magsiawit kayo sa kaniya, magsiawit kayo ng mga pagpuri sa kaniya; Salitain ninyo ang lahat niyang mga kamanghamanghang gawa. 10 Mangagpakaluwalhati kayo sa kaniyang banal na pangalan: Mangagalak ang puso niyaong nagsisihanap sa Panginoon. 11 Hanapin ninyo ang Panginoon at ang kaniyang lakas; Hanapin ninyo ang kaniyang mukha na palagi. 12 Alalahanin ninyo ang kaniyang kamanghamanghang mga gawa na kaniyang ginawa; Ang kaniyang mga kababalaghan, at ang mga kahatulan ng kaniyang bibig; 13 Oh kayong binhi ng Israel na kaniyang lingkod, Kayong mga anak ni Jacob na kaniyang pinili. 14 Siya ang Panginoon nating Dios; Ang kaniyang mga kahatulan ay nasa sangkalupaan. 15 Alalahanin ninyo ang kaniyang tipan magpakailan man, Ang salita na kaniyang iniutos sa libolibong sali't saling lahi; 16 Ang tipan na kaniyang ginawa kay Abraham, At ang kaniyang sumpa kay Isaac: 17 At pinatotohanan din kay Jacob na pinaka palatuntunan, Kay Israel na pinaka walang hanggang tipan: 18 Na sinasabi, Sa iyo'y ibibigay ko ang lupain ng Canaan, Ang kapalaran ng inyong mana: 19 Noong kayo'y kakaunting tao sa bilang; Oo, totoong kaunti, at nangakikipamayan doon; 20 At sila'y nagsiyaon sa bansa at bansa, At mula sa isang kaharian hanggang sa ibang bayan. 21 Hindi niya tiniis na gawan sila nino man ng kasamaan; Oo, kaniyang sinaway ang mga hari dahil sa kanila; 22 Na sinasabi, Huwag ninyong galawin ang aking mga pinahiran ng langis, At huwag ninyong saktan ang aking mga propeta. 23 Kayo'y magsiawit sa Panginoon, buong lupa, Ihayag ninyo ang kaniyang pagliligtas sa araw-araw. 24 Ipahayag ninyo ang kaniyang kaluwalhatian sa gitna ng mga bansa, Ang kaniyang mga kamanghamanghang gawa sa gitna ng lahat ng mga bayan. 25 Sapagka't dakila ang Panginoon, at marapat na purihing mainam: Siya rin nama'y marapat na katakutan ng higit sa lahat na dios. 26 Sapagka't lahat ng dios ng mga bayan ay mga diosdiosan: Nguni't nilikha ng Panginoon ang mga langit. 27 Karangalan at kamahalan ang nangasa harap niya: Kalakasan at kasayahan ang nangasa kaniyang tahanan. 28 Mangagbigay kayo sa Panginoon, kayong mga angkan ng mga bayan, Mangagbigay kayo sa Panginoon ng kaluwalhatian at ng kalakasan. 29 Inyong ibigay sa Panginoon ang kaluwalhatiang marapat sa kaniyang pangalan: Mangagdala kayo ng handog, at magsiparoon kayo sa harap niya: Inyong sambahin ang Panginoon sa ganda ng kabanalan. 30 Manginig sa harap niya ang buong lupa: Ang sanglibutan nama'y natatatag na hindi makikilos. 31 Mangagsaya ang mga langit, at magalak ang lupa; At sabihin nila sa gitna ng mga bansa, Ang Panginoon ay naghahari. 32 Umugong ang dagat at ang kapunuan niyaon; Matuwa ang parang at ang lahat na nandoon; 33 Kung magkagayo'y aawit ang mga puno ng kahoy sa gubat dahil sa kagalakan sa harap ng Panginoon, Sapagka't siya'y naparirito upang hatulan ang lupa. 34 Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti: Sapagka't ang kaniyang kaawaan ay magpakailan man. 35 At sabihin ninyo, Iligtas mo kami, Oh Dios ng aming kaligtasan, At pisanin mo kami, at iligtas mo kami sa mga bansa, Upang kami ay pasalamat sa iyong banal na pangalan, At magtagumpay sa iyong kapurihan. 36 Purihin ang Panginoon, ang Dios ng Israel, Mula sa walang pasimula hanggang sa walang hanggan. At sinabi ng buong bayan, Siya nawa: at pinuri ang Panginoon. 37 Sa gayo'y iniwan niya roon sa harap ng kaban ng tipan ng Panginoon, si Asaph at ang kaniyang mga kapatid upang magsipangasiwang palagi sa harap ng kaban, gaya ng kinakailangan ng gawain sa araw-araw: 38 At si Obed-edom pati ng kanilang mga kapatid, ay anim na pu't walo; si Obed-edom din na anak ni Jeduthun at si Asa ay upang maging mga tagatanod-pinto: 39 At si Sadoc na saserdote, at ang kaniyang mga kapatid na mga saserdote, sa harap ng tabernakulo ng Panginoon sa mataas na dako na nasa Gabaon, 40 Upang maghandog na palagi ng mga handog na susunugin sa Panginoon sa ibabaw ng dambana ng handog na susunugin sa umaga at hapon, ayon sa lahat na nangasusulat sa kautusan ng Panginoon na kaniyang iniutos sa Israel; 41 At kasama nila si Heman at si Jeduthun, at ang nalabi sa mga pinili, na nangasaysay sa pangalan upang pasalamat sa Panginoon, sapagka't ang kaniyang kaawaan ay magpakailan man; 42 At kasama nila si Heman at si Jeduthun na may mga pakakak at mga simbalo sa mangagpapatunog ng malakas, at mga may panugtog sa mga awit sa Dios: at ang mga anak ni Jeduthun upang mangalagay sa pintuang-daan. 43 At ang buong bayan ay nagsiuwi bawa't tao sa kanikaniyang bahay: at si David ay bumalik upang basbasan ang kaniyang sangbahayan.