1 Esta é a mensagem que o Senhor Deus deu a Miqueias, da cidade de Moresete. Miqueias teve estas visões a respeito das cidades de Samaria e de Jerusalém durante os reinados de Jotão, Acaz e Ezequias na terra de Judá.
2 Escutem, todos os povos;
prestem atenção, todos os moradores da terra!
O Senhor vai ser testemunha contra vocês;
do seu templo no céu, ele falará.
3 Ele descerá do lugar onde mora
e caminhará sobre as montanhas.
4 Debaixo dos seus pés, as montanhas se desfazem;
são como cera que se derrete no fogo.
Os vales se abrem,
como se uma enchente os cortasse ao meio.
5 Tudo isso acontecerá porque o povo de Israel pecou e se revoltou contra Deus. Quem é culpado da revolta de Israel? É o povo de Samaria! E quem é responsável por haver santuários pagãos em Judá? É o povo de Jerusalém! 6 Por isso, o Senhor diz:
— Eu farei com que a cidade de Samaria vire um montão de ruínas em campo aberto; farei com que seja um lugar para plantação de uvas. Farei com que as pedras da cidade rolem monte abaixo e que os alicerces das casas de Samaria fiquem aparecendo. 7 Todas as imagens serão destruídas, toda a riqueza conseguida à custa das prostitutas dos seus templos pagãos será queimada, e todos os ídolos virarão um monte de ruínas. Tudo o que foi comprado com o dinheiro das prostitutas será usado para pagar as prostitutas em outros templos pagãos.
8 Por isso, eu choro e grito de dor e em sinal de tristeza ando descalço e nu, uivando como uma raposa e soltando gritos de dor como uma avestruz. 9 Pois os ferimentos do povo de Samaria não podem ser curados; a destruição já atingiu Judá e está perto de Jerusalém, onde vive o meu povo.
10 Não contem em Gate a nossa derrota, nem comecem a chorar. Povo de Bete-Leafra , role no chão em sinal de desespero! 11 Moradores de Safir, vão nus e envergonhados para o cativeiro! Os que vivem em Zaanã não devem sair da cidade; quando ouvirem o povo de Bete-Esel chorar, vocês saberão que eles não os podem ajudar. 12 Os que moram em Marote esperam ansiosos por socorro, pois o Senhor fez a desgraça chegar bem perto de Jerusalém. 13 Moradores de Laquis, atrelem os cavalos aos carros! Vocês fizeram o mesmo que os israelitas, isto é, levaram o povo de Jerusalém ao pecado. 14 Portanto, povo de Judá, diga adeus à cidade de Moresete-Gate. O povo da cidade de Aczibe será uma armadilha para os reis de Israel.
15 O Senhor Deus diz:
— Vou entregar a cidade de Maressa nas mãos do inimigo, e as autoridades de Israel irão se esconder na caverna que fica perto da cidade de Adulã. 16 Povo de Judá, corte os cabelos e rape a cabeça em sinal de tristeza, pois os seus filhos queridos serão levados como prisioneiros para longe da sua pátria.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 The word of the Lord, which was maad to `Mychee of Morasti, in the daies of Joathan, Achas, Ezechie, kyngis of Juda; which word he sai on Samarie, and Jerusalem.2 Here ye, alle puplis, and the erthe perseyue, and plentee therof, and be the Lord God to you in to a witnesse, the Lord fro his hooli temple.3 For lo! the Lord schal go out of his place, and schal come doun, and schal trede on hiy thingis of erthe.4 And mounteyns schulen be waastid vndur hym, and valeis schulen be kit, as wex fro the face of fier, as watirs that rennen in to a pit.5 In the grete trespas of Jacob is al this thing, and in the synnes of the hous of Israel. Which is the greet trespas of Jacob? whether not Samarie? and whiche ben the hiy thingis of Juda? whether not Jerusalem?6 And Y schal put Samarie as an heep of stoonys in the feeld, whanne a vynyerd is plauntid; and Y schal drawe awei the stoonys therof in to a valei, and Y schal schewe the foundementis therof.7 And alle `grauun ymagis therof schulen be betun togidere, and alle hiris therof schulen be brent in fier; and Y schal putte alle idols therof in to perdicioun; for of hiris of an hoore tho ben gaderid, and `til to hire of an hoore tho schulen turne ayen.8 On this thing Y schal weile and yelle, Y schal go spuylid and nakid; Y schal make weilyng of dragouns, and mournyng as of ostrigis.9 For wounde therof is dispeirid; for it cam til to Juda, it touchide the yate of my puple, til to Jerusalem.10 In Geth nyle ye telle, bi teeris wepe ye not; in the hous of dust with dust togidere sprynge you.11 And ye a fair dwellyng passe, which is confoundid with yuel fame; it is not goon out, which dwellith in the goyng out; a niy hous schal take of you weilyng, which stood to it silf.12 For it is maad sijk to good, which dwellith in bitternessis. For yuel cam doun fro the Lord in to the yate of Jerusalem, noise of foure horsid cart,13 of drede to the puple dwellynge at Lachis. It is the bigynnyng of synne of the douyter of Sion, for the grete trespassis of Israel ben foundun in thee.14 Therfor he schal yyue werriours on the eritage of Geth, on housis of leesyng in to deseit to kyngis of Israel.15 Yit Y schal brynge an eir to thee, that dwellist in Maresa; the glorie of Israel schal come til to Odolla.16 Be thou maad ballid, and be thou clippid on the sones of thi delices; alarge thi ballidnesse as an egle, for thei ben lad caitif fro thee.