Publicidade

Mateus 10

Os doze apóstolos

1 Jesus chamou os seus doze discípulos e lhes deu autoridade para expulsar espíritos maus e curar todas as enfermidades e doenças graves. 2 São estes os nomes dos doze apóstolos: primeiro, Simão, chamado Pedro, e o seu irmão André; Tiago e o seu irmão João, filhos de Zebedeu; 3 Filipe, Bartolomeu, Tomé e Mateus, o cobrador de impostos; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu 4 e Simão, o nacionalista; e Judas Iscariotes, que traiu Jesus.

A missão dos doze apóstolos

5 Jesus enviou esses doze homens, dando-lhes a seguinte ordem:

— Não vão aos lugares onde vivem os não judeus, nem entrem nas cidades dos samaritanos. 6 Pelo contrário, procurem as ovelhas perdidas do povo de Israel. 7 Vão e anunciem isto: "O Reino do Céu está perto." 8 Curem os leprosos e outros doentes, ressuscitem os mortos e expulsem os demônios. Vocês receberam sem pagar; portanto, deem sem cobrar. 9 Não levem guardados no cinto nem ouro, nem prata, nem moedas de cobre. 10 Nesta viagem não levem sacola, nem uma túnica a mais, nem sandálias, nem bengala para se apoiar, pois o trabalhador tem o direito de receber o que precisa para viver.

11 — Quando entrarem numa cidade ou povoado, procurem alguém que queira recebê-los e fiquem hospedados na casa dessa pessoa até irem embora daquele lugar. 12 Quando entrarem numa casa, digam: "Que a paz esteja nesta casa!" 13 Se as pessoas daquela casa receberem vocês bem, que a saudação de paz fique com elas. Mas, se não os receberem bem, retirem a saudação. 14 E, se em alguma casa ou cidade as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, saiam daquele lugar. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente. 15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: no Dia do Juízo, Deus terá mais pena das cidades de Sodoma e de Gomorra do que daquela cidade.

Perseguições e sofrimentos

16 — Escutem! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos. Sejam espertos como as cobras e sem maldade como as pombas. 17 Tenham cuidado, pois vocês serão presos, e levados ao tribunal, e serão chicoteados nas sinagogas. 18 Por serem meus seguidores, vocês serão levados aos governadores e reis para serem julgados e falarão a eles e aos não judeus sobre o evangelho. 19 Quando levarem vocês para serem julgados, não fiquem preocupados com o que deverão dizer ou como irão falar. Quando chegar o momento, Deus dará a vocês o que devem falar. 20 Porque as palavras que disserem não serão de vocês mesmos, mas virão do Espírito do Pai de vocês, que fala por meio de vocês.

21 — Muitos entregarão os seus próprios irmãos para serem mortos, e os pais entregarão os filhos. Os filhos ficarão contra os pais e os matarão. 22 Todos odiarão vocês por serem meus seguidores. Mas quem ficar firme até o fim será salvo. 23 Quando vocês forem perseguidos numa cidade, fujam para outra. Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês não acabarão o seu trabalho em todas as cidades de Israel antes que venha o Filho do Homem.

24 — Nenhum aluno é mais importante do que o seu professor, e nenhum empregado é mais importante do que o seu patrão. 25 Portanto, o aluno deve ficar satisfeito em ser como o seu professor, e o empregado, em ser como o seu patrão. Se o chefe da família é chamado de Belzebu, então as pessoas dessa família serão xingadas de nomes piores ainda.

De quem devemos ter medo

26 — Portanto, não tenham medo de ninguém. Tudo o que está coberto vai ser descoberto; e tudo o que está escondido será conhecido. 27 O que estou dizendo a vocês na escuridão repitam na luz do dia. E o que vocês ouviram em segredo anunciem abertamente. 28 Não tenham medo daqueles que matam o corpo, mas não podem matar a alma. Porém tenham medo de Deus, que pode destruir no inferno tanto a alma como o corpo. 29 Por acaso não é verdade que dois passarinhos são vendidos por algumas moedinhas? Porém nenhum deles cai no chão se o Pai de vocês não deixar que isso aconteça. 30 Quanto a vocês, até os fios dos seus cabelos estão todos contados. 31 Portanto, não tenham medo, pois vocês valem mais do que muitos passarinhos.

Confessar e negar a Cristo

32 — Se uma pessoa afirmar publicamente que pertence a mim, eu também, no Dia do Juízo, afirmarei diante do meu Pai, que está no céu, que ela pertence a mim. 33 Mas, se uma pessoa disser publicamente que não pertence a mim, eu também, no Dia do Juízo, direi diante do meu Pai, que está no céu, que ela não pertence a mim.

Espada em vez de paz

34 — Não pensem que eu vim trazer paz ao mundo. Não vim trazer a paz, mas a espada. 35 Eu vim para pôr os filhos contra os pais, as filhas contra as mães e as noras contra as sogras. 36 E assim os piores inimigos de uma pessoa serão os seus próprios parentes.

37 — Quem ama o seu pai ou a sua mãe mais do que ama a mim não merece ser meu seguidor. Quem ama o seu filho ou a sua filha mais do que ama a mim não merece ser meu seguidor. 38 Não serve para ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar. 39 Quem procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo, porque é meu seguidor, terá a vida verdadeira.

As recompensas

40 — Quem recebe vocês está recebendo a mim; e quem me recebe está recebendo aquele que me enviou. 41 Quem receber um profeta, porque este é profeta, terá uma parte da recompensa dele; e quem receber uma pessoa boa, porque ela é boa, terá uma parte da recompensa dela.

42 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem, apenas por ser meu seguidor, der ainda que seja um copo de água fria ao menor dos meus seguidores, certamente receberá a sua recompensa.

Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!

1 And whanne his twelue disciplis weren clepid togidere, he yaf to hem powere of vnclene spiritis, to caste hem out of men, and to heele eueri langour, and sijknesse.2 And these ben the names of the twelue apostlis; the firste, Symount, that is clepid Petre, and Andrew, his brothir; James of Zebede, and Joon, his brothir; Filip, and Bartholomeu;3 Thomas, and Matheu, pupplican; and James Alfey, and Tadee;4 Symount Chananee, and Judas Scarioth, that bitrayede Crist.5 Jhesus sente these twelue, and comaundide hem, and seide, Go ye not `in to the weie of hethene men, and entre ye not in to the citees of Samaritans;6 but rather go ye to the scheep of the hous of Israel, that han perischid.7 And go ye, and preche ye, and seie, that the kyngdam of heuenes shal neiye;8 heele ye sike men, reise ye deede men, clense ye mesels, caste ye out deuelis; freeli ye han takun, freli yyue ye.9 Nyle ye welde gold, nether siluer, ne money in youre girdlis, not a scrippe in the weie,10 nether twei cootis, nethir shoon, nether a yerde; for a werkman is worthi his mete.11 In to what euere citee or castel ye schulen entre, axe ye who therynne is worthi, and there dwelle ye, til ye go out.12 And whanne ye goon in to an hous, `grete ye it, and seyn, Pees to this hous.13 And if thilk hous be worthi, youre pees schal come on it; but if that hous be not worthi, youre pees schal turne ayen to you.14 And who euere resseyueth not you, nethir herith youre wordis, go ye fro that hous or citee, and sprenge of the dust of youre feet.15 Treuly Y seie to you, it shal be more suffrable to the loond of men of Sodom and of Gommor in the dai of iugement, than to thilke citee.16 Lo! Y sende you as scheep in the myddil of wolues; therfor be ye sliy as serpentis, and symple as dowues.17 But be ye war of men, for thei schulen take you in counseilis, and thei schulen bete you in her synagogis;18 and to meyris, or presidentis, and to kyngis, ye schulen be lad for me, in witnessyng to hem, and to the hethen men.19 But whanne thei take you, nyle ye thenke, hou or what thing ye schulen speke, for it shal be youun `to you in that our, what ye schulen speke;20 for it ben not ye that speken, but the spirit of youre fadir, that spekith in you.21 `And the brother shal take the brother in to deeth, and the fader the sone, and sones schulen rise ayens fadir and modir, and schulen turmente hem bi deeth.22 And ye schulen be in hate to alle men for my name; but he that shall dwelle stille in to the ende, shal be saaf.23 And whanne thei pursuen you in this citee, fle ye in to anothir. Treuli Y seie to you, ye schulen not ende the citees of Israel, to for that mannus sone come.24 The disciple is not aboue the maistir, ne the seruaunt aboue hys lord;25 it is ynowy to the disciple, that he be as his maistir, and to the seruaunt as his lord. If thei han clepid the hosebonde man Belsabub, hou myche more his houshold meyne?26 Therfor drede ye not hem; for no thing is hid, that schal not be shewid; and no thing is priuey, that schal not be wist.27 That thing that Y seie to you in derknessis, seie ye in the liyt; and preche ye on housis, that thing that ye heeren in the ere.28 And nyle ye drede hem that sleen the bodi; for thei moun not sle the soule; but rather drede ye hym, that mai lese bothe soule and bodi in to helle.29 Whether twei sparewis ben not seeld for an halpeny? and oon of hem shal not falle on the erthe with outen youre fadir.30 `And alle the heeris of youre heed ben noumbrid. Therfor nyle ye drede; ye ben betere than many sparewis.31 Therfor euery man that schal knouleche me bifore men, Y schal knouleche hym bifor my fadir that is in heuenes.33 But he that shal denye me bifor men, and I shal denye him bifor my fadir that is in heuenes.34 Nile ye deme, that Y cam to sende pees in to erthe; Y cam not to sende pees, but swerd.35 For Y cam to departe a man ayens his fadir, and the douytir ayens hir modir, and the sones wijf ayens the housbondis modir;36 and the enemyes of a man ben `thei, that ben homeli with him.37 He that loueth fadir or modir more than me, is not worthi to me. And he that loueth sone or douyter ouer me, is not worthi to me.38 And he that takith not his croos, and sueth me, is not worthi to me.39 He that fyndith his lijf, shal lose it; and he that lesith his lijf for me, shal fynde it.40 He that resseyueth you, resseyueth me; and he that resseyueth me, resseyueth hym that sente me.41 He that resseyueth a prophete in the name of a prophete, shal take the mede of a prophete. And he that resseyueth a iust man in the name of a iust man, schal take the mede of a iust man.42 And who euer yyueth drynke to oon of these leeste a cuppe of coolde watir oonli in the name of a disciple, treuli Y seie to you, he shal not leese his mede.

Veja também

Publicidade
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-04-20_11-41-06-