Filipenses 2

Imitação da humildade de Cristo

1 Portanto, se há algum encorajamento em Cristo, se há algum consolo de amor, se há alguma comunhão no Espírito, se há alguma afeição e compaixão, 2 completem a minha alegria, tendo o mesmo modo de pensar, o mesmo amor, um só espírito e uma só mente. 3 Nada façam por ambição egoísta ou por vaidade, mas humildemente considerem os outros superiores a vocês mesmos, 4 cuidando, cada um, não somente dos próprios interesses, mas também dos interesses dos outros.

5 Seja o modo de pensar de vocês o mesmo de Cristo Jesus,

6 que, apesar de ser Deus,*2.6 Ou existindo na forma de Deus.

não considerou que a sua igualdade com Deus era algo que deveria ser usado como vantagem;

7 antes, esvaziou a si mesmo,

assumindo a forma de servo,

tornando-se semelhante aos homens.

8 Sendo encontrado em figura humana,

humilhou-se

e foi obediente até a morte,

e morte de cruz!

9 Por isso, Deus o exaltou à mais alta posição

e lhe deu o nome que está acima de todo nome,

10 para que ao nome de Jesus todo joelho se dobre

nos céus, na terra e debaixo da terra,

11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é o Senhor,

para a glória de Deus Pai.

Brilhem como estrelas

12 Assim, meus amados, como sempre vocês obedeceram, não apenas na minha presença, mas agora muito mais na minha ausência, ponham em prática a salvação de vocês com temor e tremor, 13 pois é Deus quem produz em vocês tanto o querer quanto o realizar, de acordo com a boa vontade dele.

14 Façam tudo sem murmurações nem discussões, 15 para que se tornem irrepreensíveis e puros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração perversa e depravada, na qual vocês brilham como estrelas no mundo, 16 apegando-se firmemente à palavra*2.16 Ou firmando-se na palavra. da vida. Assim, no dia de Cristo, eu exultarei de não ter corrido nem me esforçado inutilmente. 17 Contudo, mesmo que eu seja derramado como oferta de bebida sobre o sacrifício e sobre o serviço que provêm da fé que vocês têm, estou alegre e me regozijo com todos vocês. 18 Estejam vocês também alegres e regozijem-se comigo.

Timóteo e Epafrodito

19 Espero no Senhor Jesus enviar-lhes brevemente Timóteo, para que eu também me sinta animado quando receber notícias de vocês. 20 Não tenho ninguém que, como ele, tenha sincero cuidado por vocês, 21 pois todos buscam os seus próprios interesses, não os de Jesus Cristo. 22 Vocês, porém, sabem que Timóteo foi aprovado porque serviu comigo no trabalho do evangelho como um filho ao lado do pai. 23 Portanto, é ele quem espero enviar, tão logo me certifique da minha situação. 24 Confio no Senhor que em breve também poderei ir.

25 Contudo, penso que será necessário enviar de volta a vocês Epafrodito, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas, mensageiro que vocês enviaram para atender às minhas necessidades. 26 Pois ele tem saudade de todos vocês e está angustiado porque ficaram sabendo que ele esteve doente. 27 De fato, ficou doente e quase morreu. Deus, porém, teve misericórdia dele; não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza. 28 Por isso, logo o enviarei, para que, quando o virem novamente, fiquem alegres, e eu fique menos preocupado. 29 Peço que vocês o recebam no Senhor com grande alegria e honrem homens como este, 30 porque ele quase morreu por amor à causa de Cristo, arriscando a vida para suprir a ajuda que vocês não podiam me dar.

Προτροπή για ταπείνωση κατά το παράδειγμα του Χριστού

1 Αν θέλετε, λοιπόν, να μου προσφέρετε μια ενθάρρυνση που δίνει η πίστη στο Χριστό ή μια παρηγοριά που προέρχεται από αγάπη· αν μετέχετε στο ίδιο πνεύμα· αν έχετε έλεος και στοργή· 2 τότε γεμίστε την καρδιά μου με χαρά ζώντας με ομόνοια, έχοντας την ίδια αγάπη μεταξύ σας, έχοντας όλοι μία ψυχή, ένα φρόνημα. 3 Μην κάνετε τίποτε από ανταγωνισμό ή από ματαιοδοξία, αλλά με ταπεινοφροσύνη ας θεωρεί καθένας τον άλλο ανώτερό του. 4 Ας μη φροντίζει ο καθένας σας μόνο για ό,τι ενδιαφέρει τον εαυτό του, αλλά και για ό,τι ωφελεί τους άλλους.

5 Να υπάρχει μεταξύ σας το ίδιο φρόνημα που είχε κι ο Ιησούς Χριστός,

6 ο οποίος, αν και ήταν Θεός,

δε θεώρησε την ισότητά του με το Θεό αποτέλεσμα αρπαγής,

7 αλλά τα απαρνήθηκε όλα,

και πήρε μορφή δούλου·

έγινε άνθρωπος·

8 και όντας πραγματικός άνθρωπος

ταπεινώθηκε θεληματικά

υπακούοντας μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού.

9 Γι’ αυτό και ο Θεός τον ανέβασε πολύ ψηλά

και του χάρισε το όνομα που είναι πάνω απ’ όλα τα ονόματα.

10 Έτσι, στο όνομα του Ιησού

όλα τα επουράνια, τα επίγεια και τα υποχθόνια θα προσκυνήσουν,

11 και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει

ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός, για να δοξάζεται έτσι ο Θεός Πατέρας.

Οι χριστιανοί είναι φώτα του κόσμου

12 Αγαπητοί μου, όπως με υπακούατε πάντοτε, το ίδιο να κάνετε και τώρα: Εργαστείτε με φόβο Θεού και δέος για τη σωτηρία σας, όχι μόνο όταν είμαι κοντά σας, αλλά πολύ περισσότερο τώρα που είμαι μακριά σας. 13 Κι αυτό, γιατί ο ίδιος ο Θεός ενεργεί σ’ εσάς, ώστε και να θέλετε και να πράττετε, ό,τι είναι σύμφωνο με το λυτρωτικό του σχέδιο. 14 Όλα να τα κάνετε χωρίς γογγυσμούς, κι επιφυλάξεις, 15 για να γίνετε άψογοι και ολοκληρωμένοι, παιδιά του Θεού αγνά, ανάμεσα σε ανθρώπους κακούς και διεφθαρμένους. Ανάμεσά τους να λάμπετε σαν αστέρια στον κόσμο, 16 μένοντας σταθεροί στο ευαγγέλιο που δίνει ζωή. Έτσι θα μπορώ κι εγώ να καυχηθώ την ημέρα της κρίσεως, ότι δεν αγωνίστηκα μάταια και δεν πήγαν χαμένοι οι κόποι μου. 17 Αλλά κι αν ακόμα προσφέρω τη ζωή μου σπονδή στη θυσία και στη λειτουργία που επιτελώ για χάρη της πίστεώς σας, χαίρομαι γι’ αυτό και μοιράζομαι τη χαρά μου αυτή με όλους σας. 18 Το ίδιο κι εσείς, χαρείτε κι ενώσετε τη χαρά σας με τη δική μου.

Πληροφορίες για τον Τιμόθεο και τον Επαφρόδιτο

19 Ελπίζω με τη βοήθεια του Κυρίου Ιησού να σας στείλω σύντομα τον Τιμόθεο, για να πάρω κι εγώ θάρρος μαθαίνοντας τα νέα σας. 20 Γιατί κανέναν άλλο δεν έχω τόσο έμπιστο, που να φροντίζει πραγματικά για τα ζητήματά σας. 21 Όλοι φροντίζουν να κάνουν αυτά που αρέσουν στον εαυτό τους κι όχι στον Ιησού Χριστό. 22 Ξέρετε ότι ο Τιμόθεος απέδειξε έμπρακτα την αξία του· δούλεψε μαζί μου για τη διάδοση του ευαγγελίου και με βοήθησε όπως ένα παιδί τον πατέρα του. 23 Ελπίζω να τον στείλω αμέσως, μόλις δω πιο καθαρά τι θ’ απογίνει μ’ εμένα· 24 έχω μάλιστα πεποίθηση στον Κύριο ότι κι εγώ ο ίδιος θα έρθω σύντομα.

25 Θεώρησα όμως απαραίτητο να σας στείλω τον αδερφό και σύντροφό μου στη δουλειά και στον αγώνα, τον Επαφρόδιτο, που μου τον είχατε στείλει βοηθό στις δύσκολες ώρες που περνώ. 26 Σας αποζητούσε όλους και ήταν όλο έγνοια που μάθατε ότι αρρώστησε. 27 Πραγματικά, αρρώστησε τόσο βαριά, που κόντεψε να πεθάνει· ο Θεός όμως τον σπλαχνίστηκε, κι όχι μόνο αυτόν αλλά κι εμένα, ώστε να μη δοκιμάσω τη μια θλίψη πάνω στην άλλη. 28 Βιάστηκα, λοιπόν, να σας τον στείλω, για να τον δείτε πάλι και να χαρείτε, κι έτσι ν’ αλαφρώσει και η δική μου λύπη. 29 Υποδεχθείτε τον όπως ταιριάζει σε αδερφό χριστιανό, με μεγάλη χαρά. Τέτοιους ανθρώπους σαν κι αυτόν να τους τιμάτε ιδιαίτερα, 30 γιατί έφτασε κοντά στο θάνατο για το έργο του Χριστού, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, για να φέρει αυτός τη βοήθεια που δεν μπορούσατε εσείς οι ίδιοι να μου φέρετε.