Jonas 2

* 2.0 No texto hebraico, 2.1 corresponde a 1.17, e 2.1-10 corresponde a 2.2-11. 1 Dentro do peixe, Jonas orou ao Senhor, o seu Deus, 2 e disse:

"No meu desespero, clamei ao Senhor,

e ele me respondeu.

Do Sheol,*2.2 Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte. gritei por socorro,

e ouviste o meu clamor.

3 Lançaste-me nas profundezas,

no coração dos mares,

e correntezas formavam um turbilhão ao meu redor;

todas as tuas ondas e vagalhões

passaram sobre mim.

4 Eu disse: ‘Fui expulso

da tua presença;

contudo, olharei de novo

para o teu santo templo’.

5 As águas me cercaram até a garganta,

o abismo me envolveu,

as algas marinhas se enrolaram na minha cabeça.

6 Afundei até chegar aos fundamentos dos montes;

à terra embaixo, cujas trancas me aprisionaram para sempre.

Mas tu trouxeste a minha vida de volta da cova,

ó Senhor, meu Deus!

7 "Quando a minha vida já desfalecia,

eu me lembrei do Senhor,

e a minha oração subiu a ti,

ao teu santo templo.

8 "Aqueles que acreditam em ídolos inúteis

abandonam o amor leal de Deus por eles.

9 Mas eu, com um cântico de gratidão,

oferecerei sacrifício a ti.

O que prometi, cumprirei totalmente.

A salvação vem do Senhor".

10 Então, o Senhor deu ordens ao peixe, e ele vomitou Jonas em terra firme.

Η προσευχή του Ιωνά στη μεγάλη του θλίψη

1 Στο μεταξύ ο Κύριος πρόσταξε ένα μεγάλο ψάρι και κατάπιε τον Ιωνά. Κι έμεινε ο Ιωνάς μες στην κοιλιά του ψαριού τρία μερόνυχτα. 2 Από ’κει προσευχήθηκε στον Κύριο το Θεό του 3 μ’ αυτά τα λόγια:*Το κείμενο που ακολουθεί είναι ευχαριστήρια προσευχή μετά τη σωτηρία του Ιωνά, με πολλές αναφορές στους Ψαλμούς.

«Μέσα στη θλίψη μου σ’ εσένα Κύριε, φώναξα

κι εσύ μου αποκρίθηκες.

Απ’ την κοιλιά του άδη

φώναξα για βοήθεια,

κι άκουσες τη φωνή μου.

4 Στα βάθη μ’ έριξες, μες στην καρδιά

της θάλασσας,

τα ρεύματα με περικύκλωσαν.

Όλα τα κύματά σου κι οι φουρτούνες σου

περάσαν από πάνω μου.

5 Σκεφτόμουν: "μ’ έδιωξε απ’ τη φροντίδα του.

Πώς θ’ αντικρύσω πάλι τον άγιο του ναό;"

6 Τα νερά με σκέπασαν ως το λαιμό.

Η θάλασσα η απύθμενη με περικύκλωσε,

φύκια δεθήκαν στο κεφάλι μου τριγύρω.

7 Κατέβηκα ως τα θεμέλια των βουνών,

στη χώρα που οι αμπάρες της

είναι κλεισμένες πάνω μου για πάντα.

Εσύ όμως, Κύριε, Θεέ μου,

ζωντανό μ’ έβγαλες απ’ το λάκκο.

8 Την ώρα που ένιωσα να σβήνω,

θυμήθηκα εσένα, Κύριε·

σ’ έφτασε τότε η προσευχή μου

στον άγιο σου ναό.

9 Εκείνοι που λατρεύουν ψεύτικους θεούς

θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους σ’ αυτούς.

10 Εγώ όμως θα σου ψέλνω προσευχές,

θυσίες θα σου προσφέρω.

Θα εκπληρώσω ό,τι σου ’ταξα,

γιατί ο σωτήρας μου είσαι Κύριε εσύ».

11 Τότε ο Κύριος πρόσταξε το ψάρι να ξεράσει τον Ιωνά στη στεριά.